Son kez evimin asansöründe fotoğraf çekildim, son kez beyaz montumu giydim, son kez çantamı taktım ve son kez seninle fotoğraf çekildim. Şimdi ise evim sevdiklerime mezar oldu, montum başımın kanlarına pansuman oldu, çantam enkazın altında yastığım oldu ve sen melek oldun.
sen gittiğinden beri daha durgun bir insan oldum. içim çağıldamıyor artık. daima buruk bir tebessüm dudağımın kenarında. ağız dolusu gülmeyi unuttum. hayata katılmayı unuttum. sen yanımdayken yaptığım pek çok şeyi unuttum. yeni baştan bir hayat inşa etmek zorunda kaldım.