Yalnız kalmayı seviyorum. Evde, kendi frekansıma göre kurduğum o huzurlu evrende… Bütün gün hiçbir şey yapmamak bile benim için bir şey yapmak demek. Atıştırmalıklar, arkada çalan güzel bir playlist, yarım kalmış bir film, bitirmek zorunda olmadığım bir kitap… Evin içinde amaçsızca dolaşmak, aklıma gelen bir şarkıyla bir anda dans etmek, canım isterse mutfağa girip bir şeyler uydurmak, sonra pencerede durup şehri izleyerek soluklanmak… Sıradan mı? Sana göre öyle olabilir. Bana göre özgürlük tam da bu. Dünyadan kopuk değilim; sadece kalabalığın gürültüsünden uzaklaşıp kendi ritmimi dinlemeyi seviyorum. Kimseye hesap vermeden küçük anlarda kaybolmak, bazen hiçbir yere yetişmemek, hiçbir şey yapmak zorunda olmamak… Bazı insanların yalnızlık dediği şey, benim için huzurun ta kendisi. —Emre Valez
biraz kotu biri olmak isterdim bu arada. hani insanlar bilsin ki bana yamuk yapılmaz mesela. bulasmadan once iki kere dusunsunler fln. kısa vaadede iyiligin bi hayrını gormedik acıkcası. goren de kendine saklasın dinleyemicem hic
kaç yaşında olursam olayım, moralim bozulduğunda içime kapanma ve insanlardan uzaklaşma huyumu aşamıyorum. sanki canım yandığında herkes biraz fazla geliyor bana. o anlarda tek istediğim şey, kimsenin olmadığı bir yerde kendi sesimi bile duymadan oturmak..
insanlara ciddi anlamda bağlanamadığımı farkettim evet seviyorum onlarla vakit geçirmekten zevk alıyorum ama hayatımdan çıktıklarında bişi hissetmiyorum ya da uzağımdalarken özlemiyorum bu kötü bişe mi onu da bilmiyorum ama özleyemiyorum kimseyi
Kırklareli’nde yayaya yol verme konusunda Avrupa Birliği standartlarına ulaşmışız. 👏🏻 Ama iki araç karşılaşınca kimse kimseye yol vermiyor. Kavşakta 3 dakika bakışıp “sen geç” demeyi gurur meselesi yapıyor herkes. Trafik kuralları konusunda kolektif bir cahillik var.