De werkelijke bedreiging heet Thom de Graaf
Daar zat hij weer.
Thom “Achterhuis” de Graaf.
De man die al decennia lang door de Haagse wandelgangen schuifelt alsof hij persoonlijk door God is aangesteld als conciërge van de democratie.
En natuurlijk ziet hij “bedreigingen”.
Dat doen dit soort bestuurders altijd zodra burgers anders beginnen te stemmen dan de bestuurslaag had besteld.
Volgens De Graaf zijn de grote gevaren voor de democratie:
* buitenlandse beïnvloeding,
* sociale media,
* en partijen als de PVV van Geert Wilders en Forum voor Democratie.
Joe!
Geen woord over:
* een politiek-bestuurlijk kartel dat elkaar al twintig jaar baantjes toespeelt,
* lobbyclubs die wetten dicteren,
* zichzelfbevredigende mediaconcentratie,
* ongekozen Brusselse macht,
* adviesorganen vol partijvrienden,
* of rechters, bestuurders en omroepen die ideologisch bijna uit één mal lijken te komen.
Nee hoor.
Het echte gevaar zit blijkbaar bij Henk op Facebook met een meme en een boze reactie onder een nieuwsbericht.
De moderne bestuurder lijkt op een aristocraat uit 1788 die vanaf zijn balkon roept:
“Het volk vormt een gevaar voor de stabiliteit!”
Ja Thom…
dat irritante volk ook altijd met hun verkiezingen, meningen en afwijkende gedachten.
Wat De Graaf werkelijk bedoelt, is veel eenvoudiger:
Democratie is prachtig…
zolang de uitslag correct blijft.
En zodra miljoenen burgers beginnen te stemmen op partijen buiten het goedgekeurde menukaartje van D66, VVD, CDA, GroenLinks of PvdA, ontstaat plotseling “zorg over de rechtsstaat”.
Wonderlijk mechanisme.
Toen burgers jarenlang massaal tegen immigratie, EU-centralisatie, corona-avondklokken of stikstofbeleid stemden, gebeurde er namelijk exact niets.
Maar zodra burgers zich daarvan bewust worden, heet dat ineens “ondermijning”.
Niet de macht die burgers negeert is het probleem.
De burger die dat begint dóór te krijgen, dát is volgens deze bestuursklasse de crisis.
En daarin zit precies de ironie van Thom de Graaf.
Hij presenteert zichzelf als beschermer van de democratie, terwijl hij in werkelijkheid symbool staat voor het Nederlandse achterkamermodel:
* bestuurlijke incest,
* permanente netwerkpolitiek,
* moralistische zelfverheffing,
* en diepe angst voor echte democratische onvoorspelbaarheid.
Want mensen als De Graaf houden van inspraak zoals hotels van kinderfeestjes houden:
zolang het niet te luidruchtig wordt en alles op tijd weer vertrekt.
De grootste bedreiging voor de democratie is daarom de bestuurlijke elite rond De Graaf, die democratie alleen nog vertrouwt wanneer de bevolking exact doet wat zij wenselijk acht.
Alsof de Nederlandse democratie beschermd moet worden tégen de bevolking zelf.
Hoe zal deze Thom de geschiedenisboekjes in gaan?
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Het vetorecht in Brussel is de laatste noodrem van een klein land. Dit kabinet pleit ervoor om het af te schaffen.
Verdere EU-integratie zien we in gezamenlijke schulden, fondsen en een Europese defensie-infrastructuur.
@ralfdkkr kiest voor een fundamenteel andere koers. ⬇️
Column: Europa redden met een formulier
In Europa mag je tegenwoordig nauwelijks nog een schuurtje bouwen zonder stikstofrapport, vleermuisonderzoek, klimaateffectscan, participatieavond, genderimpactanalyse en een rituele dans rond een warmtepomp, maar wanneer miljoenen Europeanen zich zorgen maken over migratie, woningnood, sociale druk en culturele fragmentatie, dan heet dat ineens “gevaarlijk sentiment”.
Dus wat doen burgers?
Ze vullen een formulier in.
Een formulier.
Geen Revolutie met hooivorken of barricades.
Nee, gewoon via een officieel Europees burgerinitiatief. Exact het democratische loket dat Brussel zélf ooit trots presenteerde als bewijs van Europese inspraak.
En nu is plotseling iedereen geschokt.
Want het verkeerde volk gebruikt het juiste formulier.
De Save Europe Act is in feite een prachtig experiment. Niet zozeer over migratie, maar over democratie zelf. Hoe democratisch is een systeem werkelijk wanneer burgers pas serieus genomen worden zolang zij exact hetzelfde vinden als de bestuurslaag erboven?
Dat is de kern van de paniek.
Want jarenlang mocht je in keurige tv-studio’s uitleggen dat grenzen eigenlijk ouderwets zijn, nationale identiteit een ongemakkelijk misverstand is en massa-immigratie vooral een “verrijking” waar alleen racisten vragen over stellen.
Ondertussen groeiden wachtlijsten, woningtekorten, parallelle samenlevingen en de druk op zorg, onderwijs en veiligheid. Maar daar moest vooral “nuance” tegenover staan. Heel veel nuance.
