ไฮยีน่านิรนาม

[ไฮยีน่านิรนาม @peerayaprw]

ความรัก คือการ ให้เกียรติความซื่อสัตย์ ซึ่งกันและกัน :)

[P'HOME @homelander168]

ผมเคยทำกาแฟหกใส่สัญญามูลค่า 18 ล้านครับ

ตอนนั้นลูกค้ากำลังจะเข้ามาเซ็นในอีกยี่สิบนาที หัวหน้าผมยืนมองเอกสารที่เปียกกาแฟอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหันมาถามว่า

"มึงทำอะไรของมึงเนี่ย"

ผมตอบไม่ออกเลยครับ

คือผมไม่ได้ตั้งใจจะเอากาแฟไปกินในห้องประชุมด้วยซ้ำ แค่ถือแก้วเดินผ่านแล้วเห็นแฟ้มเอกสารวางเกือบตกขอบโต๊ะ เลยเอื้อมมือไปขยับให้

ปรากฏว่าศอกไปโดนแก้วตัวเอง

จบเลยครับ

กาแฟเย็นเต็มโต๊ะ เอกสารสิบกว่าหน้าเปียกไปครึ่งหนึ่ง

ผมทำงานบริษัทนี้มาได้แปดเดือน เป็นพนักงานประสานงานฝ่ายขาย งานหลักคือเตรียมเอกสาร นัดลูกค้า แล้วก็โดนทุกคนเรียกเวลาหาอะไรไม่เจอ

สัญญาฉบับนี้เป็นงานใหญ่ที่สุดตั้งแต่ผมเข้ามา บริษัทเราได้ติดตั้งระบบให้ลูกค้าหลายสาขา คุยกันมาเกือบครึ่งปี กว่าจะตกลงราคาและเงื่อนไขกันได้

แล้วผมก็มาทำกาแฟหกในวันเซ็น

พี่นิดฝ่ายบัญชีเดินผ่านมาเห็นเข้าก็ร้องลั่น

"ตายแล้ว! เอ็งทำอะไร!"

ผมบอกช่วยหาทิชชูให้ก่อนพี่

แกยืนดูอยู่แป๊บหนึ่งแล้วบอก

"ทิชชูจะไปช่วยอะไรได้ ไปปริ้นต์ใหม่สิ!"

ผมรีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะ เปิดไฟล์สัญญาในคอมแล้วสั่งพิมพ์

เครื่องปริ้นต์ไม่ทำงานครับ

ขึ้นว่า Paper Jam

ผมเปิดฝาเครื่อง ดึงกระดาษออกจนมือดำไปหมด กดพิมพ์อีกที คราวนี้ออกมาได้สามหน้าแล้วก็ติดใหม่

ตอนนั้นเหลืออีกสิบห้านาที

หัวหน้าเดินมาถามว่าได้หรือยัง

ผมบอกกำลังพิมพ์ครับพี่

แกมองกระดาษสามแผ่นที่อยู่ในมือผม แล้วถามว่า

"นี่สัญญาหรือหนังสือสามก๊ก ทำไมมันพิมพ์ยากนักวะ"

ผมไม่มีอารมณ์ขำเลย

สุดท้ายพี่นิดบอกให้เอาไฟล์ไปปริ้นต์ร้านถ่ายเอกสารข้างตึก

ผมรีบเซฟไฟล์ลงแฟลชไดรฟ์ วิ่งลงลิฟต์ไปชั้นล่าง

ร้านป้าข้างตึกมีคนยืนรออยู่สองคน

ผมเดินเข้าไปบอกว่าป้าครับ ขอแซงก่อนได้ไหม ผมมีเอกสารด่วนมาก

ป้าถามว่ากี่หน้า

ผมบอกยี่สิบแปดครับ สองชุด

ป้าบอก

"ด่วนมากก็ไม่ต้องมายืนเร่งป้า เครื่องมันไม่รู้จักคำว่าด่วน"

ผมยืนเงียบเลย

ป้าก็พิมพ์ให้จนเสร็จครับ แต่ตอนกำลังเรียงกระดาษ แกหยิบแผ่นหนึ่งขึ้นมามอง

"เอ็งจะเอาหน้านี้ไว้ตรงไหน"

