Almanyada ilk gittigim Tiyatroda cogunlugunu anlamasam da o kadar güzeldi ki .. Bir daha bu tarz bi Tiyatro karsima cikar mi bilmiyorum. Zaten bu oyuna Tiyatro diyerek bile saygisizlik etmisim gibi geliyor. Neyse simdi Macbeth in özetini okuyup eksik parcayi tamamliyim :)
Türkiye'ye veda vakti geldi. Gene bir yanım buruk bir yanım mutlu. Sanırım yıllarda geçse hep böyle olacak. Her buraya geldiğimde hiç gitmemişim gibi hissediyorum.
Bu Almanlarin elinde çok kitap okurken görmedim yolda trende falan. Nedenini dün anladım. Kitap dili ile konuşma dili başka adamların. Konuşmayı becerdim bir de okuması kaldı.😢
İlk Almanyaya geldiğimde kimseyi tanımadığım için Yalnız olduğunu bilmek, arkadaşların var iken yalnızlık hissinden daha kolay. Çünkü sıfır beklenti sıfır üzüntü.
Ben arkadaslarimdan çok şey beklemiyorum aslında. Bir arkadastan beklenen şeyi bekliyorum derdi olduğunda arayamasini , sevinci olunca paylaşmasını istiyorum. Çok şey mi ?