19 yıllık bir öğretmen, gözyaşları içerisinde isyan etti:
"Yetki istiyorum. Biz her şeyi görüyoruz. En baştan velinin de çocuğun da garipliğini görüyoruz. Ancak bir şey söylemeye kalktığımızda kimse çocuğuna toz kondurmuyor."
Psikiyatride depresyon tedavisinin ilk kuralı "uyku hijyeni"dir. Yani karanlık oda sessizlik her gün aynı saatte uyuma.
Ama sınıfsal gerçek şudur: Şehrin en uzak ve gürültülü mahallesinde oturan, işe gitmek için sabah 5:30'da kalkıp 3 vasıta değiştiren bir işçi için uyku hijyeni bir hayaldir.
Uyku bu sistemde bir biyolojik ihtiyaçtan ziyade zamanına el konulmamış üst sınıfların bir lüksüdür.
yurt dışındayım, her şey çocukların paskalya sevmesine yönelik, her yer çikolata, tavşan, noel desen yine öyle… bizde gördüğüm oruç tuttuğu için metroya kadar yürüyemeyeceğini ağlayarak anlatan bir çocuk, 5 yaşında kızlarının dans etmesinin nedenini açıklamak zorunda kalan aile
okullardaki gözle görünür problemli yapı yalnızca eğitim sistemindeki karakter değişiminden değil, sosyolojik yapıdaki dönüşümden de kaynaklanıyor. ailelerin çocuğa, çocuk yetiştirmeye bakışından, insanların "okumuş"a yaklaşımındaki farklılaşmaya dek uzanan bir liste.
Özel devlet faketmeksizin okullar basbayağı toplama kampıdır. Çocuklarından sıkılan ayak altında istemeyen velilerin toplama kampı. Öyle ki veli nabzına göre tatil bile olur zaman zaman.
17 yaşındaki psikopatı öğrenci diye zorla sınıfta tutarsanız öğretmenini de öldürür arkadaşını da yaralar. Okullar toplama kampı ya da ailesinden terbiye almayanları adam etme yerleri değildir...