Σιχαίνομαι τους φασίστες, τις κατσαρίδες, τον καπιταλισμό, το παπαδαριό, τις μπάμιες, τα σκυλάδικα αλλά κανένα από αυτά δεν μπορεί να συγκριθεί με το πόσο πολύ σιχαίνομαι το κρύο.
«Αν το σύστημα υγείας δεν μπορεί να καλύψει ένα τραυματισμένο παιδί το Σάββατο βράδυ, τότε δεν είναι απλώς "ανεπαρκές". Είναι επικίνδυνο.»
Μια απίστευτη περιπέτεια και ένα συγκλονιστικό περιστατικό με το τραυματισμένο στο στόμα παιδί του, αφηγείται ένας πατέρας, ο Θεοφάνης Νικολάου:
«Όταν το κράτος λείπει και το παιδί σου πονάει – Μια προσωπική μαρτυρία.
Με αφορμή τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που βλέπουμε καθημερινά στα ΜΜΕ – κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις που εξαφανίζονται, ατιμωρησία και σιωπή – νιώθω την ανάγκη, όχι απλώς να εκφραστώ, αλλά να καταθέσω δημόσια μια οδυνηρή προσωπική εμπειρία. Όχι από οργή, αλλά από ευθύνη. Γιατί κάποια πράγματα δεν πρέπει να μένουν στο σκοτάδι.
Το Σάββατο 2 Αυγούστου, βρισκόμουν οικογενειακώς στον Νομό Ηλείας. Ο γιος μου, ηλικίας έξι ετών, είχε ένα σοβαρό ατύχημα – τραυματίστηκε στο στόμα και τα δόντια του μετακινήθηκαν επικίνδυνα. Πήγαμε αμέσως στο Γενικό Νοσοκομείο Πύργου, την πρωτεύουσα του νομού. Εκεί, οι γιατροί μας πληροφόρησαν ότι δεν υπήρχε εφημερεύων ούτε οδοντίατρος, ούτε γναθοχειρουργός.
Με το παιδί τραυματισμένο και σε κατάσταση πανικού, οδηγήσαμε περίπου 80 χιλιόμετρα μέχρι την Πάτρα, στο Νοσοκομείο του Ρίου. Ήταν μεσάνυχτα Σαββάτου. Η απάντηση των γιατρών ήταν κατά λέξη: «Δεν είμαστε νοσοκομείο τραυμάτων, αλλά πυρετού και παθολογικών καταστάσεων». Δεν μπορούσαν, λοιπόν, να μας εξυπηρετήσουν.
Η περιπλάνηση συνεχίστηκε – κατευθυνθήκαμε στην Αθήνα, στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγλαΐα Κυριακού", ώρα περίπου 3 τα ξημερώματα. Εφημερεύει μεν, αλλά χωρίς παιδοοδοντίατρο ή γναθοχειρουργό. Η ΩΡΛ που μας εξέτασε παραδέχτηκε ότι δεν είναι αρμόδια. Μας προέτρεψε να περιμένουμε το πρωί, ώστε να πάμε στο δίπλα νοσοκομείο «Αγία Σοφία». Πήγαμε.
Εκεί, η γιατρός – εμφανώς συγκινημένη και απογοητευμένη – μου είπε: «Δεν είναι σωστό να σας εξυπηρετούμε σε περιστατικά που δεν ξέρουμε να αντιμετωπίσουμε. Δεν είμαι ούτε γναθοχειρουργός, ούτε οδοντίατρος».
Απελπισμένος, στις 6 το πρωί επισκέφθηκα το Νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου υπήρχε εφημερεύων οδοντίατρος. Μου είπαν όμως ότι είναι οδοντίατροι ενηλίκων και δεν μπορούν να παρέμβουν σε παιδί.
Ώρα 8 το πρωί. Πέντε νοσοκομεία, τέσσερις πόλεις, πάνω από 300 χιλιόμετρα διανυθέντα, και καμία ουσιαστική βοήθεια.
