Daha demokrat olmanız sizi daha iyi insan yapmıyor fakat bunu söylerken %1’lik dilimde değilseniz sizi daha aptal bir insan yapıyor. Kendi sınıfınızın çıkarlarını korurken arzularınızın, duygularınızın hiçbir önemi yoktur. Bu liberal paradigma yalanından kurtarın kendinizi artık.
Gerçekten bir ümidiniz var mıydı Yeni Parti’den? Hala akıllanmadınız mı bu düzen içi siyasetin sonuçlarından? Arkadaşlar bu ümit bağladığınız insanlar liberaller. Bir grup sermayenin sözcülüğünü yapmaktalar ne halk umurlarında ne de vatanseverlik. Boşuna y-chp demiyorlar. Uyanın.
Musluktan su içen ilkokul çocuğunu, parasızlıktan kahvaltı yapmayan öğrencileri, giyecek kıyafeti olmayan, bir şehrin banliyölerine yada taşranın ortasında sıkışmış bir gençliği korumanın demokrasi ile bir ilgisi yoktur. Bu demokrasi sadece sermayenin sözde meşruiyeti için mevcut
Sevr, Batı için bir "Barış" antlaşmasıydı.
Türkler için ise bir ÖLÜM FERMANIYDI. Topraklarımız parçalanıp paylaşılıyordu.
Yırtıp attık.
Tam da "tesadüfen" Sevr'in yıldönümünde, PKK'lıların affedilmesini öngören yasa "Barış" olarak sunuluyor.
Peki öyle mi?
Tanrı ülkemizi korusun.
as goth music became normiefied it got reduced to vague aesthetics that had little to do with the original 80s scene, and pornography. you can already see how the same thing is happening to metal. welcome to modernity, where absolutely every human experience must be made porn.
There was a time when European childhood was quietly synchronized by educational cartoons.
Once Upon a Time… Life. Once Upon a Time… Man. Once Upon a Time… The Discoverers. Once Upon a Time… Space.
French-made, dubbed across Europe, watched by children in different languages, teaching the human body, history, science and civilization.
Not through apps. Not through algorithms. Through public television and shared cultural memory.
Before Europe had a digital public sphere, it had cartoons explaining blood cells, empires and explorers to millions of children.
That was soft power.
And honestly, it worked.