İnsanın "ben oldum" diyebildiği bir yer var mı?
Bir yer değil, çok yer var. İnsanın şimdi ve burada, kendisi olarak varlık gösterebildiği, etki alanını sezebildiği ve o alanda yapıcı eylemlilik halinde bulunduğu her an, gerçekten varolduğu andır. İyisiyle kötüsüyle, eksiğiyle fazlasıyla. Ve bu bir kez erişilebilir, sabitlenebilir ya da kuşanılabilir bir mertebe değil, bir süreçtir. Olma anları birbirine eklene eklene kendini ve yaşamını örer insan. Yaşanmaya değer bir hayat da bu olma anlarının toplamıyla doğru orantılı.
Avrupa görmüş seküler Türk zorbalığı diye bir şey var. Kendi ülkesindeki herkesi küçümseyen, her şeyin en iyisini kendisinin bildiğini sanan, bizimle muhatap olmasını bile bize karşı bir lütuf gibi gören bir ego topu. Sanırsın komple Avrupa onun. Yallah Avrupa’ya yavşak