ผมถามว่าหน้าอะไรครับ

แกยื่นมาให้ดู เป็นหน้าตารางรายละเอียดการให้บริการ

ผมบอกหน้าสิบสี่ครับป้า

แกชี้เลขมุมกระดาษ

"มันเขียนหน้าสิบสี่จากยี่สิบเก้านะ แต่เอ็งบอกป้าว่ายี่สิบแปดหน้า"

ผมรับมาดู

จริงด้วยครับ

ผมเลยเปิดไฟล์เช็ก ปรากฏว่าไฟล์ที่ผมเซฟมามียี่สิบเก้าหน้า แต่เอกสารที่เตรียมไว้บนโต๊ะประชุมก่อนกาแฟหกมีแค่ยี่สิบแปดหน้า

ตอนแรกผมนึกว่าฝ่ายกฎหมายเพิ่งเพิ่มหน้าเข้ามา

แต่พอไล่ดูชื่อไฟล์ ผมเริ่มใจไม่ดี

ในโฟลเดอร์มีอยู่สามไฟล์ครับ

สัญญาล่าสุด

สัญญาล่าสุดแก้ไข

แล้วก็สัญญาล่าสุดแก้ไขจริง

ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนตั้งชื่อ แต่ตอนนั้นผมอยากจับคนตั้งชื่อมานั่งคุยมาก

ผมเปิดดูทั้งสามไฟล์

สองไฟล์แรกมี 28 หน้า

ส่วนไฟล์สุดท้ายมี 29 หน้า เพราะเพิ่มรายละเอียดการดูแลระบบหลังติดตั้งที่ลูกค้าขอเข้ามาตอนประชุมครั้งล่าสุด

ผมโทรหาหัวหน้าทันที

"พี่ครับ สัญญาที่วางบนโต๊ะเมื่อกี้เราใช้ไฟล์ไหน"

แกบอกก็ไฟล์ล่าสุดไง

ผมถามว่าล่าสุดอันไหน

แกตอบว่า

"ก็อันที่มันเขียนว่าล่าสุดนั่นแหละ!"

ผมบอกพี่ มันมีสามล่าสุดครับ

ปลายสายเงียบไปเลย

แล้วแกบอก

"มึงรีบขึ้นมาก่อน"

ผมกลับขึ้นไปถึงออฟฟิศ ลูกค้ามาแล้วครับ

มีสามคน นั่งอยู่ในห้องประชุม หัวหน้าผมกำลังชวนคุยเรื่องรถติด

พอเห็นผมเดินเข้าไปพร้อมเอกสารใหม่ แกรีบพาผมออกมาข้างนอก

เราสองคนเปิดเทียบกันตรงโต๊ะทำงาน

ปรากฏว่าชุดที่เตรียมไว้ตอนเช้าเป็นเวอร์ชันก่อนประชุมครั้งสุดท้ายจริง ๆ

ไม่ได้มีอะไรผิดเรื่องราคา แต่มันขาดรายละเอียดการดูแลหลังติดตั้งไปหนึ่งหน้า

ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญของลูกค้าครับ

ถ้าเซ็นฉบับนั้นไป ต่อให้ภายหลังคุยกันไม่ตรงกัน ก็ต้องเสียเวลามาทำเอกสารเพิ่มเติมอีก

หัวหน้าเปิดอ่านอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวมาก

แล้วพูดว่า

"ดีนะที่ยังไม่เซ็น"

ผมยืนเงียบ

แกหันมามองหน้าผม

"แต่มึงอย่าเพิ่งดีใจ กาแฟก็ยังหกอยู่ดี"

ผมบอกครับพี่

สุดท้ายหัวหน้าเข้าไปอธิบายลูกค้าตรง ๆ ว่ามีเอกสารสองเวอร์ชัน เตรียมมาผิดชุด ขอเวลาเช็กฉบับสุดท้ายอีกหน่อย

ลูกค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ เขาเองก็อยากได้เอกสารที่ถูกต้อง

เรานั่งตรวจไปด้วยกันอีกเกือบชั่วโมง จนแน่ใจว่าทุกหน้าเป็นฉบับที่ตกลงกันไว้จริง ๆ แล้วถึงเซ็น