En nu blijkt dat miljoenen Europeanen mogelijk helemaal niet zitten te wachten op nóg meer bestuurlijke verdunning van hun eigen continent.
Dat veroorzaakt kortsluiting in bestuurlijk Brussel.
Want democratie klinkt geweldig, totdat burgers verkeerde keuzes maken. Dan verandert democratie plotseling in “bescherming van de democratie”. Dat is een beetje alsof een restaurant zegt dat klanten vrij mogen kiezen, zolang iedereen hetzelfde bestelt.
Het meest ironische blijft misschien nog wel dat dezelfde elite die jarenlang sprak over “meer Europese betrokkenheid”, nu zichtbaar nerveus wordt zodra Europeanen daadwerkelijk betrokken raken.
Blijkbaar was burgerparticipatie vooral bedoeld als decoratie. Zoals zo’n plastic stuur in een kinderauto: je mag eraan draaien, zolang de echte richting al vastligt.
En dus zien we het bekende patroon terug:
bezorgde burgers worden geen burgers genoemd, maar “populisten”, “extremisten”, “nationalisten” of, de absolute jackpot van intellectuele luiheid, “gevaar voor de democratie”.
Omdat ze… een formulier invullen.
Misschien is dát wel het echte probleem van Europa geworden:
niet dat mensen hun continent willen redden, maar dat bestuurders zich steeds openlijker gedragen alsof het continent hun eigendom is.
Doe mee, wees eigenzinnig en vermenigvuldigd dit initiatief. Maak van Brussel een gesloten inrichting.
https://t.co/qcbk0neD05
Het is zo vermoeiend inmiddels . Horend doof en zienden blind, daar in de tweede kamer. En wanneer de feiten onweerlegbaar zijn, wordt er genegeerd. Deze mensen verdienen maandelijks meer dan de gemiddelde burger nauwelijks jaarlijks kunnen verdienen. Wat een zooitje moreel geamputeerden.
Nederland presenteert zich graag als “kennisland”, “innovatiehub” en “internationale toplocatie”.
Ondertussen kijkt een groeiend deel van het bedrijfsleven naar de uitgang alsof Schiphol een evacuatiepunt is geworden.
Eén op de vijf bedrijven overweegt vertrek.
Eén op de drie wil hier niet meer investeren.
Dat zijn geen cijfers uit een ingestorte bananenrepubliek, maar uit Nederland 2026.
In Den Haag klinkt vooral tevreden gemompel over “transities”, “stikstofdoelen”, “ESG-kaders”, “inclusiviteitsagenda’s” en “duurzaamheidsverplichtingen”. Alsof een ondernemer ’s ochtends wakker wordt met de vurige ambitie om nóg een complianceformulier van 84 pagina’s in te vullen.
De moderne Nederlandse ondernemer lijkt steeds meer op een melkkoe die verplicht biologisch gras moet eten terwijl drie ministeries tegelijk uitleggen waarom de stal eigenlijk te winstgevend was.
Energieprijzen?
Torentje zegt: verduurzamen.
Regeldruk?
Nog een taskforce.
Personeelstekorten?
Diversiteitscoach erbij.
Overvolle stroomnetten?
“Complex vraagstuk.”
Belastingdruk?
“Solidariteit.”
En ondertussen vertrekken fabrieken, investeringen en hoofdkantoren stilletjes naar landen die ondernemers nog behandelen als producenten in plaats van verdachten.
Het wrange is dat dezelfde politiek straks verbaasd op televisie verschijnt wanneer de belastinginkomsten dalen, pensioenfondsen onder druk komen en banen verdwijnen.
Dan volgt weer zo’n praattafel vol experts die ernstig knikken terwijl iemand zegt:
“Het maatschappelijk vertrouwen staat onder druk.”
Nee.
Het vertrouwen stáát niet onder druk.
Het vertrekt gewoon. Met laadpaal en al.
Nederland lijkt steeds meer op een luxe restaurant waar de bediening de klanten uitscheldt, de rekening verdubbelt en vervolgens verbaasd vraagt waarom de tafels leeg blijven.
En natuurlijk zal de schuld straks niet liggen bij beleid, lasten, bureaucratie of bestuurlijke zelfgenoegzaamheid.
Nee.
Dan krijgen we ongetwijfeld te horen dat bedrijven vertrekken vanwege:
“polarisatie”,
“online verharding”,
of “de internationale context”.
Want in het moderne bestuur is de werkelijkheid altijd het laatste dat onderzocht wordt.
📌
Reist u ook met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

Beste @Minister_FIN Eelco Heinen, u weet toch dat ieder lidstaat - dus ook Nederland - een veto heeft over de EU-meerjarenbegroting (MFK)?
Zonder instemming van alle 27 lidstaten komt er geen nieuw EU-budget. Eén land kan het hele voorstel blokkeren.
