هرچیزی یه گلدن تایمی داره
مثلا شما نمیتونی یک ماه بعد از تولدم بهم تبریک بگی و من خوشحال بشم
یا یک هفته بعد از شبی که آسیب دیدم حالم رو بپرسی و من باور کنم اهمیت دارم
یا بری دورهاتو بزنی و خستگیهات رو در کنی بعد ازم عذرخواهی کنی و من ببخشمت
معلومه که تو فرصت رو از دست میدی!
هیچوقت درک نکردم که چرا اکثر مردم عاشق هوای آفتابیان
من وقتی هوا ابری میشه تازه انگیزه م برای زندگی بیشتر میشه و فقط صبح روزای ابری ممکنه از خواب پاشم و بگم چه صبح دلانگیزی
اینکه یادم میره پیام کسی و که چند روز پیش داشتم باهاش حرف میزدم و جواب بدم یا حتی پیش خودم فکر کردم ک جوابشو دادم ، علتش چی میتونه باشه واقعا !؟
شرمنده خودمم چ برسه بقیه…
لاو لنگوئج من دقت کردن به آدم مورد علاقهام در حال انجام کارهای معمولیه وقتی که حواسش نیست، وقتی داره لیوان چای رو پر میکنه، وقتی داره موهاش رو پیچ پیچی میکنه، وقتی داره از یه منظره عکس میگیره.