İnsani ilişkilerime değer verdiğim için kimseyi tek hatasında silmiyorum, yeri geliyor görmezden geliyorum yeri geliyor sabrediyorum allah örtmezse hepimiz kusurluyuz insanız diyorum fakat devam ederse bir noktadan sonra sanki hiç var olmamışçasına hayatımdan çıkarıyorum
Anksiyetenin insanı nasıl kendi kendine zarar veren davranışlara sürüklediğini şöyle düşün: Bir eve giriyorsun ve diyorsun ki: “Bu evdeki her şey yanıcı. Bir gün yangın çıkabilir. O zaman ben de bu ihtimalle yaşamak yerine evi şimdiden yakayım, bitsin.” İşte anksiyete de insana bunu yaptırır. Henüz kötü bir şey olmamışken, bir gün kötü bir şey olacak korkusuyla elindeki güzel şeyleri kendi ellerinle mahvedersin.