Πήγαμε στον Ευαγγελισμό, όπου ο γιατρός – ο μοναδικός διαθέσιμος – δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να εξετάσει το παιδί μου. Σε αυτό το σημείο, κάλεσα το 166, την αστυνομία και τα κανάλια. Τότε – και μόνο τότε – εμφανίστηκε ο διοικητής του νοσοκομείου, λέγοντάς μου: «Θα σας εξυπηρετήσουμε». Όμως ο γιατρός απάντησε: «Δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο διοικητής, δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη», γιατί πρόκειται για παιδί και το νοσοκομείο είναι για ενήλικες.
Ζήτησα γραπτώς την άρνησή του, την οποία και επισυνάπτω στο παρόν. Με έδιωξαν ξανά. Ξέσπασα σε κλάματα, ένιωσα απόγνωση. Ξανακάλεσα την αστυνομία. Κατόπιν παρέμβασής τους, ο διοικητής επικοινώνησε με την Αρχή Συντονισμού Διαχείρισης Θεμάτων Υγείας του Υπουργείου. Μία ώρα μετά, μας ανακοίνωσε ότι το Υπουργείο αποφάσισε να εξεταστεί το παιδί μου… τη Δευτέρα, μετά τις 9:30 π.μ. στο Παίδων Πεντέλης.
Με λίγα λόγια, ένα έκτακτο παιδιατρικό περιστατικό, τραύμα στο στόμα και στα δόντια, έμεινε χωρίς ιατρική φροντίδα επί δύο 24ωρα, γιατί κανένα δημόσιο νοσοκομείο στην Ελλάδα – ούτε στην επαρχία, ούτε στην Αθήνα – δεν είχε την υποδομή, τη βούληση ή το προσωπικό να μας εξυπηρετήσει.
Αναρωτιέμαι: Πού πάνε τα χρήματα των φορολογούμενων; Πού είναι οι εφημερίες, το ιατρικό προσωπικό, οι υπηρεσίες για τα παιδιά μας; Γιατί πρέπει να φωνάξεις, να απειλήσεις, να εμπλέξεις την αστυνομία και τα ΜΜΕ για να γίνει το αυτονόητο;
Το παιδί μου – όπως όλα τα παιδιά – δεν ζητά τίποτα παραπάνω από αυτό που δικαιούται: αξιοπρεπή δημόσια υγεία. Αν το σύστημα υγείας δεν μπορεί να καλύψει ένα τραυματισμένο παιδί το Σάββατο βράδυ, τότε δεν είναι απλώς "ανεπαρκές". Είναι επικίνδυνο.
Και αυτό, αγαπητοί συμπολίτες, δεν πρέπει να το ανεχόμαστε πια.
Ένας γονιός που δεν ξέχασε – και δεν θα ξεχάσει ποτέ.»
Προσωπική μαρτυρία του Theofanis Nikolaou που την δημοσίευσε στην ομάδα "ΓΟΝΕΙΣ στα ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ"
Είδατε πόσο ωραία λειτουργούν οι κάμερες στο κτίριο της Hellenic Train που προστατεύουν τα μεγαλοστελεχοι και πόσο γρήγορα βρίσκει τα βίντεο οι καλή μας αστυνομία;
Για τις κάμερες που προστατευουν εμάς και τα παιδιά μας στα τρένα-φέρετρα χέστηκαν
Κιμπούτς που θα λέγονται "Neorama" χτίζουν ισραηλινοί γενοκτόνοι έποικοι στην Επανομή Θεσσαλονίκης, για να ξεφύγουν από την "αφόρητη κατάσταση" που οι ίδιοι δημιούργησαν στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. >
Η γενοκτονία του Ισραήλ στη Γάζα έχει οδηγήσει στη μεγαλύτερη κρίση ορφανών στη σύγχρονη ιστορία, με 39.384 παλαιστινιακά παιδιά να έχουν μείνει χωρίς τον έναν ή και τους δύο γονείς τους μετά από πάνω από 500 ημέρες βομβαρδισμών, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα ενόψει της Ημέρας του Παλαιστινιακού Παιδιού στις 5 Απριλίου.
