@FKeuleneer@JorenVermeersc1@de_NVA@pvdabelgie Niet enkel aan @de_NVA . Ze hebben de situatie veel erger gemaakt, maar in 2017 zat de juridische fictie van 'legale geslachtwijziging' al 10 jaar in de wet.
2007: Introductie van de juridische fictie ‘geslachtsverandering’ na wetsvoorstel van
@hildevautmans (Open VLD). 1/2
This is extraordinarily rare.
In fact, according to a key figure in the German business community (who is a dear friend of mine), it's unprecedented.
An op-ed, two pages, centerpiece, in Germany’s most important economic newspaper (the Handelsblatt) that begs the German establishment to stop looking at China via the prism of propaganda. And it's by their Shanghai bureau chief - not some outside contributor.
The title is "The China debate cannot continue like this!" and the article makes the case that it's suicidal, from a German and European standpoint, to keep reducing China to false caricatures rather than facts.
In effect it's rubbish in, rubbish out: if you tell people lies about China - whichever direction they go (anti or pro) - then obviously the policies that come out will be rubbish, designed for a mirage of a country that exists only in people's imagination.
Needless to say, this is absolutely music to my ears because it's literally the main point I've been making in my advocacy around China for now almost 10 years. Some are finally seeing the light...
I also believe, as I argued in my article "Are Western media turning China-friendly?" last year (https://t.co/Xg1hoSRtNy) that this type of coverage was bound to happen, and there will be more and more of it.
Why? For a very simple structural reason: China is now too powerful to coerce. The West, and Europe in particular, just don't have the leverage anymore. Which means that if you tell China to do something and they don't want to, they just won't do it. Period.
In this situation, incapable of coercing, your only remaining choice is... convincing. And what do you need if you want to convince someone? Well, you need to understand them: understand how they think, how they behave, what drives them, what they actually want.
In other words: the moment coercion stops being an option, not only does propaganda stop being useful, it begins to be actively harmful as genuine understand becomes a strategic necessity. Reality is finally becoming profitable again.
Which means, if you're a journalist reading this and you're peddling some of your usual lies, describing China as some sort of cartoonish dictatorial dystopia that's simultaneously on the verge of collapse yet a "threat" to the whole world (in short, if you write on China for The Economist or the FT), be on notice: the real threat to your country isn't China. It's you.
Wij vragen aan de politiek én aan de media, om nu eindelijk eens grote moed te tonen. Dit moet stoppen.
De overtuiging dat een man een vrouw kan worden is niet problematisch, totdat hij van een ander (of de wet) verlangt om te geloven dat dit waar is.
https://t.co/B3catlEsFn
Dat onderscheid is voor mij kristalhelder:
Er bestaat een kleine minderheid van mensen die (om welke reden dan ook) veel moeite doen om te lijken op het geslacht waartoe ze niet behoren. Dat is vrijheid van genderexpressie, die ik ten volle verdedig.
Dit biedt op geen enkele manier voldoende onderbouwing voor:
- de introductie van een juridische fictie in de wet die biologisch geslacht overschrijft door een subjectieve genderidentiteit, waardoor vrouwen als politieke klasse worden uitgewist en mannen vrouwenrechten kunnen claimen;
- de experimentele behandeling van kinderen bij wie de normale ontwikkeling wordt verstoord op basis van een gevoel/perceptie;
- de ideologische subversie van mijn vakgebied (biologie).
Dat laatste was de oorspronkelijke aanleiding voor mijn beslissing me in dit debat te mengen. Zoals ik je al eerder uitlegde: deze discussie draait voor mij niet primair rond trans of gender, wel rond de realiteit van geslacht.
https://t.co/Tu3gnByFbg
"You are not likely to see Henry Nowak’s words stenciled on a mural. No corporation will change its logo. The same establishment that made a few words immortal when spoken by a black man in Minneapolis has met the same words, spoken by a white boy dying on a British street, with what can only be described as a determined, institutional silence. That silence is not neutral. It is a statement. It tells you exactly whose suffering the system has decided counts, and whose does not."
So let me tell you something about my real motivations and about my country (Belgium).
I defend the following:
- There are exactly two sexes
- People cannot change their sex
- Single-sex women’s spaces are not for men
- Children are never born in the wrong body, and it is unethical to give them puberty blockers
I am a Belgian biology lecturer, and this is a description of Belgium:
- In Belgium, we have laws for self-identification of sex. Concretely, this means that a man can go to the city hall, fill in an administrative form (no other requirements!), and then his legal sex (on his ID, birth certificate, etc.) is changed to “female”, allowing him to claim all women’s rights.
- In Belgium, such a man can, after having changed his legal sex to female, challenge in court a decision by an international sports federation that excludes men from women’s competitions, and then still be admitted.
- In Belgium, there is an institute for the equality of women and men. Guess which side they took in that legal case? Not the side of the sports federations and the women advocating fair competition, but the side of the man who wanted to participate in women’s sports.
- In Belgium, a man can be placed in a women’s prison.
- In Belgium, a man can fill a women’s quota.
- In Belgium, men can gain access to women’s changing rooms.
