مثل همه به این فکر میکنم که آیا حمله میشود یا نه. نمیدانم اگر بشود، کجا را میزنند و تا کجا پیش میروند. مثل خیلیهای دیگر، در همین اضطراب و ابهام نشستهام و خبرها را بالا و پایین میکنم.
فکر میکنم پیش از حمله احتمالی بعدی باید درباره چیزی حرف زد.
خیلی جانهای عزیز از دست رفت تا به اینجا برسیم. خیلی زندگیها نابود شد، خیلی آدمها زندان رفتند، کشته شدند یا مجبور شدند کشورشان را ترک کنند تا دنیا بالاخره بفهمد ایران، جمهوری اسلامی نیست. تا مردم ایران را قربانیان این حکومت ببیند.
و حالا بزرگترین هدیهای که ترامپ و نتانیاهو و برادرزادههای ترامپ و گراهام، با بمباران ایران، به جمهوری اسلامی دادهاند، همین است: دارند دوباره نقش «مدافع ایران» را به آن برمیگردانند.
جمهوری اسلامی در سمت درست تاریخ قرار نگرفته. هنوز همان حکومت سرکوب، زندان، اعدام و جنایت است. حمله خارجی اما میتواند آن را در قابی قرار دهد که به نفعش تمام میشود؛ اگر لابلای ایراناینترنشنال چند دقیقه کانال را به رسانه های جهانی تغییر دهید، میبینید که تا همینجا هم جمهوری اسلامی در این زمینه موفق بوده که در قاب کشوری که در برابر دو قدرت نظامی بسیار بزرگتر ایستاده و حاضر نیست تسلیم شود.
این همان منطق underdog است. همان تصویر داوود در برابر جالوت.
وقتی دو قدرت بزرگ نظامی به یک کشور بسیار ضعیفتر حمله میکنند، وقتی صحبت از زدن پل، نیروگاه، پالایشگاه و زیرساختهای زندگی مردم است، همدلی جهان بهتدریج به سمت طرفی میرود که زیر حمله ایستاده است.
این همدلی از ماهیت حکومت نمیآید. از نابرابری عریان قدرت میآید.
زیرساخت متعلق به حکومت نیست. پل و نیروگاه و جاده و آب و برق و شبکه ارتباطی، دارایی یک ملت است. زدن اینها، زندگی امروز و آینده میلیونها انسان را هدف میگیرد.
و اینجاست که جنگ روایتها هم عوض میشود.
ما سالها تلاش کردیم ایران را از جمهوری اسلامی جدا کنیم. وقتی ایران زیر حمله خارجی قرار میگیرد، این مرز دوباره نامرئی میشود. مردم جمهوری اسلامی را نپذیرفتهاند و جنایتهای حکومت هم فراموش نشده است. اما در تصویر بیرونی، تنها نیروی سازمانیافتهای که ایستاده و میجنگد، همین حکومت است.
حمله خارجی ساختمانها را خراب میکند؛ و خطکشیهای قبلی زیر آوار همان جنگ، گرفتار میشود.
جمهوری اسلامی از دل این جنگ میتواند دوباره بگوید: من ایرانم، چون من هستم که از ایران دفاع میکنم.
و این شاید بزرگترین شکست سیاسی کسانی باشد که تصور کردند بمباران، مسیر آزادی است.
این ویدیو را ببینید.
حرفهای عراقچی را بهعنوان توضیح منطق بقای جمهوری اسلامی بشنوید. او دارد نشان میدهد این نظام شکست را چگونه تعریف میکند.
برای این نظام، خراب شدن کلانتری یا نیروگاه شکست نیست. شکست وقتی است که نیروهایش اسلحه را زمین بگذارند، ساختارش از هم بپاشد و ارادهاش تمام شود. تا وقتی این اتفاق نیفتاده، هر خرابی تازه را میتواند به سند تازهای از ایستادگی تبدیل کند.