พอเซ็นเสร็จ ทุกคนก็โล่งอก

ผมเก็บแฟ้มเก็บปากกาอยู่ตรงมุมห้อง ลูกค้าคนหนึ่งเดินมาถามว่า

"น้องใช่คนที่ไปเอาเอกสารมาใหม่หรือเปล่า"

ผมบอกใช่ครับ

แกถามว่าแล้วทำไมต้องพิมพ์ใหม่ ของเดิมเป็นอะไร

ผมยังไม่ทันตอบ หัวหน้าที่เดินตามมาก็บอกว่า

"มันทำกาแฟหกครับ"

ลูกค้าหัวเราะเลย

"อ้าว งั้นต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้นนะ"

ผมยิ้มแห้ง ๆ

หัวหน้าตอบทันที

"อย่าเพิ่งขอบคุณครับ ผมเกือบหัวใจวาย"

พอลูกค้ากลับไป ผมก็คิดว่าเรื่องคงจบแล้ว

หัวหน้าเรียกผมเข้าห้องครับ

ผมเดินเข้าไปอย่างคนเตรียมใจรับชะตากรรม

แกบอกให้นั่ง แล้วถามว่ารู้ไหมวันนี้เราเกือบพลาดอะไร

ผมบอกทราบครับ

แกบอกว่าปัญหาไม่ใช่แค่กาแฟหก แต่ไม่มีใครในทีมรู้เลยว่าฉบับไหนเป็นฉบับสุดท้ายจริง ๆ

ผมพยักหน้า

แกถามว่าใครเป็นคนรวบรวมเอกสาร

ผมบอกผมครับ

ใครเป็นคนสั่งพิมพ์

ผมอีกครับ

ใครเป็นคนทำกาแฟหก

ผมครับ

แกนั่งมองหน้าผมอยู่พักหนึ่ง

ก่อนจะพูดว่า

"เออ มึงรับครบทุกข้อเลยนะ"

ผมก็ไม่รู้จะตอบอะไรแล้ว

สุดท้ายแกบอกให้ผมช่วยจัดระบบเอกสารใหม่ ตั้งชื่อเวอร์ชันให้ชัด แล้วหลังจากนี้สัญญาทุกฉบับต้องมีคนตรวจอีกครั้งก่อนเอาไปเซ็น

ตอนเดินออกจากห้อง พี่นิดเดินมาถามว่าโดนด่าไหม

ผมบอกโดนพอสมควร

แกถามว่าแล้วจะโดนหักเงินไหม

ผมบอกไม่โดนครับ แต่ได้งานเพิ่ม

พี่นิดหัวเราะแล้วบอก

"เห็นไหม ทำตัวเองแท้ ๆ"

ผ่านไปประมาณสองอาทิตย์ เรื่องนี้เริ่มกลายเป็นเรื่องตลกในบริษัทครับ

เวลามีใครถามว่าสัญญาไฟล์ไหนล่าสุด คนในทีมจะหันมาถามผมก่อน

ผมเลยทำโฟลเดอร์ใหม่ ตั้งชื่อไฟล์เป็นวันที่กับเลขเวอร์ชัน ไม่ให้มีคำว่าล่าสุดอีก

วันหนึ่งหัวหน้าเดินมาเห็นผมตรวจเอกสารอยู่ แกถามว่าทำอะไร

ผมบอกตรวจรอบสุดท้ายครับ

แกพูดว่า

"ดีแล้ว ตรวจให้ละเอียด ไม่ต้องใช้กาแฟช่วยอีกนะ"

ทั้งแผนกหัวเราะกันหมด

แต่ที่ผมไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นก็คือเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

ลูกค้ารายเดิมโทรมาขอเอกสารเพิ่มเติมสำหรับงานอีกสาขาหนึ่ง

หัวหน้าก็ให้ผมจัดการตามปกติ

ผมเตรียมไฟล์เรียบร้อย ส่งไปให้ลูกค้าตรวจ ก่อนจะนัดเซ็น

พอถึงวันนัด ผมเข้าไปในห้องประชุมพร้อมแฟ้มเอกสาร

ลูกค้าคนเดิมเห็นหน้าผมก็ยิ้ม

"อ้าว น้องกาแฟ"

