کارت دانشجوییم رو گرفتم از همون دانشگاهی که ۵ سال پیش به خودم قول داده بودم. توی این اوضاع و احوال نمیدونم چطوره پیش میره ولی از شدت خوشحالی گریه کردم.
نود درصد آدمای اطرافم این مدلین که بابا خیلی خوشبحالته که انقدر با تنهایت حال میکنی که تنهایی مسافرت میری یا کنسرت یا هر جای دیگه ولی دوستان بیاین بهتون اعتراف کنم که از کمبود دوستِ خوبِ که همه کارا رو تنها انجام میدم :))