Οι μέτριοι είναι πολλοί, γι’ αυτό έχουν δύναμη. Στην Ελλάδα όλα γίνονται όπως θέλουν οι μέτριοι. Η μετριότητα κατάντησε να είναι κάτι το απαραίτητο! Τόσα πολλά αγράμματα τσογλάνια. Τι φρίκη, Θεέ μου...
-Γιάννης Τσαρούχης, 13 Ιανουαρίου 1910 – 20 Ιουλίου 1989
Χωροφύλακες των λέξεων. Στο όνομα της προόδου και του πολιτικά σωστού. Ο άνθρωπος καλείται να απαρνηθεί την κρίση και την ελεύθερη βούληση. Η λέξη «χοντρός» είναι έγκλημα αλλά η λέξη «πείνα» θεωρείται αποτέλεσμα επιτυχίας αυτού που έχει απέναντι σε κάποιον που δεν έχει. Παραλογισμός. Η «θετικότητα» εμφανίζεται ως απαίτηση, ενώ ο πόνος, δηλαδή ένα κομμάτι της ζωής μας, εμφανίζεται ως αρρώστια
Δείτε το vidcast 👇
https://t.co/Ykq9ebgpJ6
Το 2002, η Σάρον Όσμπορν διαγνώστηκε με καρκίνο
του παχέος εντέρου.
Οι γιατροί τής έδιναν περίπου 33% πιθανότητες επιβίωσης και η χημειοθεραπεία την είχε εξαντλήσει.
Τα μαλλιά της έπεφταν,
οι δυνάμεις της την εγκατέλειπαν και, όπως έχει περιγράψει η οικογένειά της,
Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ελένη Ιακωβάκη !
Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. σημειώνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ με χρόνο 52,38 .
Στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ 18 στο Ριέτι της Ιταλίας.
Πολλά συγχαρητήρια !
SOS Βενέτικος ποταμός κάντε RT στην διαμαρτυρία για να σώσουμε το πιο όμορφο ποτάμι της Ελλάδας την πιο όμορφη φύση .
Μην μένεις θεατής στην καταστροφή του μέλλοντος των παιδιών σου .
#venetikos
Φλέρυ Νταντωνάκη | 11 Μαΐου 1937 - 18 Ιουλίου 1998 |
"Το εσωτερικό ταξίδι το ξεκινάς όταν σε βρίσκουν τα προβλήματα και είσαι ήδη θεομόναχος. Κι εγώ πάντοτε ήμουν μελαγχολική και μόνη. Έτσι, με πήρε η κατηφόρα της εσωτερικής τελειοποίησης, αλλά αγνοούσα τότε ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγηθώ στο να τελειοποιούμαι 100 φορές και 100 φορές να χάνομαι.
Έψαχνα να βρω την ευτυχία. Δεν υπάρχει όμως ευτυχία στον κόσμο. Υπάρχει μονάχα μια ζωή που πρέπει να τη ζήσεις, θαρραλέα, χωρίς δειλίες… Κι έπειτα, ήθελα να γνωρίσω τους ανθρώπους. Να γνωρίσω άλλους τρόπους, άλλα χρώματα, άλλες μυρωδιές – άλλες αισθήσεις. Ήταν κάτι αδιανόητα θαυμαστό για το οποίο τιμωρήθηκα. Ήθελα να δω τι συμβαίνει, αν υπάρχει ιερός χώρος απόλυτης ομαλότητας και ειρήνης – ήθελα να δω τι τρέχει στον κόσμο. Δεν έχω ελευθερωθεί σεξουαλικά, δεν έχω ποτέ συναντήσει έναν άντρα που να μ΄ ερωτευτεί, που να μ΄ αγαπά. Δεν έχω ακριβώς ενοχή – είμαι απλώς διστακτική, γιατί δεν ξέρω αυτόν τον χώρο, τη συνύπαρξη ανδρός και γυναικός.
Δεν έχω ζυμωθεί σε κάποια σχέση, αλλ’ ούτε και είδα με την περιορισμένη μου ματιά ζευγάρια που να ’ναι αληθινά μαζί. Υπάρχει καμιά φορά σεβασμός, αλλά, πώς να το πω – δεν βλέπω απόδοση, ούτε ευτυχία. Είμαι απόλυτα εγκαταλειμμένη. Δεν βλέπω, βλέπεις, σε όσους ζουν χαριτωμένα και ψάχνουν πάνω μου τα υλικά σημάδια της επιτυχίας – λεφτά, οικογένεια, βεντετιλίκι… Είμαι μια ψυχή που αμφιβάλλει κι αυτό μπορεί να συγκινεί, αλλά βαραίνει κιόλας τους επιφανειακούς ανθρώπους.