ผมหัวเราะบอกว่าครับ ผมเอง

แกถามว่าเอกสารชุดนี้ตรวจดีแล้วใช่ไหม

ผมบอกตรวจครบสามรอบแล้วครับ

แกพยักหน้า ก่อนจะหันไปพูดกับหัวหน้าผมว่า

"งั้นวันนี้คงไม่ต้องให้กาแฟหกอีกแล้วเนอะ"

หัวหน้าผมตอบว่า

"ไม่ต้องแล้วครับ รอบนี้ผมห้ามมันเอาแก้วเข้าห้องประชุมเลย"

ทุกคนหัวเราะ

ลูกค้าเลยพูดขึ้นมาว่า

"แต่ผมชอบนะ วันนั้นอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าทีมนี้กล้ายอมรับเวลามีอะไรผิด แล้วก็แก้กันจริง ๆ"

ผมฟังแล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

ตอนเซ็นงานเสร็จ ลูกค้าเดินออกไปพร้อมหัวหน้า ส่วนผมกำลังเก็บเอกสารอยู่

สักพักหัวหน้าเดินกลับเข้ามา

แกบอกว่าลูกค้าชมผมด้วยนะ บอกว่าประสานงานไวดี

ผมกำลังจะยิ้ม

แกพูดต่อว่า

"แต่คราวหน้าก็อย่าทำอะไรหกอีกล่ะ"

ผมบอกครับพี่

แล้วแกก็วางแก้วกาแฟลงตรงหน้าผม

ผมรีบถอยเลยครับ

"พี่! เอาไปวางที่อื่นเลย!"

แกหัวเราะแล้วบอกว่า

"อะไรวะ กูแค่ฝากถือแป๊บเดียว"

ผมบอกไม่ถือครับ

แกถามทำไม

ผมบอก

"สัญญาฉบับนี้สามสิบล้านนะพี่ ผมไม่อยากได้งานเพิ่มอีกแล้ว"

แกหัวเราะดังมาก ก่อนจะถือกาแฟเดินออกไปเอง

ตอนนี้ผมได้รับหน้าที่ดูแลเอกสารสัญญาของทั้งทีมแล้วครับ

แต่ที่ขำคือ ตั้งแต่วันนั้น ใครจะเอากาแฟเข้าห้องประชุมต้องถามผมก่อน

ไม่ใช่เพราะผมเป็นหัวหน้าอะไรนะครับ

เป็นเพราะทุกคนกลัวผมทำหกอีก

มีใครเคยทำงานพลาด แต่สุดท้ายความพลาดนั้นกลับช่วยให้รอดจากปัญหาที่ใหญ่กว่าไหมครับ? เรื่องแบบนี้ฟังทีไรก็เหลือเชื่อ

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

[Bom_85 @Benz_K85]

สมัยอยู่หอบ้าเลี้ยงกุ้งมากก เลี้ยงกุ้งเครฟิชเต็มห้อง ก้ามหนาม ก้ามเรียบพวกเดรสคัสเตอร์ที่แพงๆกี่สีมีหมด จู่ๆ ก็เห็นโพสคนขายกุ้งแม่น้ำเป็นๆ อยากเลี้ยงมากอยากมีกุ้งตัวใหญ่ๆ แบบพม่า/อินเดียตัวเท่าแขนเลี้ยงในตู้ฝันไกลมากวางแผนดิบดีก็โทรเล่ากับแม่ทางบ้านก็สนับสนุนเต็มที่ไม่มีห้าม พอตกบ่ายเขามาส่งเป็นกุ้งน็อคน้ำแข็งขนาด 9-10ตัวโล ผมนี่สตั้นไปเลยย พอรับกุ้งมาก็คับแค้นใจเน้อะสั่งอีกอย่างนึงไปได้กุ้งที่น็อคพร้อมทำอาหารมาเฉยก็เลยโทรหาแม่วีนๆ ระบายไปกับแม่ชุดใหญ่มีด่าแม่ค้าแบบหยาบคายนิด ปลายสายแม่ก็พูดน้ำเสียงคุ้นหูว่า จ้า จ้าา ผมก็เอ๊ะแปลกๆ ปกติแม่จะช่วยผสมโรงช่วยด่าทำไมวันนี้แปลกๆ ก็เลยถามเอ๊ะวันนี้แม่เป็นอะไรไปแล้วไฟจอมันสว่างขึ้นมา 😱😱นรกชัดๆ ชื่อบนจอปลายสายไม่ใช่แม่ ปลายสายคือแม่ค้า 🤣บ้ามากกก เขาก็ขอโทษยาวเหยียดที่คิดแทนเรากลัวเด็กอยู่หอจัดการกุ้งให้ตายไม่เป็นไม่รู้ว่าจะเลี้ยง5555 พอวางสายก็เลยโทรหาแม่เล่าให้แม่ฟัง เขาขำจนสำลักอ่ะ😆

