Tomris Uyar'ın dediği gibi:
"Biz kadınlar cesur adamları severiz. Akışına bırakıp çekip gidenleri değil. Gidişatı değiştiren, yön veren, bahaneler altında ezilmek yerine çözüm üreten adamları."
Hiç kimsenin yararlanabileceğinden fazlasını tekeline alma hakkı yoktur; milyonlarca insan açlıktan ölürken, zenginlerin yoksullara verdikleri şeyler, kusursuz bir iyilik değil, kusurlu bir haktır.
1811 Shelley’in “Haklar deklerasyonu” 28. Madde..
Aslında ağlamam gerekirdi. Öfkeli olmam, dağıtacak bir şey, dağılacak bir yerler aramam gerekirdi. İçimi dökebilmek adına bir şeyler yazıp silmem, birilerine anlatma ihtiyacı duymam gerekirdi. Fakat ben içimde koca bir buz kütlesi hissediyor ve garip bir şekilde çok sakindim.
Ne kadar çabalarsan boş,
Kaybedersin bir gün her şeyini;
Gün olur bir oyunu,
Gün olur en sevdiğini,
Kaybedersin bir gün,
Benim dediğini.
Alır senden hayat,
Bir zaman sonra ödünç verdiğini.
Üstümde çok değişik bir sakinlik var. Kafamın içi deliriyor ama sakin sakin duruyorum. Hiçbir şeyin yolunda gitmeyişini mi kabullendim yoksa kusursuz bir sinir krizi öncesi sessizliği mi ayırt edemiyorum..