- In Belgium, feminists who oppose all of this are portrayed by the media as far-right.
- In Belgium, kindergarten children are taught about the “genderbread person”, planting a seed of doubt in every child’s mind about the physical reality of sex.
- In Belgium, many young people then turn this doubt into action and begin transitioning.
- In Belgium, we also have a law against conversion therapy, which means that therapists are not allowed to question a young person’s gender identity and (under threat of imprisonment) are afraid to treat them toward reconciliation with their sex.
- In Belgium, advocacy groups do everything they can, using people with DSD, to create confusion about the binary and immutable nature of sex.
- In Belgium, the dean of medicine at a major university claims that sex is a spectrum, that a man with an undescended testicle is “less male” than a man with descended testicles, and that people can change sex through surgery. The media like him a lot.
- In Belgium, my basic biology course is highly sensitive material…
Herhaling, speciaal voor @vrt:
- geslacht ≠ 'gender'
- Er bestaan exact 2 geslachten
- Mensen kunnen niet van geslacht veranderen
- Legale 'geslachtsverandering' is een ontwrichtende juridische fictie
https://t.co/QF50BGmfaL
Gedachte-experiment: Stel je voor dat de DIV in België mensen toestaat om kosteloos een eigen kentekenplaat voor hun voertuig te kiezen. De federale minister van mobiliteit beslist dat alle auto’s (motorvoertuigen) met een kentekenplaat beginnend met ‘F’ voortaan onder het begrip ‘fiets’ (rijwiel) vallen. De bestaande wegcode wordt niet aangepast, maar alle auto’s met een F-nummerplaat mogen vanaf nu gewoon doen wat fietsers doen. En iedereen die durft opperen dat dit fietsers (volgens de oude definitie) in gevaar brengt, wordt verweten er ‘ouderwetse’ ideeën op na te houden.
Dat zou hilarisch zijn, niet?
Jeremie, je ontkent hier niet alleen de feiten, je maakt er een ideologische karikatuur van.
De “wetenschappelijke nonsens” waar je het over hebt, komt letterlijk uit de officiële Barometer Samenleven van het Departement Gelijke Kansen (Vlaamse overheid). Die peiling, geen rechtse complottheorie, maar een representatieve survey bij duizenden mensen van Belgische, Marokkaanse, Turkse, Congolese en andere herkomst, toont het zwart op wit: bij mensen van islamitische herkomst vindt amper de helft (!) dat homoseksuele mannen en vrouwen hun leven mogen leiden zoals ze willen. Dat zijn de feiten. Bij Belgen en Polen is dat acht op de tien. Dat is geen “racisme”, dat is een hard cijfer.
Je zegt dat “iedere ernstige politoloog” Maurits zou tegenspreken. Wel, welke precies? Want de SID-survey (Samenleven in Diversiteit) van 2017-2022 bevestigt exáct hetzelfde patroon: significant lagere acceptatie van holebiseksualiteit bij Marokkaanse, Turkse en Congolese herkomstgroepen. Dat is geen opinie, dat is empirisch onderzoek. Dat zijn de feiten.
En over die “moslimstem” waar jij zo graag inzicht in claimt: precies daarom zwijgen linkse partijen hierover. Jullie concurrentiestrijd om die stem leidt tot vergaande concessies (denk aan onverdoofd slachten, gendersegregatie in zwembaden, of het negeren van homohaat in bepaalde wijken). In 2012 dienden Groen-parlementsleden nog resoluties in om dringend actie te vragen rond acceptatie van homoseksualiteit in allochtone groepen. Vandaag label je datzelfde standpunt als “racisme”. Dat is geen evolutie, dat is electorale hypocrisie.
Ik weet ook wie er op de Pride zal zijn. Maar ik weet vooral wie er níét durft te zijn in Schaarbeek, Sint-Joost-Ten-Node, Molenbeek, Anderlecht of bepaalde straten in Brussel na zonsondergang. En ik spreek uit ervaring, ik heb er gewoond.
Feiten negeren omdat ze niet in je vals wereldbeeld passen, is geen progressie. Het is regressie met een regenboogvlaggetje.
Mvg,
Pieter
@Mauritsvdr #GroeneSprookjes #RealityCheck
Nee, dat is mijn interpretatie. Ik kan de gedachten van mr. Sinardet niet lezen, noch voor hem spreken. Ik stoor me gewoon aan zijn verdediging van het acroniem ‘lgbtqi+’ alsof dat een organische, onlosmakelijk verbonden gemeenschap is. De ‘lgbtqi+-personen’ die hij beschrijft bestaan niet, want niemand is al die letters tegelijk. Er bestaan lesbiennes (l), homo’s (g) en biseksuele mensen (b), die relaties aanknopen met mensen van hetzelfde GESLACHT. Dat conflicteert per definitie met transgender personen (t) die de realiteit van geslacht ondergeschikt maken aan een subjectieve ‘genderidentiteit’. Intersekse (i) is een misnomer voor mensen met een medische conditie, een geslachtsontwikkelingsstoornis, waarbij die ‘i’ als ‘politieke identiteit’ moet dienen om de realiteit van twee onveranderlijke geslachten bij mensen in discussie te trekken. Naar wat queer (q) concreet betekent heb ik het raden, van de ‘+’ wil ik het misschien zelfs niet weten. Vergeet niet dat de homorechtenbeweging initieel heel veel moeite heeft gedaan om sociaal geaccepteerd te worden door zich te distantiëren van al waar ‘q+’ voor zou kunnen staan.