Misschien wordt het tijd dat Nederland dat instrument weer eens serieus gaat gebruiken.
https://t.co/UTjiBtEfsV
Als ik het goed begrijp gaat ieder tv programma of opiniestukje op dit moment over Lidewij de Vos. Ze moet wel heel goed zijn in haar vak dat werkelijk iedereen het over haar heeft. Wel heel apart dat ze alleen óver haar praten, maar niet mét haar. Misschien is dat te confronterend.
Pleiten op de Nederlandse televisie voor afschaffing van de democratie
Dat kan dus gewoon bij de NPO. En onweersproken. Althans, je kan bepleiten dat politieke partijen worden verboden en dat komt neer op het afschaffen van de democratie.
De partij die dat doet, is de VVD. De VVD, de meest ondemocratische partij die bestaat. De VVD is voor de EU. De EU is een aanval op de Nederlandse parlementaire democratie. De VVD doet ook niets tegen de opmars van de radicale islam. De radicale islam is echter voor de afschaffing van de democratie, immers voor de vervanging van een democratie door een theocratie.
Partijen die de Nederlandse nationale democratie juist verdedigen zijn FVD en PVV. FVD door kritiek op de EU. PVV door kritiek op de radicale islam. Maar juist díe partijen wil de VVD verbieden. De VVD wil dus partijen verbieden die de democratie willen verdedigen, de democratie willen redden eigenlijk. En dat kan dus onweersproken op de Nederlandse televisie. Ironisch eigenlijk.
https://t.co/mcLSVajijv
Cliteur, Paul, “De wet op de politieke partijen, de democratie en het partijverbod”, in: Nederlands Juristenblad, 10 2 2023: https://t.co/QkLRECykqH
https://t.co/sriRpryQbP
Linkedin link:
https://t.co/CMLGlEPwd9
Cliteur, Paul, “De Wpp en het partijverbod: Over de ideologische uitdagingen van fascisme, communisme en islamisme”, in Tijdschrift voor Religie, Recht en Beleid, afl. 2, 2023:
https://t.co/jLnRMfSo2r
Column: wanneer je hysterisch alle psychotica door elkaar gebruikt, krijg je PowNed
Max von Kreyfelt
PowNed is wat er gebeurt wanneer puberale bravoure jarenlang subsidie krijgt zonder ooit volwassen te hoeven worden.
De omroep gedraagt zich nog steeds alsof ze de straat vertegenwoordigen, terwijl ze al jaren functioneren als het opgefokte bijprogramma van de bestuurlijke klasse. Een soort Jack Russell van Hilversum: veel lawaai, veel happen naar enkels, maar zodra de echte macht binnenloopt ligt het beestje keurig op zijn rug.
En kijk vooral naar het type mens dat daar rondloopt. Altijd dezelfde overspannen zelfverzekerdheid van jongens die vroeger op het schoolplein nét niet populair genoeg waren en nu eindelijk een camera hebben gekregen om wraak te nemen op de wereld.
Dat hele PowNed-adrenalinejournalistiekje bestaat uit één truc:
iemand voor een camera trekken,
opgefokt doen,
er dramatische muziek onder zetten,
en vervolgens doen alsof je Woodward en Bernstein bent.
Terwijl het niet verder komt dan verbaal vakkenvullen met een microfoon.
Ze spelen rebel, maar alleen binnen de veilige grenzen van wat Hilversum toestaat. De echte macht laten ze ongemoeid. Daarvoor zijn de netwerkfeestjes te gezellig, de subsidies te prettig en de carrièrekansen te kwetsbaar.
Dus richten ze hun camera liever op dissidenten, buitenstaanders en mensen zonder mediabescherming. Dat is veiliger. Daar krijg je applaus voor van de juiste mensen in de omroepkantine.
PowNed is geen journalistiek platform.
Het is de publieke executieruimte van conformistisch Nederland.
Een mediaversie van de schoolklikspaan:
“Juf, hij denkt anders!”
En ondertussen blijven ze zichzelf verkopen als “brutaal”. Alsof schreeuwen tegen burgers hetzelfde is als macht controleren. Alsof iemand met een PowNed-microfoon ineens een verzetsheld wordt omdat hij een kritisch Kamerlid of demonstrant in een montage verdacht probeert te laten lijken.
De tragiek is dat PowNed ooit begon vanuit wantrouwen richting macht en propaganda.
Nu produceren ze het.
Met schuimbekkende opwinding.
Het zijn geen rebellen. Het zijn carrièreclowns in streetwear die denken dat straattaal persoonlijkheid is. Mensen die iedere vorm van intellectuele diepgang vervangen hebben door opgewonden framing en puberale hijgerigheid.
Hilversum houdt van dat soort types.
Ze ogen gevaarlijk, maar zijn volledig ongevaarlijk voor het systeem.
Dat is de ware functie van PowNed:
de illusie van opstand verkopen aan mensen die niet doorhebben dat ze naar regime-entertainment kijken.
📌
Reist u met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

#Fatbikes van de #asielzoekers van AZC #Rijswijk.
Opvallend is de hoeveelheid fatbikes die op het terrein van het #AZC in de Plaspoelpolder staan. Tientallen staan er geparkeerd.
Krijgen ze die? Stelen ze ze? 🙄