ozlmozkan

Hayat güzelleştirmez insanı siz hayatı güzelleştirirsiniz. #özlem# #hissetmekgormektir#

[Felsefe Parrhesia @Fparrhesia]

Antik Roma'da bir mezarda Euripides'in şu sözü yazıyordu:

"Eski acılarınız için taze gözyaşları dökmeyin!" "Quod periit, periit!"

"Yitirilen yitirildi."

Kabullenmek dünyanın en eski ilahi gücüdür; ruhun penceresini açar.

[H. Melisa Acar @hmelisaacar]

İş yerinde, okulda veya sosyal çevrede bir grup insan sizin aleyhinize ittifak kurup size mobbing ya da baskı yapmaya kalktığında sakın depresyona girmeyin. Aksine dönüp şöyle söyleyin: “bu kadar aptalı aynı amaç için bir araya getirebildiğime göre, demek fena biri değilmişim.”

[Doç. Dr. Ferhat Arslan @Ferhatarslandr]

EVLENİYOR MUSUN?

Bizim Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde ağzı biraz bozuk hocamız vardı. Bir gün derste, hiç beklemediğimiz bir yerde sözü evliliğe getirdi ve dedi ki:

“Evleneceğiniz kadında üç şeye bakın: bileği, çekmecesi ve annesi.”

Gençtik. Önce güldük, sonra şaşırdık. Bilek ne alaka, çekmece ne alaka, anne ne alaka?

Meğer adam, bir cümlenin içine bir medeniyetin evlilik terazisini koymuş.

Bilek dediği yalnız kemik inceliği değildi. Zarafetti. İnsanın hareketine sinmiş ölçüydü. Bir bardağı tutuşunda, bir çocuğun başını okşayışında, sofraya ekmek koyuşunda belli olan o ince kadınlık hâliydi.

Çekmece dediği yalnız eşya düzeni değildi. İç dünyanın aynasıydı. Dağınık bir çekmece bazen dağınık bir ruhun, titiz bir çekmece bazen emanet bilen bir kalbin işaretidir. Çünkü insan evvela küçük şeylerde belli olur. Büyük laflar herkeste vardır; asıl insan, mendilini nereye koyduğunda anlaşılır.

Anne dediği de yalnız genetik değildi. Zamanın insanda neyi büyüttüğüne bakmaktı. Güzellik yaşlanınca hırsa mı dönmüş, huya mı? Yüz çizgileri merhametle mi derinleşmiş, öfkeyle mi? Bir kadın annesine benzeyebilir; bazen yüzüyle, bazen sesiyle, bazen de kırıldığı yerde verdiği tepkiyle.

Ben de bugün o hocanın sözüne birkaç şey eklemek isterim.

Evvela kadına değil, kendine bak.

Sen yurt tutacak adam mısın?
Yuva kurmakla ev açmayı aynı şey sanmıyor musun?
Belâ gelince kapının eşiğinde duracak mısın, yoksa ilk rüzgârda savrulacak mısın?
Fakirlik, hastalık, borç, dert, gurbet, kırgınlık geldiğinde o evin direği olabilir misin?

Çünkü evlilik yalnız sevda treni değildir. Evlilik biraz da nöbettir.
Birbirinin uykusuna, hastalığına, suskunluğuna, yaşlanmasına nöbet tutmaktır.

Sonra karşındakine bak.

Kavga ve gürültü içinde büyümüş bir kalp mi getiriyor sana? Eğer öyleyse, o evin yankısı sizin evinizde de duyulur mu? İnsan çocukluğunun sesini kolay susturamaz. Bazıları sevgiyi bağırmadan anlatamaz; bazıları huzuru görünce bile huzursuz olur.

Kadın olmanın keyfini yaşayan biriyle mi evleniyorsun, yoksa dünyaya erkek gelmediği için kendine küsmüş biriyle mi? Bu ince bir meseledir. Çünkü kendi varlığıyla barışık olmayan insan, başkasının varlığına da huzur veremez. Kadınlığını yük bilen de, erkekliğini tahakküm sanan da yuvaya denge değil, hesap getirir.

Dedikoduya teşne biriyle mi evleniyorsun?
Başkasının kusuruyla beslenen bir dil, bir gün kendi evinin etini de yer. Bugün komşuyu çiğneyen yarın seni de çiğner. Çünkü gıybet, önce dilin değil, kalbin bozulmasıdır.