[w h y b u y y •⁠ᴥ⁠• @whybuyy]

พูดในฐานะทำร้านตัวเองละกัน ไม่พาดพิง

ซอสเย็นตาโฟ ของเราถ้าใครเคยกินมาหลายปีจะรู้สึกรสชาติเปลี่ยน ใช่นี่ก็เครียดนะ เพราะเราไม่มีอะไรที่เป็นโรงงานเลย ไม่ใส่สารแต่งสีแต่งรสแต่งกลิ่นอะไร ทุกอย่างพึ่งพาธรรมชาติ สีชมพูของเราธรรมชาติ ถ้าเจอกระทบจากฤดูกาลบ้าง ก็สีเปลี่ยนไป

เต้าหู้ยี้ หัวใจหลัก เราใช้ร้านโรงงาน local หมักเต้าหู้ยี้เอง ไม่ใช้แบบโรงงานสมัยใหม่ เพราะทำมาจะ 70 ปีละ ความพลาด3 ปีมานี้เริ่มที่เต้าหู้ที่ส่งมาหมักเปลี่ยนความเข้มข้นของถั่วเหลือง ทำให้โรงงานมีวิธีหมักเปลี่ยนไป และลดปริมาณที่ขายเต้าหู้ยี้มา จากตอนแรก กระปุก 100% เขาแอบลดขนาดกระปุกเหลือ 80% โดยไม่แจ้ง ทรงคล้ายเดิม แต่เพราะเรามีกระปุกเก่าอยู่ เลยเปรียบเทียบเห็น พออีกรอบเขาก็ลดขนาดแบบแจ้งชัดๆ คราวนี้เหลือ 70% และยังขึ้นราคา จากเดิมที่ใช้ขาย 100% ขึ้นมาอีก โดยที่รสชาติไม่ใช่แบบ OG แต่แรกด้วย ความเข้มข้นเปลี่ยน เหลวมาก เราเลยต้องหาสูตรใหม่มาปรับให้รสชาติที่ลูกค้ากิน มันแตกต่างน้อยที่สุด จนตอนนี้ก็โอเคแล้วนะ เทสต์แต่เย็นตาโฟนี่แหละ

ผักกาดหอมไทย อันนี้ก็อีกหนึ่ง ผักไทยมันหายไปไหนไม่รู้อะ หาไม่มี ตลาดไทยก็ไม่มีเพียงพอส่งให้ทุกวัน ถ้าฝนตกหนัก ก็มาละ น้อย ขม 🥹 เคยมีช่วงนึงนี่ต้องเอาผักกาดแก้วมาใส่เพราะหาไม่ได้อะ จนสุดท้ายต้องกลั้นใจใช้ผักกาดหอมจีน ในเมนูที่ใส่รองเอาสวย คนไม่กินกัน ส่วนเมนูที่ไว้กินเช่นเกี๊ยวน้ำ ค่อยใช้ผักไทยเพราะหวานกว่า

นอกจากน้ำมะนาวจากสวนคนไทยส่งใหม่ทุกวัน กระเทียมไทย ที่ร้านยังใช้อยู่เป็นหัวใจหลักของเบสต้มยำมะนาวสดนะ กระเทียมจีนมันไม่หอม! มันไม่มีเปลือกที่ทุบแล้วมีกลิ่นอโรม่าน้ำมันกระเทียมอ่ะ

