داشتم به این فکر میکردم که سالهاست دارم کار میکنم و دستم تو جیب خودمه اما انگار لعنتی هیچوقت کافی نبوده و نیست. همیشه یه موقعیتی پیش میاد که کم میارم و احساس شرم پیش عزیزانم میکنم.
شایدم بهخاطر این بوده که همواره روتین کار و درآمد، تمام و کمال نبوده؛ یا در کنارش داشتم درس میخوندم، یا سرباز بودم و... همه اینا بهعلاوه زندگی مستقل.