Ben kendi halinde yaşayan biriyim. Hayatım boyunca öyle büyük hayallerin, büyük hesapların peşinden koşmadım. Kimsenin yerini almak istemedim, kimsenin mutluluğuna göz dikmedim, kimseyi geçmek ya da birilerini geride bırakmak gibi bir derdim olmadı. Ben sadece kendi küçük dünyamın içinde, sessizce yaşamaya çalışan biriydim. Kimseye yük olmadım, kimsenin omzuna ağırlık bırakmadan, elimden geldiğince iyi kalmaya çalışan biri. Belki çok güçlü görünmedim, belki kendimi çok anlatamadım ama, içimde kimseye göstermediğim savaşlar verdim. Kırıldım, sustum. Yoruldum, belli etmedim.
İçimden bin defa dağılıp dışarıya tek bir şikâyet bile yansıtmadım. Çünkü bazı insanlar sesini yükseltmez. Canı yansa da susar. Kırıldığı yeri anlatmak yerine içine gömer. Ben de öyle yaptım hep. Insanları üzmemek için kendimi üzdüm, birilerini kaybetmemek için kendi içimden eksildim. Kimseyi kırmamak için kelimelerimi yuttum, kimsenin yükü olmamak için kendi yükümü tek başıma taşıdım. Ve galiba insanı en çok da bu yoruyor; kimseye kötülüğü dokunmayan birinin, başkalarının içindeki kötülüğe maruz kalması.
Oysa benim kimseyle bir derdim yoktu. Gerçekten yoktu. Ben sadece biraz huzur istedim. Başımı yastığa koyduğumda içim rahat olsun, birinin niyetinden korkmadan yaşayabileyim istedim. İnsanların yüzüne bakarken "Acaba bugün hangi kırgınlığı taşıyacağım?" diye düşünmek istemedim. Çünkü insan bir yerden sonra yaşadıklarına değil, yaşamak zorunda bırakıldıklarına yoruluyor.
Sürekli güçlü olmaya çalışmaktan, sürekli anlamaya çalışan taraf olmaktan, sürekli kendini anlatmaya çalışmaktan yoruluyor. Artık bir şeyleri ispat edecek gücüm de yok, isteğım de. Beni herkes sevsin istemiyorum. Herkes anlasın da istemiyorum. Sadece içimde olmayan şeylerin yükünü bana bırakmayın.
İçinizde büyüttüğünüz öfkeyi, kırgınlığı, karanlığı benden uzak tutun. Çünkü ben
zaten kendi payıma düşen yorgunluklarla yaşamayı öğrenmeye çalışıyorum.
Ve inanın, istediğim şey gerçekten çok büyük değil. Biraz huzur, biraz iyi niyet ve kalbimin daha fazla yorulmaması. Çünkü insan bazen çok şey istediği için değil, çok az şeye razı olduğu halde bile incindiği için sessizleşiyor...