พริกก็ใช้พริก 2 ชนิด เอากลิ่น + รสจัดจ้าน พริกปลูกในไทย สวนคนไทยนะ ร้านเราใช้พริกเยอะมาก เพราะทำทั้งเบสต้มยำ พริกดองน้ำส้มสายชู (เขียว) พริกน้ำส้ม (แดง) พริกป่น ทำเองทุกอย่าง รสชาติไม่เหมือนสำเร็จรูป เลยพึ่งพาวัตถุดิบธรรมชาติเยอะมาก ถ้าสวนเขาล้ม นี่ก็คงล้มด้วยเหมือนกัน

เส้นใหญ่ ใช้เส้นทำสด ไม่ใช่แบบแห้ง เพราะงั้น มีจำนวนจำกัดต่อวัน หมดคือหมด เจ้าของเขาทำไหวให้เราแค่นี้ 🥹 ซึ่งนี่ก็ยังหาร้านสำรองอยู่นะ เจ้านี้ก็ดูท่าจะอยู่ไม่นานละ เข้ารพ.บ่อยเชียว

ถั่วงอกผักบุ้ง สลับไทยจีน แล้วแต่ฤดูกาล ถ้าขมหรือช้ำเยอะ ก็เปลี่ยนทันที ยังไงก็ต้องใช้ทุกวันอ่ะ คนไทยช่วยปลูกเพิ่มอีกหน่อยค่าาาา

ส่วนที่ควบคุมไม่ได้เลยคือปลาทะเล กุ้งแชบ๊วย เผือก แต่ก็ต้องพึ่งพา 100%

เผือกทอดของเราตอนนี้ จากเผือก 10 กก. จะทำเผือกทอดหลังทอด ออกมาได้ ไม่ถึง 3 กก. เพราะงั้นต้นทุนจะสูงมากกก แต่ขายแพงไม่ได้ คนไม่ได้เห็นคุณค่าของมันขนาดนั้น

กุ้งแชบ๊วย ตัวเล็กลงกว่าเดิมมาก เพราะปริมาณมีน้อย เลยได้คละไซส์ทั้งนั้นแหละที่ส่งมา เพราะตัวใหญ่หายากเขาส่งไปร้านโอมากาเสะหมดแล้ว 🥹 คนทำลูกชิ้นกุ้งจะเอาตัวใหญ่มาบดทำไม

ประมาณนี้แหละ มีอีกหลายอย่างที่ปรับไปจากรุ่นที่ขาย 10 ปีที่แล้วเยอะเลย ไม่รวมที่มันขึ้นราคาขนาดนี้ด้วยนะ

[np ˙ᵕ˙ @nxpnp_]

วันนี้ ปณ.โทรมาบอกว่ามีพัสดุมาส่ง เราก็บอกว่า โอเคค่ะ ส่งไว้ตรงนั้นตรงนี้ได้เลย ก่อนวางเขาพูดว่า "สุขสันต์วันเกิดนะครับ" นี่ก็เลยขอบคุณไป แต่ก็งง เขารู้ได้ไง ว่าวันนี้วันเกิดเรา พอเจอกล่องพัสดุเท่านั้นแหละ คือแม่ส่งของขวัญมาให้ พร้อมเขียนกล่องมาให้ด้วย 😭😭😭😭

[𝐿𝑢𝑛𝑒 @LaLaLune101]

นัดกับเพื่อนไปเดินห้าง นี่ถึงก่อนเลยไปเดินซื้อเสื้อผ้ารอ ละเพื่อนมาช้ามาก พอมาถึงเลยถามทำไมมาช้าจัง มันชูขวดน้ำตบสกินแคร์แบรนด์โนเนมให้ดู บอกว่ามีพี่ที่บูทเค้าเสนอโปรโมชั่นให้เลยไปยืนดู ได้น้ำตบมาขวดละ 999 บาท มันบอกพี่เค้าใจดีมากตอนแรกบอกว่าขวดละ 2000 แต่เค้าลดให้เหลือขวดละ 1500 แต่เพื่อนนี่บอกว่า ไม่เอาค่ะ ไม่มีตังค์ มีแค่ 1000 พี่เค้าเลยบอกว่า งั้นเดี๋ยวพี่พนักงานสองคนออกตังค์ช่วยคนละ 250 ก็ได้ น้องจ่ายแค่ 999 พอ ซื้อทำยอดให้พี่หน่อยนะ มันเลยซื้อ แล้วมาขิงใส่ว่าได้มาคุ้มมาก กูยืนฟังแล้วช็อค มึงโตมาไงวะ เค้าพูดแค่นี้ก็เชื่อ โวะ