Δεν πιστεύω στους μύθους. Όταν φτιάχνεις έναν μύθο, καταστρέφεις έναν άνθρωπο. Τον ξεχνάς, τον αφήνεις μόνο του. Όμως ο καλλιτέχνης πρέπει με τόνα πόδι να πατάει στην καθημερινότητα και με το άλλο εκεί που οι άνθρωποι ποτέ δεν συλλαμβάνουν... Αρκεί, ξέρεις, ένα τηλεφώνημα τριών λεπτών μονάχα –σαν βελονιά στο κέντημα της μέρας–, αρκεί ένας άνθρωπος να θυμηθεί αυτόν που έχει λησμονηθεί στο βάθος της ψυχής του".
| Αποσπάσματα από συνέντευξή της που δόθηκε το καλοκαίρι του 1986 και δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Αντίο Παλιέ Κόσμε» του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου. Πηγή: Lifo |
Η γυναίκα που γεννήθηκε για να φανερώσει το αληθινό πρόσωπο των τραγουδιών, όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις, τέτοιες μέρες, πριν 26 χρόνια, ολοκλήρωνε την υπαρξιακή της Οδύσσεια,
μόλις 61 ετών...
Μνήμη Λούτσιο Ουρτούμπια 18/2/1931,Κασκάντε
18/7/2020,Παρίσι.
"Αναρχικός,ληστής,
πλαστογράφος.
αλλά πάνω από όλα,
χτίστης.
Η ληστεία των τραπεζικών ιδρυμάτων ήταν η μεγαλύτερη ευχαρίστηση,
η σχεδόν,που είχα
στη ζωή μου.
Αυτός είναι ο Θοδωρής, ο "τουρκαλάς" που εκτέλεσαν μπάτσοι, ρίχνοντας 21 σφαίρες.
Μία τον πέτυχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του πήρε τη ζωή στα 20 του, ενώ φορούσε μαγιό κι έτρεχε τρομαγμένος να γλυτώσει.
Κι εμείς δεν κάψαμε τις πόλεις.
Παιδάκι μου γλυκό.
Ψυχή μου!
Ο Γιώργος Π. είδε μέσα σε μια στιγμή τη ζωή του να διαλύεται.
Με ένα ανώνυμο σημείωμα η Αστυνομία μπούκαρε στο σπίτι του, τον άρπαξε και τον έβαλε στον κόσμο της απόλυτης αγωνίας, ως ντεμέκ «δολοφόνο της #Μαρφιν».
Όλα κατέπεσαν στο δικαστήριο.
Ο άνθρωπος ήταν αθώος.
Όσα έλεγε η Αντιτρομοκρατική ήταν μούφες.
Αλλά μια ζωή είχε διαλυθεί και έπρεπε να φτιαχτεί ξανά απ'την αρχή.
Σήμερα το μόνο που αλλάζει είναι ότι το "ανώνυμο σημείωμα" γίνεται "ανώνυμο e-mail".
2 άτομα προφυλακίζονται χωρίς καμία ταυτοποίησή τους στα επεισόδια και η κυβέρνηση συνεχίζει τις (προεκλογικές) χαρές της πάνω στις ζωές 3 ανθρώπων.
«Με αυτό το σημείωμα ξεκίνησαν για εμάς, τους τότε κατηγορούμενους, πέντε χρόνια ακραίας ταλαιπωρίας. Ένα σημείωμα που διαβιβάστηκε από την Ασφάλεια προς την Ασφάλεια, η οποία τότε υποτίθεται ότι δεν διέθετε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
Για πέντε χρόνια είχαμε να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας πολλαπλές κατηγορίες ανθρωποκτονίας. Η αστυνομία εισέβαλε στα δικά μας σπίτια και στα σπίτια των οικείων μας, προκαλώντας αναστάτωση και καταστροφές. Οι ζωές μας μπήκαν απολύτως στον πάγο και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε.
