alpin su sahnedeki ofkesi bile o kadar anlamli ki mesela. bir gun icinde hem annesini hem de ona annelik yapan kadini kaybetmenin agirligi var ustunde.
edho'da hikayesel olarak su yuzlesmenin bi tik ustu yok mesela. daha babasinin ölümünü atlatamadan annesinin yokluguna alismak zorunda kalan bir cocugun yillar sonra kavustugu annesini kaybetmesi. ve bu kaybin yukunu sirtlamak zorunda kalanin ona annelik yapan meryem olmasi.
alpin yuzlesmenin her aninda ayakta durmaya mecali bile olmamasina ragmen ofkeyle hesap sormaya devam etmesi ama gercekleri meryemden dinleyince onun omzundaki agirligi anlayip dizlerinin ustune cökerek aglamaya baslamasi. her anlamda muthis bir sahne.
kesin alp olurdu bu arada. altinci sezonda cizilen 'alparslan baba' imajiyla zaten aileden soyutlanmis kendi basina var olabildigini gostermisti. doganin kimsesizleri, fedai toplulugu, ünalin baglantilari da hikayesine eklenince tek basina bir guc haline geldi eleman.
"o degeri goremiyorsun abi"
yedi ay once verdigi röportajdan sonra ne kadar degerli oldugunu anladigi su an o kadar kiymetli ki <3 oturup aglicam simdi