[ขอบคุณที่แจ้งให้ทราบถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ถาม @lemonrider_]

ข้อดีของหูฟัง Airpods
ถ้าคุณนั่งทำงานอยู่หน้า Macbook แล้วลุกเดินไปไหน เสียงจะตามไปด้วย

ข้อดีของหูฟังแบบสาย
ถ้าคุณนั่งทำงานอยู่หน้า Macbook แล้วลุกเดินไปไหน Macbook จะตามคุณไปด้วย

ลองเลือกใช้กันดูครับ

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

ตื่นมาตี 4 แล้วพบว่าบัตรเดบิตถูกระงับ เพราะ MRT ที่ขึ้นเมื่อวานตัดยอดไม่ได้ค่ะ จึงต้องโทรไปปลดล็อก และสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้คือ โทรหา SCB ในเวลานั้นก็ยังมีพนักงานที่เป็นมนุษย์รับสาย ด้วยน้ำเสียงสดใส เจื้อยแจ้ว ไม่อ่อม เหมือนคนที่จิบเครื่องดื่มชูกำลังมาตลอดคืน ชื่นชมค่ะ

[รีวิวอร่อย @ReviewAroii]

และที่ว้าวไปกว่านั้นคือ มันโคตรจะ genius เลยต้นมะพร้าวเนี่ย นางมีระบบกรองน้ำเว้ย!

ไปหาอ่านมา น้ำใต้ดินโคลนขุ่นๆ มันกรองจนกลายเป็นน้ำใสแจ๋วบริสุทธิ์ได้ เพราะรากมันมีระบบกรองระดับนาโน กั้นเชื้อโรคกับสิ่งสกปรกไว้ข้างนอกหมด ยอมให้แค่โมเลกุลน้ำกับแร่ธาตุผ่านขึ้นไป

แถมมีกะลาปิดผนึกแบบสุญญากาศอีก ข้างในเลยสะอาดแบบไร้เชื้อ 100% เครื่องกรองน้ำที่บ้านยังต้องยอมแพ้ 555555

[เบ๊บยินดี ♡🪿🥨✨ ˖ ꣑ৎ˚ @mamieldelaluna]

เพื่อนเลี้ยงลูกแบบไม่ให้ดูจอ สองทุ่มพ่อหรือแม่ต้องกลับถึงบ้าน อาบน้ำพาลูกอ่านนิทานรอเข้านอน สามทุ่มปิดไฟนอนไม่นอนก็ปิดไฟ ตอนนี้เป็นเด็กอารมณ์ดีตามไว ท่องชื่อไดโนเสาร์ได้ครบ ภาษาอังกฤษได้คำศัพท์เบสิกแล้วพวกสีสัตส์ผลไม้นับเลข เด็กยังไม่เข้าอนุบาล 1 อะ เก่งมาก พ่อแม่คือสู้มาก ถ้าพอทำโอแม่ต้องไม่ทำ จะไม่ให้ปู่ย่าเอาเข้านอน(เพราะถ้าหลานไม่ยอมนอนจะตามใจ) ข้าวก็คือวางให้กินเลย ไม่เดินป้อน ลูกคือกินข้าวตรงเวลา นอนตรงเวลา ไม่ติดจอ ไม่อารมณ์ร้าย คนเลี้ยงไม่เหนื่อย ยอมใจทั้งครอบครัวอะ คือพ่อแม่ตอนอยู่กับลูกไม่เล่นมือถือ ปู่ย่าไม่ดูโทรทัศน์ตอนอยู่กับหลาน ขนาดนั้นอะคิดดู

