Sabah saatlerinde İzmir'de bisikletiyle kızını okula götüren babayı trafik polisimiz durdurdu. Küçük kıza cebinden harçlık çıkarıp veren polis küçük kızın saçını öpüp iyi dersler diledi
#polis
Abisinin boğulduğunu biliyor. Aklı, “Bu bir facia değil, ihmaller zinciriyse cinayet” diyor; ama kalbinin bir köşesi hala “Abim yemekleri çok severdi, şimdi açtır” diye düşünüyor. Travmatik yas tam da böyle acımasız bir şey: Akıl ölümün gerçekleştiğini biliyor ama sevgi o gerçeğe yetişemiyor. Çünkü insanın beyni “öldü” kelimesini anlayabiliyor; ama yıllarca sevdiği birinin artık acıkmayacağını, üşümeyeceğini, eve dönmeyeceğini kabullenmek başka bir şey. “Abim açtır” demesi gerçekliği bilmemesi değil; artık hiçbir şey yapamadığı abisine, seni unutmadım, unutamam demenin başka bir yolu… Bazı cümleler insanın içine taş gibi oturuyor…