Η δίωξη αυτή, η σκευωρία που στήθηκε εναντίον μας, μας κόστισε ηθικά, υλικά και κοινωνικά. Χρειάστηκε να σταθούμε απέναντι στους συναδέλφους, στους γείτονες, ακόμη και στους φίλους μας, και να αποδεικνύουμε το αυτονόητο: ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ότι δεν ευθυνόμαστε για τις σκευωρίες που κατασκευάζουν η Ασφάλεια και ο κρατικός μηχανισμός.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, αυτό που αισθάνομαι είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία. Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε τρεις κατηγορούμενους, μέσα σε μια αντίστοιχη κοινωνική και πολιτική συνθήκη. Βλέπουμε να εφαρμόζεται ακριβώς η ίδια διάτρητη αστυνομική μεθοδολογία και να επαναλαμβάνονται οι ίδιες αστήρικτες αστυνομικές διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τις αναπαράγουν αβίαστα.
Με την ανακίνηση αυτής της υπόθεσης, τρεις άνθρωποι καλούνται και πάλι να ανέβουν έναν πολύ μεγάλο ανήφορο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι προεκλογικές επιδιώξεις μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στα τελευταία της.»
#antireport
(Μπράβο στο @omniatv για την κάλυψη και στον κοινωνικό χώρο «Σαχέλ» για τη φιλοξενία)
Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι οι πλημμύρες στη Θεσσαλία για να στήσουν τα Data Centers δεν ήταν τυχαίες
Πόσο πιθανό είναι να έχουμε πλήρης καταστροφή μίας περιοχής δύο φορές (Ιανός και Daniel) μέσα σε δύο χρόνια και μάλιστα αγροτικής περιοχής που παράγει και προϊόντα για κατανάλωση
Πόσο πιθανό είναι στις εκτάσεις που καταστράφηκαν ξαφνικά να γίνεται η εγκατάσταση Data Centers
Δεν υπάρχει καμία θεωρία συνωμοσίας όταν έχουμε να κάνουμε με μία εγκληματική οργάνωση όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη
Όλα αυτά που κάποιοι ανέφεραν ως θεωρίες συνωμοσίας έχουν επιβεβαιωθεί στον απόλυτο βαθμό
Ο Αλέξανδρος Σταματίου είναι παλιά καραβάνα στους φωτορεπόρτερ και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Αλέξανδρος Σταματίου ✍️
Ένα λεπτό... ένα λεπτό, διότι θα τρελαθούμε στο τέλος εδώ χαμ'.
Ο Προβόπουλος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΟΡΕΠΌΡΤΕΡ.
Ο επόμενος που θα συλλάβουν, επειδή έτσι γουστάρουν και μπορούν, μπορεί να είναι εγώ, εσύ, τα παιδιά, οι φίλοι μας, για να ευχαριστήσουν τους νοικοκυραίους ψηφοφόρους τους.
Πρέπει να πέσουν και να μπουν φυλακή. Το πράγμα κλιμακώνεται και ξεφεύγει όλο και περισσότερο.
Δυστοπία.
Πόσα ΜΜΕ θύμισαν ότι σαν σήμερα 15 Ιουλίου το 1974 η χούντα του Ιωαννίδη έκανε το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου; Τώρα θα μου πεις και μας τι μας νοιάζει; Κύπριοι είμαστε; Εξάλλου η Κύπρος κείται μακράν που έλεγε και ο εθνάρχης.
Esto sí que es ARTE efímero y no el ridículo 🍌 pegado en la pared de un museo.
De los relieves XXL más impresionantes que he visto en mi vida.
Mis dieses a su creador 🙌🏼
Σήμερα κηδεύτηκε ο 20χρονος Θοδωρής στο Άργος...
Χωρίς δηλώσεις πρωθυπουργών, όπως τα θύματα της 'τρομοκρατίας'.
Χωρίς κάμερες καναλιών, όπως στα θύματα της 'τρομοκρατίας'.
Χωρίς επικήδειους, όπως τα θύματα της 'τρομοκρατίας'.
Τα θύματα της κρατικής τρομοκρατίας δεν πουλάνε...
Το αντίθετο μάλιστα!
Πρέπει να χαθούν στη λήθη!!!
Θα παρακαλούσα μια κοινοποίηση όποιος θέλει.
Τα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία βιώνουν έναν Γολγοθά ιδιαίτερα τους μήνες του καλοκαιριού. Υπάρχουν ελλείψεις αίματος και πολλές φορές αναβάλλονται μεταγγίσεις ή υπομεταγγίζονται.Όποιος μπορεί ας δώσει αίμα.