Ja, de maatschappelijke geest is geleidelijk aan gerijpt voor non-discriminatie van homo’s en lesbiennes, non-interventie van en gelijkberechtiging door de overheid in de seksuele beleving van individuen, respect voor individuele partnerkeuze en gezinsvorming. Die sociale strijd is in heel de Westerse wereld volledig gewonnen; als ik een moment moet prikken: in 2015 toen ook in de USA het homohuwelijk erkend werd.
Nu hebben organisaties die hun doel bereiken zelden de neiging om zichzelf op heffen (Shirky principle). Al die fondsenwerving moet een nieuwe bestemming krijgen: in februari 2015 veranderde Stonewall UK officieel van LGB naar LGBT. Heel veel mensen hebben zich laten bedotten door de idee dat die realiteits-ontkennende ‘t’ gewoon de volgende mensenrechtenbeweging was. Het liberale principe van vrijheid tot zelfexpressie wil ook ik ten gronde verdedigen, en als het daarbij gebleven was, dan zaten we niet in de huidige soep, waarbij mannen medailles winnen in vrouwensport, kinderen onomkeerbare medische behandelingen krijgen op basis van een ‘geboren in het verkeerde lichaam’ pseudodiagnose, en jij volgende week naar het stadhuis kan gaan om jezelf tot vrouw te laten verklaren.
Als mr. Sinardet in zijn opiniestuk dus herhaaldelijk stelt “De aanval op queerrechten is ook altijd een aanval op de gedachte dat ieder mens het recht heeft om zichzelf te zijn.”, dan vergist hij zich. Mijn tegenstand (daarover ging jouw vraag) en die van vele (meestal uitgesproken linkse) vrouwen (vooral lesbiennes die ik de afgelopen jaren heb leren kennen) heeft niet tot doel om mensen te beknotten in hun zelfexpressie. Wij zijn het beu om verplicht te worden te doen alsof mannen vrouwen kunnen worden en daarvoor geframed te worden als extreem-rechts, gewoon omdat we de fysieke realiteit van geslacht verdedigen tegen een realiteitsontkennende ideologie die schadelijk is voor vrouwen, LGB en kinderen.
Ondertussen komt effectief fysiek geweld tegen homo’s en transpersonen uit een heel andere hoek, maar daarover wil niemand het ten gronde hebben.
Zoals ik vorig jaar voorspelde: de Israël-boycot richt onherstelbare schade aan de internationale reputatie van @UGent aan. Rector De Sutter: “We hebben al veel partnerschappen verloren”. Minder onderzoeksprojecten, minder onderzoeksinkomsten, minder doctoraten.
Want wie wil nog met met zo'n onbetrouwbare partner samenwerken, waar een kleine groep ideologische extremisten de plak zwaaien? Mogelijk krijgt @UGent ook sancties vanuit de VS, door de anti-BDS wetgeving die publieke universiteiten verbiedt om samen te werken met partners die Israël boycotten.
En ik kreeg al meerdere mails van bezorgde ouders die hun kinderen niet naar UGent willen sturen (althans niet in menswetenschappen). Wat een ongelofelijke zonde.
https://t.co/3mOXGm59hg
Bestond er maar een wetenschap zoals de sociologie, waar men naast achterstelling en inclusie ook onderzoek kon doen naar de oorsprong van dergelijke denkbeelden in plaats van "sociale media" te roepen.
Over werkelijke elke zin van dirt stuk valt iets te zeggen. Wat me vooral stoort is dat onderwijssociologen begonnen zijn met terechte analyse van supraindividuele variabelen, maar ondertussen zonder enige relevante vakkennis zich continu uitspreken over hoe leren werkt, over didactiek. En dat ook beter weten dan leerpsychologen en hersenwetenschappers. En die dan politieke motieven verwijten als ze wél vakkennis aanbrengen. En dat vanuit een discipline die methodologisch hel zwak is. Waarbij men sociale variabelen (“achterstelling”) meet met cognitieve parameters (opleiding ouders) voor socioeconomische interpretaties. Waarbij men de belangrijkste determinant van leerprestaties nooit meet…
There you go. "The West is a woman to be mounted."
Suicidal Empathy is such an enlightened ethos. You give up your children, your time, your heritage, your culture, your women, your religion, your civilization to folks who mock you as they urinate on you.
Ter ere van 1 mei.
Definitie van solidariteit: “een toestand van positieve onderlinge verbondenheid tussen individuen of groepen, dit wil zeggen als een situatie waarin afhankelijkheidsrelaties in het teken staan van hulp van de sterkere aan de zwakkere, dan wel van behartiging van gemeenschappelijke belangen.”
Solidariteit is gebaseerd op verwantschap of reciprociteit (wederkerigheid).
Solidariteit ≠ zelfdepreciërend altruïsme.