[นอนดึกจนตัวดำ🤞🏿 @darklesssleep]

ชั้นชอบเม้นมาก55555 ไล่เลเวลไปเลย

[BAKER @BCT_Independen3]

เคยดีใจมาก ๆ ช่วงที่แม่ซื้อบ้านแรก ๆ คิดว่าการได้ย้ายจากคอนโดเล็ก ๆ 1 ห้องนอนมาอยู่ทาวโฮมสองชั้น 4 ห้องนอนก็คือพแล้วเพราะมีกันแค่ 4 คน (แม่ นี่ น้องชายน้องสาว) ละบ้านมันมีพื้นที่ให้ทำอะไรได้เยอะ วันหยุดได้นั่งดูทีวีข้างล่าง มีพื้นที่ให้ทำงานบลา ๆ ๆ ก็อยู่แบบมีความสุขได้2ปี(ต่อ)

[Wonder Seven @into_unknow]

อุโมงค์รถไฟที่ขุนตานดินถล่ม ทางรถไฟเลยขอให้ผู้โดยสารช่วยกันโกยดิน มีคนเม้นบอกว่า Work and Travel อิสัส กุขำเกือบตายตอนตี4 😂

[🥣 *myfavmay ˚◞ @iibxzx]

คนจัด composition เป็น ocd ปะ 55555555555

[𝗝 𝗘 𝗙 𝗙 𝗦 𝗔 𝗧 𝗨 𝗥 (罗杰夫) @jeffsatur]

ขอให้พระลงโทษเธออย่างหนัก

[𝐥𝐨𝐥𝐨𝐧𝐠 @lolong___]

กูชอบภาษาไทยมากกกกกก

[ผู้กองไซติส ยู🐯 @ppipp1pp]

เพิ่งเห็นว่าโดนแขวนลงเฟซด้วย กุงงเลยลูกพี่ แค่บ่นว่าไม่รู้จะขายอะไรบน Fastwork โดน CEO ทวีตบอกว่าไร้ความสามารถ เป็นขี้เกียจเลย เริ่ดนะ ทีพี่ขาดทุนทุกปีผมยังไม่ judge ว่าแอปพี่ห่วยเลยคับ😓

[ไฮยีน่านิรนาม @peerayaprw]

@poppy_rjk @iconnnz แม่ค่ะ

[คุณเอิร์นนนนนนนนน @yyN_Zutl]

เป็นเรื่องของการสะสมตัวของซากดึกดำบรรพ์ค่ะ การที่จะกลายเป็นซากได้ คือน้องขิตแล้วถูกฝังกลบอย่างรวดเร็วด้วย เช่น โคลน ทราย หรือเถ้าภูเขาไฟ ป้องกันการเน่าเปื่อย จากนั้นสารแร่ธาตุจะซึมเข้าสู่ซากและแทนที่เนื้อเยื่อ จนกลายเป็นหินผ่านกระบวนการทางธรณีวิทยาที่ใช้เวลานานนับพันหรือล้านปี ซึ่ง ระหว่างการเกิดกระบวนการนี้ ชิ้นส่วนต่างๆของน้องอาจจะถูกพัดพาหรือย่อยสลายไปแล้วค่ะ

[nerf this 🪽 @xmeowjesty]

นี่คิดว่าเพจพี่หนุ่มมันนี่โค้ชเขาดีกว่าพวกโค้ชสายการเงินอื่นๆ นะ แบบมายเซทเขาประกอบขึ้นจาก empathy อ่ะ ดังนั้นวิธีการที่เขาออกมาพูดเรื่องเงินมันเลยไม่ใช่แนวเบลมคนจนที่ไม่เก็บออมอ่ะ ซึ่งดีมาก

[Geegi Sugar @geegissss]

รู้ไหมถ้าหนี้แค่ 10,000 บาท
จ่ายขั้นต่ำทุกเดือน (ไม่รูดเพิ่มเลย) ใช้เวลา เกือบ 11 ปี กว่าจะหมด
แถมเสียดอกเบี้ยอีกเกือบ 2,000 บาท จ่ายขั้นต่ำแค่นี้ ชีวิตติดหนี้ 11 ปี