Gelişimimize engel olduğunu düşündüğümüz her kimse ve her neyse bizde öfke doğurur ona karşı.
Ve kişi kendisinde öfke yaratan şeyden uzaklaşır. Zira kişi yanında iyi hissettiği şeyi/ kişiyi sever.
bahçeden çocukların sesleri geliyor, şarkı söylüyorlar.. söyledikleri şarkı; senin eserin bu yorgun yıllarım.. mini mini bir kuş falan söyleyecek nesil yorgun yıllarım söylüyor, hadi buyurun..
“özünde iyi” de boş beleş inançlarda başı çeker.. özünde iyi olabilir, eee yani? sana iyi mi, davranışları iyi mi?.. yok değil ama özünde iyi di mi? peki.