Çocukluk dertlerimiz şunlardan ibaretken büyüyünce bizimle büyüyen sorunlarımız. Ve gerçekten çocukluk yetişkinlikte yaşayacaklarımızın bir tesellisi. Tabi çocukluğunu sevgi, güven ve huzur içinde geçirmeyenler bu dediğimden müstesna…
Demin bir sokaktan geçerken iki küçük çocuğun konuşmasına şahit oldum. Biri diğerine balkondan “Yusuf ben bugün dışarı gelmiycem legolarımla oynamak istiyorum” dedi Diğer çocukta “tamam gelmezsen gelme bende zaten beştaş oynuyorum”
dedi. O kadar hoşuma gitti ki şu muhabbet
Az önce podcastte çok güzel bir söze denk geldim. Diyordu ki: Aslında seni arasa ömrü yetmez bulmaya; ama tesadüfen bulduğu için sıradan sanıyor. Anlam yüklediğimiz onlarca şeyin özetidir.
Şimdi sıcak ve durgun bir hava varken birdenbire rüzgar çıktı her yer toz duman. Aklıma Araf Suresi 57. Ayet geldi.
“Rüzgârları rahmetinin önünde müjde olarak gönderen O’dur.”
Yani birazdan yine O’nun izniyle yağmur yağacak…
@cerentikir Çağımızın genel iletişim sorunsalı. Yüzeylerde takıl, derinlik kurma, risksiz yaşa. Tüm ilişkilerde mi böyle olur ya aile, arkadaş, eş, sevgili…
Yıllar içinde şunu fark ettim: İyi niyetli insanların hayatında tuhaf bir denge var. Onlar da zor günler görüyor, kırılıyor, bazen her şey üst üste geliyor. Ama tam “artık buradan çıkamam” dedikleri anda, bir şeyler değişiyor. Beklemedikleri bir kapı açılıyor, bir insan çıkıyor karşılarına ya da hiç ummadıkları bir çözüm beliriyor. Bence bunun nedeni sadece şans değil. İnsan, kimsenin hakkına girmeden yaşamaya çalıştığında, vicdanını koruduğunda ve kalbini kötülüğe teslim etmediğinde, bunun karşılığını bir şekilde görüyor. Bu yüzden en çok kalbinizi koruyun. Kiminle yürüdüğünüze, kime güvendiğinize ve neyi içinizde büyüttüğünüze dikkat edin. Çünkü bazen insanı hayatta tutan en büyük güç; parası, makamı ya da çevresi değil, temiz niyetidir.