Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir biner gideriz Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat.
Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
+
Terapiste soracaklarım:
Neden herkesi kendim gibi sanıyorum
Ağlayınca gerçekten güçsüz mü oluyorum
Şu erteleme sanatını nasıl yenebilirim
He bide şu delice atan kalbimin ritmi değişir mi????
terapiste soracaklarım:
kimseyi kırmama isteği gerçekten insanlara olan sevgimden mi yoksa kendi iç huzurumu korumak için mi
neden başarısızlık fikri beni mahvediyor ve işimde hata yaparsam kahroluyorum
neden kimseye küsemiyorum ama insanlar bana kolayca küsebiliyor