Ben biraz tuhafım…
Ruhuma ben bile yetişemiyorum.
Hem herkese iyi gelen,
Bir o kadar kendine yetemeyen…
Hem içinde binlerce cümle taşıyan,
Bir o kadar susmayı seçen…
Hem ateş gibi yanan,
Bir o kadar küllerinde sessiz kalan…
Hem sevince dünyayı karşısına alan,
Bir o kadar kırılınca taş kesilen…
Hem kalabalıkta kaybolan,
Bir o kadar yalnızlığında kendini bulan…
“Kal” diyemeyecek kadar gururlu,
“Git” diyemeyecek kadar aşık…
Ben biraz böyleyim işte;
İçimde hem yangın, hem sessizlik…