Belki de yanlıştı doğrularim
Yaşamı insanları dostlukları sorguladım
Yollarıni kapatmıştılar zorlamadım
Öldürdüm tüm sevgimi kusura bakmayın yasatamadım..
Çökmüş bahçenin tenha bir yerine
Elinde bir çöp resmini çizer toprağa
Anıların
Kimileri öbek öbek toplanıp
Çaresizliği dile getirirler anlamsız sözcüklerle
-Nasıl olur daha dün beraberdik
-Salıncakta İki Kişi'yi izlemiştik daha dün nasıl olur
-Geçen pazar sokaklarda dolaşmıştık..
Mesela arkadaşlar
Arkadaşlıklar vardır okullarda
Bakarsın biri gelmez bir gün
Ve artık hiç gelmeyecektir
Simsiyah bir gölge düşmüştür adeta
Bahçeye koridorlara sınıflara
Bir fısıltı dolaşır dudaklarda
Kimi kirpikleri ıslak..
Son şiir:
Sen beni cami avlusuna bırakmadın
Muhtaç ta ettirmedin
Ama
seninle kavgalı bir cami avlusunda ayrıldık
“Ne zaman bekler insanı ne de bir ölüyü mezar”dedik büyüdük
Geçti artık
Yokluğunda buldum seni..
Rahat uyu🫶
Bugün kendime söz verdim.
Başkalarının bana biçtiği ömrü sürdürmeyeceğime,kendi benliğimin derinliklerini keşfedene kadar yollarda olacağıma,arkamda bıraktıklarımdan çok karşıma çıkacak olanları tecrübe etmeye..Cümleten Hope te see you again
Bir abla tekerlekli sandalyeli kardeşini parka getirmiş
kardeşine tur attırıyor yaşıtlarının yan tarafta koşturdukları alanda onlar tur atıyor abla kardeş sohbet ediyor,çokta güzel ediyorlar bu arada..
Anlıyoruz ki umut;herkeste olan ama herkesin keşfedip bulamadığı bir duygudur
Siyasi parti yönetim üyeliğimden ve beraberindeki temsilci başkanlığımdan arınarak farklı bir yola geçiş yaptım. Bu süreçte kalbini kırdıklarımdan veya kalbini bilmeden kırdığım arkadaşlarımdan özür diliyorum. Bundan sonra bağımsız güzel projelerde başta olacağım :)
İnsan doğru sanıp savunduğu düşüncelerden zamanı geldimi kendisi tarafından sorguya tutuluyor o yüzden sorguda cevap veremeyeceğiniz savunuculuklara girişmeyiniz çünkü Kemal Sunalında dediği gibi yolun sonu çok pok bi yere çıkıyi ((
İnsan kendisine uygun haberleri,düşünceleri kabul eder;bir fikre,bir mezhebe veyahut farklı bir yere taraftarlık ederse yalanı gerçek zannetmeye başlar.Türkiye’de ki some problemsss den sadece biri..
Biz birbirimize olan sevgiyi,güveni,anlayışı kaybetmişiz daha önemli neleri kaybedebiliriz ki?
Bizler şu üç şeyi değiştirmedikçe,
düzeltmedikçe hiç bir haltıda değiştiremez düzeltemeyiz.! Boşuna uğraşmayın..
Sırf farklı düşüncelere,inanışlara sahibiz diye birbirimizi eleştirir kavga eder olmuşuz. Bu neticede de bir kaos ortamı yarattığımızın ve bu durumun bazılarının yararına olduğunun farkında bile değiliz…Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir cümlesine bi inansak bi inansak..!
Bilinçaltı kodlarımıza öylesine yerleşmiş ki,kimi sevsek ortadan ikiye bölüyoruz.Çünkü onun diğer yarısı olduğumuza ölesiye inanıyor öyle sarıp sarmalıyor sadece kendimize ait olduğunu düşünüyoruz bu nedenlede ”Ya benimsin ya kara toprağın,elmanın iki yarısıyız”mantığı doğuyor…
Uyuyayım deyip gözlerimi kapatıyorum anında gözümün önüne nöbet tutarak uyuyan insanları;gözlerimi açıncada ölümleri,acıdan doğan ümitsizlikleri görüyorum..En çok ne öldürüyor biliyor musunuz? İhmalkarsızlığımız,ders almamamız ve en çokta tedbirsizliğimiz öldürdü öldürüyor bizi..