Bu hayatta herkesin kendine yakışanı yaptığı gibi, bir gün sizler gibi bir omurgasız da, elbette vaktinde başkalarında görünce kınadığı şeylerin aynılarını yapacaktınız. Yani aslinda ben, şaşırmadım.
"Gidelim Afet. Bir orman kenarına gidelim. Her şeyi bırakalım. Şöyle basit bir ev, ocaklı bir oda... Evet... Evet... Hemen çekip gidelim ormanlara. Hele ben bir iyi olayım da..."
Bilim insanları artık televizyonlarda ağlıyor... Biz ağlıyoruz. Vatanını milletini seven her insanın artık bilimsel bilgiyi öncelikli kılması ve çocuklarına bunu aşılaması gerek. Yeni yetişen neslin kılavuzunun bilim olması gerek. Herkese yalvarıyorum.
Deprem bölgesine gönderilecek olan yardımların içinden bir oyuncak ve üzerindeki not:
"Ben Kartal, en sevdiğim ayıcığımı sana gönderiyorum. İstanbul Fatih'te yaşıyorum. Büyüdüğün zaman beni bul. Ayıcığımı fotoğrafımı hep sakla. Ben seni bulamam. Büyüdükten sonra arkadaş oluruz."