Bazen insan birine ihtiyaç duyar. Arkasında dağ gibi dursun diye, bir yanlışı olduğunda bir şeyler öğretsin diye, içi dolup taştığında omzunu ona yaslasın diye. Bazen insan birine ihtiyaç duyar sadece sevilmek için değil, bir olup tamamlanmak için.
Kaygı ertesi gündür, der Kierkegaard. Daima akıbeti düşünmek, neler olacağını tahayyül etmek azaptır demek ister. Kaygı ertesi gündür, fakat bugünü esir eder. Öyleyse bırakalım yarının kaygısı yarına kalsın, henüz tercih haklarımız varken bugünü yaşayalım.
“Ne diren, ne zorla. Yolunu değiştirene izin ver. Sana uğramak istemeyenin yoluna çıkma. Birlikte yürümen gerektiğin kişiyle, kendi yolunda yürürken karşılaşacaksın. Kendine ve yoluna odaklan. Daha iyi olmaya, daha mutlu olmaya odaklan. Senin olan seni bulacaktır..”