Bütün kaburgalarımı sızlatan bir acıydı, koca bir yanardağı avuçladım sandım.
Şimdi her şey söylediğin, gösterdiğin gibi. şaşırmıyorum artık insanlığa, susuyorum.
Varlığın daim🤍
biliyorum, baharı beklerken küle dönmeye en çok biz aşinayız. biliyorum. bu çok
sanki bir deniz kıyısında oturmuş kendimi bekliyorum, bir gün gideceğim yanıma
Hayat bana, senden sonra hiç gülümsemedi
tutunmaya çalıştığım her noktada tokatları eksik olmadı, içim seninle yaşayan bir ülke oldu ve bu hayat girdabı bitmedi.
Seni, çok canımın cireği