Biri yine mesaj attı: “Taşları nereden alabilirim?”
Bu soru beni çok önceye götürdü. İlk mozaik eğitimimi aldığım zamanlarda hocamız, taşları nereden aldığını bize asla söylemezdi. Hobi markette sınırlı renkler vardı; asıl mesele özel renk ve dökümdeki taşlara ulaşmaktı. 😅
@___black_pearl Aynen canım mesele tam da bu. ❤️
yine de vicdanen bir çok projede destek oldum,adımın tek sefer geçmemesine rağmen… ama sonra insanlar kendi kendilerine beni bulmaya başladı❤️
Benimle özel eğitim alanları da asla yarı yolda bırakmıyorum.
Birinin benden öğrenmesi,beni de eksilmiyor aksine çoğaltıyor. Bi cesaretle taşın mahzenine kadar iniyorum.
Sonra biraz hınzırlık, biraz araştırma derken taşların yerini kendi kendime öğrendim😂
Şimdi dünya kadar taşım var.
Ve bana taş soran herkese bildiğim yerleri söylüyorum.
Yaptığımız cam mozaik değil,doğal taş mozaik. Derslerde yere dökülen taş parçalarını,artan renkleri alıp eve götürürdüm.Buna rağmen soylemezdı.Param olmadığımdan değil taşların yerini bulamadığımdan.
Kendinle baş başa kalmak yalnızlık değil; insanın kendisiyle en kalabalık olduğu an.
Sessizlikte fikirler çoğalıyor, üretme aşkı uyanıyor.
Günaydın dünya ☕️🍂🤍
Farklı eğitimler, farklı karakterler, bambaşka dünyalar…
Aynı masanın etrafında buluşuyorlar.
Ama bir anda bütün bildiklerin geride kalıyor.
Çünkü hiçbir kitapta öğrenmediğin bir şey var:
Kendinle baş başa kaldığında, ellerinin ne anlatacağını görmek.