ما با یک حکومت ایدئولوژیک طرفیم که مرگ و شهادت و محاصره، زبان اصلی سیاستش بوده است. نمیشود یک نظام شهادتمحور را با تولید شهید، از منطق شهادت بیرون آورد.
ترامپ و نتانیاهو دارند با زبانی با جمهوری اسلامی حرف میزنند که جمهوری اسلامی بهتر از هر زبان دیگری بلد است: زبان دشمن خارجی، محاصره، خون، مقاومت و شهادت.
من تکلیفم با جمهوری اسلامی روشن است. به همان اندازه روشن است که هزینه هر حمله تازه، از جیب مردم ایران پرداخت خواهد شد. با جانشان، با آیندهشان، با زیرساختهایشان و با فرصت دیگری که برای رسیدن به آزادی از دست میرود.
من همزمان با جمهوری اسلامی و با ویرانی ایران مخالفم. مخالفت با بمباران، حمایت از جمهوری اسلامی نیست. این موضع مستقل ماست؛ در برابر استبداد داخلی و تجاوز خارجی.
امشب حمله احتمالی میتواند چیزهای زیادی را در ایران ویران کند و همزمان چیز مهمی را برای جمهوری اسلامی دوباره بسازد.
و من میترسم در کنار پلها و نیروگاهها و زندگیهایی که ممکن است از بین بروند، همان مرزی هم فرو بریزد که مردم ایران با خونشان میان ایران و جمهوری اسلامی ساخته بودند.
هم میهنانم کمکی که رئیسجمهور آمریکا قول داده بود هم اکنون از راه رسیده است
لعنت بهت رضا پهلوی
لعنت به خودتو و کل دار و دسته ت
ازتون متنفریم
#پهلوی_شیاد
هیچ تاکید میکنم هیچ ایرانی وطنپرستی به اجنبی التماس نمیکنه کشورش رو بمبارون کنه. هیچ ایرانی وطنپرستی مردم کشورش رو به جنگ داخلی دعوت نمیکنه. سلطنتطلبها نه وطنپرستن و نه با شرف.
هيج جنبشی در مقابل دیگری نبوده، هيچ آزادىخواهى در مقابل دیگری نيست.
هر نوع ايستادگی در مقابل ديكتاتورى و هر قدمى در راه آزادى و عدالت قابل ستايش است.
مسيرى كه خواسته يا ناخواسته در آن قدم گذاشتهايم يک پيست مسابقه نيست، اين یک رقابت نيست، مقاومت است، از خودگذشتگی است، اختلاف نظرها به معناى دشمنی نيستند، ما «گشتاپو» و «کاگب» نيستيم كه همديگر را تفتيش عقيده كنيم، براى «اتحاد» كافيست وطن و هموطنهايمان را دوست بداريم.
اولين گامهاى اين مسير، متفاوت بودنِ رفتار خودمان با ديكتاتور است، «تماميت خواهى» از ويژگیهاى آزادىخواهان نيست، «ترور شخصيتی، تهمت و فحاشی» رفتارِ مبارزِ آزادى خواه نیست.
زیباترین نمودِ آزادیخواهی، رفتار متفاوت با استبداد است.
قطعاً هیچکدام از ما نمیخواهیم یک چرخهی بیپایان را هزاران بار دیگر طى كنيم، اشتباهات تكرارى، هزينههاى تكرارى، لحظهی آزادى را به وضوح ديدنهای تكرارى، و باز هم نرسيدنهای تكرارى.
مردم عادى تا ابد حق اشتباه دارند، اما پرچمدارها نه، چرا که جان دیگران وسیلهی «آزمون و خطا» هیچکس نیست.
بیایید یک بار برای همیشه، فقط یک قدم که مهمترین گام است را با هم برداریم، راهِ آزادی از تفاوتِ ما با استبداد آغاز میشود.
مهمترین پیروزی، شبیه نشدن به همان چیزیست که با آن میجنگیم.
