مهم نیست اسم کشور چی باشه
یا چه ایدئولوژیای پشتشه؛
الگوی دیکتاتوری تقریباً همهجا یکیه
دیکتاتوری از جایی شروع میشه
که مردم نتونن بدون ترس
حرف بزنن، انتخاب کنن و زندگی کنن.
دیکتاتوری فقط یه اسم نیست؛
یه حالته که توش یه نفر یا یه جمع محدود
همه قدرت رو میگیرن دستشون
و اسمشو میذارن «مصلحت مردم»
اولین کاری که میکنن؟
خفه کردن صدای مخالف
نه حزب واقعی میمونه،
نه رسانه مستقل،
نه امنیت برای کسی که متفاوت فکر میکنه.
انتخابات هم برگزار میشه…
اما فقط برای نمایش.
مخالفها حذف میشن،
رأیها کنترل میشه،
نتیجه از قبل معلومه
قانون؟
تا وقتی خوبه که به نفع قدرته
اگه لازم باشه، عوض میشه، دور زده میشه
یا اصلاً نادیده گرفته میشه
بعدش چی میمونه؟
ترس
سرکوب
زندان
و حقوق بشری که فقط توی حرف وجود داره
یه اصطلاحی تو جمع دوستان داریم که میگیم فلانی جوکر شد؛ حالا یعنی چی ؟
به فیلم بتمن که نگاه کنیم؛ میبینیم جوکرم که داره همون خلافکارارو نابود میکنه ؛ پولاشونو آتیش میزنه؛ فسادهایی که توی شهر هست و رو میکنه ولی با شدت زیاد
بهضی وقتا از شنا کردن خلاف مسیر آب خسته میشی و صبر میکنی ببینی تقدیر چی برات رقم میزنه،یا میری و به خشکی میرسی یا قراره تو دل تاریکی شب تو قعر دریا خوراک کوسهها شی.
جفتشم خوبه