Bir de şuna bak:
Merhameti var mı?

Hayvana, çocuğa, yaşlıya, garsona, kapıcıya, hastaya, düşküne nasıl davranıyor? İnsan kendinden güçsüz olana nasıl davranıyorsa, gerçekte odur. Büyük sofralarda takınılan nezaket aldatabilir; ama küçük bir öfke anı insanın bütün terbiyesini ele verir.

Ve nihayet şunu unutma:

Evlilik, iki kişinin birbirini beğenmesi değildir sadece. İki soyun, iki evin, iki çocukluğun, iki yaranın, iki duanın, iki korkunun aynı çatı altında imtihana girmesidir.

Onun için eski insanlar “hayırlı kısmet” derdi. “Güzel kısmet” demezdi, “zengin kısmet” demezdi, “hayırlı” derdi.

Çünkü güzellik solar. Para azalır. Heves geçer. Ama huy kalır. Edep kalır. Merhamet kalır.
Bir de insanın zor günde kim olduğu kalır.

O yüzden evleneceğin kişiye bakarken yalnız gözünle bakma.
Soyuna sopuna değil, haline bak.
Sözüne değil, susuşuna bak.
Gülüşüne değil, öfkesine bak.
Süsüne değil, çekmecesine bak.
Gençliğine değil, annesinin yaşlanışına bak.
Ve hepsinden önce aynaya bak:

Ben bu yuvaya yük mü olurum, yoksa omuz mu?

[MOTİVASYON @derinbirneffess]

“Birinin kelebeği olmak zorunda değilsin. Arı ol. Kendi işine bak, balını yap ve gerektiğinde insanları sok.”

[Mental Activity @xmentalactivity]

Yanlış insan çürütür.

[bişnev @birbisnev]

*hepimiz meşgulüz zaten.

[nerde o eski şarkılar @eskisarkiIar]

Âşık olmayan biri bile bu şarkıyı dinlerken kendini âşık olmuş gibi hisseder…

[ils Sont Eux @ilssonteuxsair]

yaş ilerledikçe gelen ‘yaradan'a teslimiyet şifadır’ farkındalığı

[ils Sont Eux @ilssonteuxsair]

"Sanırım olay bu. Kimse, diğer insanların hayatını ne kadar etkilediğini bilmiyor."

[Sosyolojik Büyüteç @sosyo_buyutec]

"En büyük savurganlık, okumuş insanı okuduğuna pişman etmektir.”

[Ali Budak @aliibdk1]

Okullarda doğru düzgün spor yok; müzik yok, yabancı dil yok, resim yok, tiyatro yok. Eleştiri yok, edebiyat yok. Doğayla, tarihle, toplumla kurulan sahici bağlar yok. Yerine, leş gibi bir sınav düzeni, yalancı ilişki ağı ve eşitsizliğin rutin hali var.

[ozlmozkan @ozu_lem83]

#Istanbul deprem#

[ozlmozkan @ozu_lem83]

#Deprem# istanbul

[Sosyolojik Büyüteç @sosyo_buyutec]

Dışlanmış hissediyorsan yalnız değilsin. Çünkü: Simmel’e göre birey, modern toplumda zaten "yabancı"dır. Marx’a göre birey, emeğinden yabancılaşmıştır. Durkheim’a göre birey, anomiyle yalnızlaşmıştır.
Yani sosyoloji, hislerini bilimle onaylıyor. Rahat ol.

[Anooshirvan Miandji @miandji]

Uygarlığın ilk şartı adalettir.
- Sigmund Freud

[Anooshirvan Miandji @miandji]

Mağdur Edebiyatı: Her türlü naneyi yiyen ama hesap vermeye gelince "Ben ne yaptım ki!" diyen sözde kimseler. (Tipik şark kurnazlığı)

[Anooshirvan Miandji @miandji]

Bunun nasıl bir şey olduğunu yaşıyoruz.

[Anooshirvan Miandji @miandji]

Yıllarca felsefe okumuş, kitaplar yazmış ve binlerce öğrenci yetiştirmiş biri olarak yazıyorum; Dünyanın en muhteşem çözümünü söyleseniz bile, karşıdaki gelişmek istemiyorsa, yine de kendi aklına yakışanı yaşayacaktır.

[Sosyolojik Büyüteç @sosyo_buyutec]

Toplumda 'normal' olan şey, çoğunlukla en çok tekrarlanan şeydir; en doğru olan değil!