به

Not a chill girl but tryna be

[به @passagier_]

@_mytimehascome_ برای منم از نظر هنری یا داستانی خاص نبود فقط با تجربه زندگی با این سندروم آشنا کرد، یک فیلم قدیمی هم هست front of the class درمورد تورت اونم کیوته

[به @passagier_]

هنوز تو مرحله‌ای ام که گم شدن یک کلید می‌تونه کل سیستم عصبیم رو به هم بریزه. برای همین دلم می‌خواد حتی به اون لولی برسم که نه از سر عرفان فقط از شدت خستگی با جهان به صلح رسیدم. از بیرون شبیه روشن‌شدگیه، ولی از داخل بیشتر شبیه اینه که دیگه مغزت حوصله‌ی پردازش هیچ چیزی رو نداره.

[به @passagier_]

قراره همیشه در حال تنظیم سرعتت در برابر سوگواری باشی، نه اونقدر تند بری که نادیده‌اش بگیری نه اونقدر آروم که تمام مسیر همراهت باشه.

[به @passagier_]

از عجایب زندگی هم اینه که انسان بعد از بدترین فروپاشی‌ها هم هنوز درون خودش نیرویی پیدا می‌کنه که بهش ‌بگه: دردت واقعیه اما داستانت هنوز تمام نشده. و آدم می‌مونه که این پیام امید بوده یا صرفا مکانیز بقا که اشتراک رنج رو تمدید میکنه

[love drops @lovedropx]

Know yourself for better.

[به @passagier_]

این دیدگاه که '' تو هیچ‌وقت احساس آمادگی نمی‌کنی چون آمادگی یک احساس نیست، یک تصمیمه'' واقعا میتونه زندگی آدم رو تغییر بده

[به @passagier_]

فردا دوباره بیدار شدن خودش یه نوع مقاومته. انسان بیشتر از چیزی که فکر می‌کنه توان تحمل درد داره و با این حال همیشه دنبال یه معنا برای ادامه دادنه. وسط ناامیدی منتظر یک تغییر، اتفاق، آدم، یا یک آرامشی که هنوز نرسیده است

[به @passagier_]

اون چیزی هم که به اسم «آدم خوب» می‌شناسیم بیشتر ردتلاشه تا خود نتیجه، اصلا نتیجه رو کی دیده ولی همین تلاشی که میکنه به چشمت میاد

[به @passagier_]

فکر میکنم این جوونی رو یک کاری میکنم ولی میخوام تا ۶۰ سالگی چجوری تحملش کنم؟ البته همیشه همین بوده نسخه‌ی ۱۶ ساله‌ام هم درباره‌ی ۲۰ و خورده ای ساله خودش همین فکر رو میکرده. شاید احتمال اینو داده که چیزایی که الان سنگین به نظر میان اون موقع وزنشونو از دست بدن

[به @passagier_]

تو پلی لیست All time top songs چند تا از شخصیتای گمشده امو از 2017 پیدا کردم

[retrocvnt @retrocvnty]

“I am no man” oh Éowyn, shield maiden of Rohan you will always be famous!

[به @passagier_]

یکی از باگای انسانم اینه که وقتی پلن A خراب میشه فکر میکنی حتما پلن B خوشبختی مطلق بوده. پس سناریوی جایگزین رو به‌صورت غیرواقعی ایده‌آل‌سازی میکنیم وگرنه که فقط نوع بدبختی عوض میشده

[به @passagier_]

@hsaaaaara آره ولی حل مسئله بدون دانشی که واقعا توی ذهن نشسته باشه تبدیل میشه به فقط خوب سرچ کردن

[به @passagier_]

فکر می‌کردیم تکنولوژی حافظه‌مون رو قوی‌تر می‌کنه،
درواقع مغزمون فقط یاد گرفته چیزی رو حفظ نکنه چون مطمئنه همیشه میشه سرچش کرد. الان بیشتر از اینکه اطلاعات یادمون بمونه یادمون می‌مونه اطلاعات کجا بوده

[به @passagier_]

عشق ترکیبی از هورمون، حافظه، تجربه، ترس ، تنهایی و امیده. گاهی وقتا irrational به نظر میرسه اما از بیرون اینجوری دیده میشه از داخل همیشه یک منطق احساسی و شخصی وجود داره.

[cixrra @cixrra]

is love logical?

[hunter @3gpmh]

i once tried journaling but it looked like i was writing a suicide note

[به @passagier_]

@_mytimehascome_ واقعا

[به @passagier_]

رشد فکری فقط رسیدن از نفهمیدن به فهمیدن نیست، مهم تر فراموش نکردن مسیر یادگیری‌ و نقطه‌ی شروعه. باید هنوز بتونی نسخه‌ی قبلی خودت رو تصور کنی چون جایی که این تصویر از بین بره همه چیز تبدیل میشه به توهم دانایی و هیچوقت نمیتونی جای آدمی باشی که نمی‌دونه