یک روزی، بیست، سی سال دیگه، وقتی فرزندانت بزرگ شوند و از تو بپرسند در آن روزهای پردرد چه کردی، بهتر است سکوت کنی. چون حقیقت این است که در حالی که مردم در آتشِ بحران میسوختند، تو نه مرهمی بودی و نه دردی را دوا کردی، فقط با پرمدعایی تمام، با نیشهایت بر زخمهایشان نمک پاشیدی تا سهمی در هیاهوی رنج دیگران داشته باشی.
خب یه نگاه بکنیم ببینیم نسبت به ۲۰ دی کجا هستیم؟
۱. خامنه ای و لاریجانی و شمخانی و هزار تا سپاهی دیگه بگا رفتن
۲. رهبر جمهوری اسلامی وجود خارجی نداره
۳. بیشتر پایگاه ها و مراکز سرکوب از بین رفتن
۴. آسمان ایران دست اسراییل و امریکاست
خب پس ما کاملا در پوزیشن قوی تری هستیم. به مسیر براندازی ادامه میدیم و مطمئنا قدرت بیشتری از بیست دی ماه داریم. اگر مرد میدان براندازی هستید، وضعیت اینه. اگر تماشاچی میدان بودید و هستید، صرفا مثل خریدار بلیط لاتاری هستید و هربار باید آرزو کنید بلیط شما اینبار برنده شود.