Faruk Özalp

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Bu şehir de o kadar çok hikaye var ki! Tıpkı, yılın Haziran ayı ikinci haftası üçüncü günü başlayıp yarım kalmış o yol hikayesi gibi…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Bedenimden sonra ruhum da artık özgür bugün…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

@rabiacsgun14 Şiirce’sini bulduğunu düşündüğü o geçmiş bahar mimozaları döneminde ‘Şair’ diye hitap edilmiş bir ‘Şair Eskisi’ olarak; “Ne kadar da güzel bir şiir…” diyorum.

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Kendimi yeniden duyuyor, kendimi yeniden hatırlıyorum. Çünkü ne zaman biri sorarsa ‘Nereden geldin?’ diye. Bir sessizlikten, duyulmayan bir çığlıktan, bir daha dönelemeyen bir coğrafyadan geldim derim.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Geçmişi… Yarım kalmış bir hikayede kaybolmuş seslerle birlikte, anahtarı duvara asılı kilitli bir kapının ardında bıraktık ve gittik.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Bir şeyin taklidiysen, taklit edilenden daha fazlası olmalısın.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

‘Biliyorum’ diyordu o ses…
‘Sadece hatırlayanlar, yaşayanlardır! Hatırlamayanlar ise yaşayan ölülerdir.’

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Ya senin yalnızlığın…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

Gün, ıssızlığın ortasında…

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Bazen bir şey de aramazlar aslında. Sadece içlerinde yankılanan kendi seslerini duymak isterler…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Çünkü bazen anlatmak, hele olanları anlatmak, saklamaktan daha büyük bir yüktü. Yaşanan bu sessizlik bir giz saklamanın değil, bir incinmişliğin suskunluğuydu.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Zarf başka, mazruf başka”

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Bu şehirde her şey çok hızlı. Bazen, hızlı akan hayatı yavaşlatmak için, doğru kitabı bulmak gerek. Bazen de doğru insanı…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

Ve o gün, kendisini ‘bir yol hikayesi’nin son cümlesi gibi hissetti. “Ne noktayla biten, ne de üç noktayla devam eden…”

[Faruk Özalp @ozalpf]

Kalabalıklarda sessizliğini yaşamayı unutma, geçici yaşamın kusurlarını kabullen, kusurları doğal ve kabul edilebilir gör, mükemmeliyetçi olma. Küçük adımlar at, her gün bir şeyleri iyileştir. Sorunları tek hamlede değiştiremezsin.Hayatın basit olduğunu unutma, hayatı basit yaşa.

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Sonra her şey değişir, öncelikler yeniden düzenlenir, heyecanlar yeniden canlanır. O yüzden ‘Seni özledim’i, sarılmaları, yapmak istediklerini bir daha hiç gelmeyecek yeni bir ana erteleme. Ne istediğini, ne hissettiğini sonraya bırakma. Sonrası belki de bir daha hiç olmayacak.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

Bir kuyruklu yıldız gibiydi koca şehirde, Ona bakarak yönünü bulabiliyordu ancak… Belki de mutluluk denen şey, hayatın verdiklerini kaybetmemekti aslında…

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Sizleri değersizleştirecek olanlarla, sizleri değerli kılanlar! Sizlere, şah damarınız kadar yakındır.”

[Faruk Özalp @ozalpf]

Aldığımız ne kadardı? Verdiğimiz kadar oldu mu? Aldığımız, verdiğimize dönüşmedikçe hep eksik kaldığımızı unuturuz. Onun içindir ki yuttuğumuz bir önceki kancalı yemden kurtulmuş olsakta, yutacağımız yeni kancalı yemi bekleriz hep! Oysa, eksik gördüğümüz şey, bizi ayakta tutandı.

[Faruk Özalp @ozalpf]

“Sonra ne mi oldu? Önce şiirce gitti, sonra şiir bitti, ardından şair sustu. Kasabanın telefon direklerindeki kablolar sökük, diller lâl, kelimeler öksüz kaldı. Ve Nisan sabahının yaprağa düşen çiy damlası günü anlaşıldı ki! Yaşananlar bir düş’tü. Ve o sevda, bu gönülden düştü…”