Mardin’deyim. Zamanında buradaki akranlarımın aldıkları ve içten içe kibirli şekilde yargıladığım kararların aslında ne kadar doğru olduklarını, kendi kararlarımın da hiçbir halta yaramadığını gözlemliyorum.
Avukat Garipaşk’a özel önden bir cevap:Hayır, mevzu kaçak elektrik değil
Kime abi diyeceğime karar vermekte çok zorlanıyordum. Sanayileri geze geze öğrendim ki milletin saçına sakalına bakmak yetiyor. İki tel beyaz görünce abiyi yapıştırıyorum.
Bir başkasına ait düşüncelerin ve duyguların hiç kimse tarafından gerçekten umursandığını düşünmüyorum. Bunun için de kimseyi suçlamıyorum, belki de olması gereken budur. O nedenle bu gece bir milat oldu ve nihayet şarkı sözü yazmaya başladım. Anlatmaktan daha tatmin edici gibi
Çocukken bu olay yüzünden, birini tamamen kaybetmenin ne kadar dehşet verici olduğunu ilk kez hissetmiştim ve her aklıma geldiğinde daha da dehşete kapılıyordum. Böyle bitmesine saçmda derecede çok sevindim
Dinlerken küçük benzerlikler bulduğum ve bu benzerliklere kimseyi ikna edemediğim parça kesitleri serisinde bu hafta: Solda Dream Theater - Ytse Jam (1989) ve sağda Grove Street Quartet - Recorda Me (2019).