برادرم در فایل صوتی گفت :
هدف از دیدار با سرمایه داران چیست ؟
دغدغه مردم ایران اکنون ، سرمایهگذاری های فردای
ایران نیست ، سرنگونی رژیم جنایتکار و آزادی ست .
برنامه برای سرنگونی چیست ؟
البته این گونه دیدارها برای خالی نبودن عریضه صورت می گیرد ، اگر اینها هم نباشد ، هیچی نیست .
جفت پوچ …
#منوچهر_بختیاری
اگه قدرت دوباره به طور مادامالعمری و موروثی بیفته دست رضا پهلوی یا هر جک و جونور دیگه، دوباره ۵۰ سال دیگه وضع همینه. شاه و رهبر و پدر ملت و این چیزا نمیخوایم. دولتهایی میخوایم که با رای مردم بیان سر کار و با رای مردم هم برن.
اونایی که منو از نزدیک میشناسن میدونن یه کاربر روزمرهنویس با زندگی اسفناک هستم که نه تنها از جمهوری اسلامی امتیاز خاصی نگرفتم بلکه با این حکومت زاویه جدی دارم ولی باور قلبیم اینه کسانی مثل ترامپ، نتانیاهو و پهلوی برای مردم کشورم نه تنها ناجی نیستن بلکه شر مطلقن.
«کنگره آزادی برای ایران» چند نکته مثبت دارد.
اینجا قرار نیست کسی برای یک «فرد»
سجدهٔ سیاسی کند.
هدف، آزادی مردم ایران است، نه تعویضِ ارباب
و ادامهٔ رعیتسازی با بستهبندی تازه.
رعیت نباشیم، رعایت کنیم!
رعایتِ حقوق مردم، رعایتِ شأن ایرانزمین.
رعایت محیط زیستی که آنرا نیست کردهاند.
و نگذاریم تبلیغاتچیها، با هیاهو و بتسازی
مردم آزادیخواه را دوباره به گلهٔ رعیتها برگردانند.
حرفهای امروز #وریا_غفوری بعد از برد #استقلال درست و به جاست. #کاپیتان با این سطح از ادب، درس بزرگی به اوباش خارج نشین داد. اوباشی که پوندی حقوق میگیرند، فاوند بگیرِ سیستم های امنیتی اند و تفاوت یک قهرمان در داخل ایران و مبارزان پوشالی اروپا نشین را نمیفهمند.[نمیخواهند بفهمند؟]
برام فرقی نداره کدوم جناح از کی و چی طرفداری میکنه اما وریا غفوری شرفش رو بارها ثابت کرده. اگر شما کار میکنید و پول درمیارید اما انتظار دارید بقیه هوا بخورن و همه خونه نشین بشن، پس یه نگاه در آینه به خودتون بکنین. یه نگاه به کارنامهی خودتون بکنید ببینید وقتی ایران بودید چیکار میکردید. آیا از خیلی چیزها زدید؟ آیا صدای مردم شدید؟ آیا هزینه دادید؟
ما میخواهیم از شر جمهوری اسلامی با تمام خصایل شیطانیاش رها شویم. نمیخواهیم جمهوری اسلامی را مضاعف کنیم و همان خصایل شیطانی را در لباسی دیگر تحویل بگیریم. فهم کجای این نکته سخت است؟ ما ستم و استبداد نمیخواهیم. از هیچ جنس و نوعی. با هر لباسی. ما آزادی میطلبیم.
ووریا غفوری رو هم فحش میدین؟یعنی به این ادم که انقدر رزومه اش روشن و درست حسابیه هم گیر میدین؟بعد میگین چرا ما غیر پهلوی اسمی نداریم!شما اسمی نمیذارین بمونه مگه اینکه جاوید شاه بگه
شما دشمن ازادی هستین. دمشن دموکراسی هستین. دشمن هرصدایی غیر صدای دیکتاتوری هستین
#از_دموکراسی_بگو