Belirli bir yaşa gelmiş ve döneminin “popüler” seçimlerini karar bile almadan norma uyarak yapan insanların bu konularla ilgili kendilerinden yaşça küçük olanlara verdikleri aslında kendi pişmanlıklarını içeren tavsiyeleri beni hep gülümsetir:
Henüz hayatta olmalarına ve memnun olmadıkları durumu değiştirmeye imkanları olmasına rağmen pişmanlık duydukları seçimlerin sonuçlarıyla mutsuz ölmeyi göze alıyorlar, bu bana daha fazla cesaret isteyen bir şey gibi geliyor.
Telefonumda köklü bir fotoğraf temizliği yapıyorum, hayatımdan gelip geçen insanları görünce hayli şaşırdım. Hangi ara durakları terminal sanmışız inanılır gibi değil. İnsan en çok hayatın akışkan ve ileriye doğru akan bir şey olduğunu unutuyor yaşarken.
Tek başımayken aklımda olası olumsuz senaryolar kurup sesli biçimde karşı tarafa vermem gereken tepkiyi gerçekmiş gibi rollenirim bazen…. Yalnız değilimdir inş
@AlperHasanoglu Uzuncadır sizi ilgiyle takip ediyrm, son yıllarda bir şey sezinliyorum: bu kdr müthiş bir zekaya rağmen hayatta istediğiniz mutluluğu yakalayamamış olmanın umutsuzluğunu insanlara da yayıyorsunuz. Şifa zekadan gelmez, siz maalesef gerçek acıyı hissedemeyecek kadar kibirlisiniz.