Israel’s genocide in Gaza has led to the largest orphan crisis in modern history, with 39,384 Palestinian children left without one or both parents after over 500 days of bombardment, according to official figures released ahead of Palestinian Child’s Day on April 5.
#palestine #voiceofpalestineincyprus #gazagenocide #savepalestine #savegaza #palestinianlivesmatter #savepalestinianchildren #act4palestine #israelicrimes #genocide #apartheidisrael #antisemitism #antipalestinianism #stopwar #stopgenocide
Άσκησαν δίωξη για κακούργημα σε 14χρονο μετά τις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη. Ενώ Αγοραστος και άλλοι πολιτικοι παράγοντες διώκονται για πλημμεληματα.
Ίσως τώρα καταλάβετε που το πήγαιναν με το αφήγημα για την παραβατικοτητα των νέων όσο σας έβαζαν να φωνάζατε για αυστηροποίηση
Καλησπέρα σε όλους. Φίλος μου από Αθήνα με ενημέρωσε πριν λίγο πως ο αδερφός του και η αδερφή του πήγαν με τους φίλους τους στο συλλαλητήριο για τα Τέμπη την Παρασκευή. Όταν άρχισαν τα επεισόδια από τους γνωστούς αγνώστους, τα παιδιά άρχισαν να φεύγουν επειδή έπεφταν μολότοφ και δακρυγόνα. Μέσα στο χάος τα παιδιά χωρίστηκαν με αποτέλεσμα να είναι ο καθένας μόνος του. Χτύπησαν τον αδερφό του και στη συνέχεια σε αυτή την ευάλωτη στιγμή έπιασαν την αδερφή του ασκώντας της σωματική βία και προχωρώντας στη σύλληψη της. Το γεγονός έλαβε χώρα κατά τις 16:00+ το απόγευμα, μετά το περιστατικό με τις αύρες, στην οδό Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου όπου τα ματ χτύπαγαν και έριχναν κάτω τους διαδηλωτές. Όταν η οικογένεια της έλαβε γνώση του συμβάντος, έσπευσε στη ΓΑΔΑ όπου όχι μόνο δεν τους άφησαν να την επισκεφτούν αλλά δεν τους ενημέρωναν καν σε τι κατάσταση βρίσκεται το μέλος της οικογένειας τους. Η οικογένεια της είχε νέα της σχεδόν δύο μέρες μετά, δηλαδή χθες, την Κυριακή ως τότε βρισκόταν στη ΓΑΔΑ. Πλέον θέλουν να της φορτώσουν διάφορα κακουργήματα (οπλοκατοχή, βία,δηλαδή ότι έσπρωξε ματατζη και τον έριξε κάτω). Η κοπέλα ονομάζεται Δέσποινα Κουτσοδόντη και αυτήν την στιγμή την έχουν μεταφέρει στην υποδιεύθυνση ασφαλειας Δυτικής Αττικής. Ο φίλος μου και η οικογένεια του βρίσκονται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση όμως έχουν προβεί σε όλες τις νόμιμες ενέργειες ώστε να αποδειχτεί η αθωότητα της. Η δικογραφία θα δοθεί αύριο στο δικηγόρο. Η αδερφή του πήγε σε συλλαλητήριο για πρώτη φορά στην ζωή της και της έτυχε αυτό το πράγμα. Η κοπέλα είναι μόλις 23 χρονών. Κάντε rt μήπως βρεθεί κάποιο βίντεο από το συμβάν που μπορεί να βοηθήσει την κατάσταση. Οδός Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου ώρα περίπου 16:00+. Όποιος μπορεί να βοηθήσει ας γράψει στα σχόλια. Θα κάνω ταγκ τον φίλο μου για να μιλάτε απευθείας μαζί του.
