Gerçeği bilemeyiz madem, ne yapsak boş;
Ömür boyu kuşku içinde kalmak mı hoş?
Aklın varsa kadehi bırakma elden
Bu karanlıkta ha ayık olmuşsun, ha sarhoş.
sen nesin, varlık nedir, nerden bileceksin? dünyan esen yel üstüne kurulmuş senin. iki yokluk arasında bir varlık seninki: hiçlik ne varsa çevrende, sen de bir hiçsin.
Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan bu memleket, bizim.
...
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak bu cehennem, bu cennet bizim. Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
Yok edin insanın insana kulluğunu, bu dâvet bizim... #nazımhikmet119yasında
Bulut geçti, göz yaşları kaldı çimende Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?
Bugün bu çimen bizim, yarın kim bilir kim Gezecek bizim toprağın yeşilliğinde...
Ben herkesten gitmeye, herkesi terketmeye böyle bir gecede karar verdim. Vitrinde anısı paslanmış fotoğraflar öylece duruyor; yeryüzü benim yüzüme bakmıyordu. Ben o gece bir kapı kapattım göğüs kafesimin içinden, herkesin ve her şeyin üstüne. Dünya, sandığım o yer değil.
"İnsanlar çok bozdu. Ben bu düzene ayak uyduramıyorum. Bu yüzyıl kusma hissi uyandırıyor..
İnsanlık öldü tabutunu kaldıracak insan bulunamıyor!" #oguzatay
Bir bahçede hep aynı çiçekten olursa o bahçe güzel olmaz. Sen, ben, o varız diye güzel bu bahçe.
Koparma farklı çiçekleri, kalsın renkleriyle kokularıyla...#YaşarKemal
Kuşların, ağaçların, toprağın sesini dinliyorsun
akşam, bir dağ yamacındasın, rüzgârın tükenmiş
kuşlar
ağaçlar
yıldızlar ve bütün kainat sis içinde oysa
yalnız sessizlik soluk alıyor
yaz mı bahar mı belli değil
akşam,
umut da tükenmiş umutsuzluk da