#Τεμπη
#συλλαλητηριο
Ούτε την καρδιά του έδινε στο πλήθος, ούτε ο αυτισμός τον εμποδίζει να καταλάβει. Τουναντίον καταλαβαίνει πολύ καλά με πλήρη ταξική συνείδηση απο τη θέση του, αυτό που αρνείστε να καταλάβετε οι ίδιοι
Ότι ο φασισμός είναι η οργανωμένη ένοπλη άμυνα του κεφαλαίου
Κάπου εδώ πρέπει να μιλήσω και εγώ για τα τελευταία γεγονότα.
Τα ηχητικά του 112 υπάρχουν από τέλη Μαΐου του 23 .
Δύο μήνες μετά το έγκλημα.
Ήταν ότι πιο δύσκολο μπορούσε να συμβεί σε ένα γονιό που έχασε το παιδί του .
Δεν θα σας κρύψω ότι τότε πολλοί ψάχνανε να βρουν ποιος είναι ο γονιός που έχασε δύο παιδιά και την ανιψιά του .
Είχα αφιερώσει όλο τον χρόνο μου σε αυτό .
Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι τα παιδιά μου ζούσαν και εγώ δεν ήμουν εκεί να τα βοηθήσω!!!
Δεν μπορούσα να δεχθώ ότι φώναξαν ΜΑΜΑ και ΜΠΑΜΠΑ και δεν ήμουν εκεί !!!
Μου φαινόταν αδιανόητο.
Μετά από δύο χρόνια πλέον γνωρίζω .
Όπως και πολλοί άλλοι συγγενείς.
Ο καθένας τον σταυρό του.
Να γνωρίζετε ότι τα ηχητικά είναι πολλές ώρες .
Από την στιγμή της σύγκρουσης μέχρι και την τελευταία αναχώρηση του τελευταίου τραυματία .
Ηχητικά τραυματιών επιζώντων και πολλά άλλα.
Δεν μπορώ να σας πω παραπάνω γιατί είναι στοιχεία της επερχόμενης δίκης .
Θα σας πω μόνο την αλήθεια και την λογική .
Εκείνο το βράδυ ο Τριαντοπουλος ήταν εκεί!!!
Απεσταλμένος της κυβέρνησης μιας και ήταν υφυπουργός παρά του πρωθυπουργού και υπεύθυνος για την διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών.
Εκείνες τις ώρες μιλούσε με τον προϊστάμενο του που ήταν στο κέντρο επιχειρήσεων στην Αθήνα τον Υπουργό Στυλιανιδη όπως και με τον υφυπουργό του τον Τουρνά .
Και οι δυο τελευταίοι δήλωσαν ότι ενημέρωναν τον Πρωθυπουργό.
Ο Πρωθυπουργός γνώριζε τι γινόταν στο πεδίο; Και αν γνώριζε τι έκανε ;
Ποιες ήταν οι οδηγίες του;
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι ήταν γνώστης της κατάστασης.
Δεν μπορώ να ζητήσω κάτι παραπάνω από το αυτονόητο.
Παραίτηση όλων των υπευθύνων από τα βουλευτικά τους καθήκοντα και παρουσία στις αρμόδιες ανακριτικές Αρχές.
Θα πείτε ποιος είσαι εσύ που ζητάς αυτό !!!
Τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτω.
Είμαι ένας γονιός που του δολοφόνησαν τρία παιδιά !!!
ΤΡΙΑ !!! Όταν καταλάβετε τον αριθμό θα είστε σε θέση να καταλάβετε τι ζητώ.
Όσα δεν "αντέχουν" να ακούσουν το ηχητικο, είναι όσα παίρνουν ακόμα τρένο, αντί να το κλείσουν το κωλομαγαζο
Οσα, όπως μου είπε ένας ταξιτζής -που ήταν εκείνο το βράδυ κ άκουσε τα ουρλιαχτά ΚΑΘΕ ΓΟΝΙΟΥ των παιδιων που δολοφονήθηκαν-του απαντουν:
"Ε,θα πεθαιναν από κάτι άλλο"