سالن را ترک کردند تا بگویند طرف حقوق بشرند.
بعد نمرهاشان را که نگاه میکنی، میانگین آزادی سیاسیاشان ۴۰ از ۱۰۰ است؛ ۱۶ پله پایینتر از میانگین جهانی.
اینها وقتی از اسرائیل حرف میزنند وجدان پیدا میکند؛ وقتی نوبت زندانها و اعدامهای خودشان میشود، نه.
خب شدیم دیگه ناناز، «نمیشوید» دیگه چه صیغهایه؟
فقط خوشمزگیش اینجاست که کره شمالی شدیم و بازم دست شما خوارکسهها به بمب اتم نرسید و نخواهد رسید. اسرائیل رو هم نتونستید نابود کنید و نخواهید کرد.
قشنگ سر هیچ و پوچ به خاک سیاه نشستیم چون شما بیپدرمادرها چیزی رو میخواستید که نه عرضهٔ رسیدن بهش رو داشتید نه خایهشو.
فقط مونده یکی دوتا قارچ اتمی هم بخاطر شما وسط تهران و اصفهان سبز کنند که دیگه همهٔ نگرانیهامون برطرف بشه. بعد از اون دیگه فقط یوگا و ریلکسیشن. :))
روزی که اپل و مسترکارت شروع به کار در سوریه کردند، گفتند: «شما فکر میکنید اینها نشانه پیشرفته؟».
امروز سوریه از لیست کشورهای حامی تروریست خارج شد و این دیگه قطعا از نظرشون «پیشرفت نیست».
پیشرفت از نظر اینا اینه کل کشور صبحها با خبر اعدام و دلار دویست تومنی بیدار بشن، بعدم خوشحال باشن که فردوسیپور رفع توقیف شده.
دربارهی «سروان پاسدار مدافع حرم» میگفتند «از کسب مدال طلای تیراندازی المپیک توسط او احساس غرور کن و به سپاهیبودناش کاری نداشته باش!»
حال دربارهی تیمی شامل حامیانِ سپاه میگویند: «از حضور آنان در جام جهانی احساس غرور کن و به حمایت آنها از سپاه کاری نداشته باش!»
در شوروی هم میگفتند «از عظمت کانال دریای سفید احساس غرور کن و به مرگ دهها هزار زندانیِ دگراندیش در جریان احداث کانال نیندیش!»
(نادژدا ماندلشتام، امید بهرغم ناامیدی)
همۀ این توصیهها را میتوان چنین خلاصه کرد: «ارزشهای اخلاقی» را به نفع «شر» نادیده بگیر.
اما «چشمبستن بر آنچه در اطرافتان میگذرد کار آسانی نیست و به تلاش زیادی نیاز دارد. ندیدنِ آنچه در برابر چشمانتان رخ میدهد، صرفاً رفتاری منفعلانه نیست» و «تجاهل به بهای عواقب فاجعهباری برای کل ساختار روانی» تمام میشود.
(نادژدا ماندلشتام، امید بهرغم ناامیدی)
مارتین لوتر کینگ در زمانی به مخالفت با جنگ ویتنام برخاست که هنوز بسیاری از آمریکاییها حامی این جنگ بودند و در نتیجه اعتراض به جنگ، اقدامی «اخلاقی اما نامحبوب» بود و حتی اتهامات سنگین اما بیاساسی نظیر خیانت به وطن را در پی داشت.
دربارهی حمایت از تیم فوتبالی متشکل از حامیان سپاه و رهبر باید همصدا با مارتین لوتر کینگ از خود پرسید:
«غرور میپرسد آیا این کار محبوبیت دارد؟ و وجدان میپرسد آیا این کار درست است؟»
میان «شوونیسم غرورمحور» و «میهندوستیِ وجدانمحور»، تفاوت از زمین تا آسمان است. شگفت نیست که اولی پایافزار و عصای دستِ هر خودکامهای است و دومی بلای جانِ او.
ولادیمیر کارا-مورزا، دگراندیش روس و زندانی سابق رژیم پوتین، میگوید: «هر رژیم خودکامهای خودش را با ملت یکی میگیرد. در چنین دستگاه مختصاتی "وطندوستی" بهمعنای وفاداریِ شخصی نسبت به رژیم است و هر مخالفی "خائن به روسیه" تلقی میشود.»
در آلمان نازی «خائنان» ضدفاشیست بودند و در آفریقای جنوبی کسانی را که با آپارتاید مبارزه میکردند «خائن» میخواندند.
توماس مان، برندهی جایزهی نوبل ادبیات، در بحبوحهی جنگ جهانی دوم خطاب به هموطنانش گفت: «شما باید نکتهای را ثابت کنید که هنوز جهان بهزحمت آن را باور میکند: اینکه ناسیونال سوسیالیسم و آلمان با هم فرق دارند و یکی نیستند.»
به نظر آدام میچنیک، روشنفکر سرشناس لهستانی، میهندوستیِِ حقیقی یعنی اعتراف به خطا و اشتباه هممیهنان و احساس سرافکندگی از ظلم و ستم و بیعدالتیِ هموطنان:
«کسی که از خطاهای لهستانیها شرمسار است، لهستانی است.»
مارک کوهن، نویسندهی بریتانیاییِ لهستانیتبار، در تفسیر سخن میچنیک میگوید که او «وجدان را مبنای هویت میداند… میهندوستی بدون وجدان بیمعناست. میهندوستی اغلب مایهی غرور است؛ غرور مستلزم وجدان است؛ و وجدان احتمالاً متضمن شرم است. اگر تنها احساس غرور مجاز باشد، وطندوستی چیزی جز شوونیسم نیست.»
شگفت نیست که بسیاری از شوونیستهای ایرانی یک دههی قبل چشم بر جنایتهای جمهوری اسلامی در سوریه بسته بودند و قاسم سلیمانی را قهرمان ملی میخواندند!
یولین توویم، شاعر لهستانی، میگفت که از نقض حقوق بشر توسط هممیهنان خود بیش از نقض حقوق بشر به دست غیرلهستانیها برآشفته و شرمنده میشود، و همین امر را گواه راستین لهستانیبودن خود میدانست.
به همین ترتیب، میتوان گفت این واقعیت که یک ایرانی از نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی بیش از نقض حقوق بشر توسط دیگر دولتها آزردهخاطر میشود و از حمایت بعضی از ایرانیان ــ از جمله برخی ورزشکاران ــ از این رژیم احساس شرمندگی میکند، شاهد صادق ایرانیبودن اوست.
سوزان نایمن، فیلسوف نامدار آمریکایی و نویسندهی کتاب «درس گرفتن از آلمانیها»، میگوید:
«به نظرم رابطهی ما با کشورمان مثل رابطهی یک آدم بالغ با پدر و مادرش است. باید به این رابطه سر و سامان دهیم و بگوییم: میتوانم به این بخشهای تاریخ کشورم افتخار کنم و از این بخشها متأسفام و میخواهم با تمام قوا برای جبران مافات بکوشم. به نظرم، وقتی چنین روندی را پشت سر بگذاریم، میتوانیم میهندوستیِ سالمی داشته باشیم.»
به ندای وجدان گوش میدهیم و «میهندوستی وجدانمحور» را برمیگزینیم یا فریفتهی غرور میشویم و به «شوونیسم غرورمحور» دل میبندیم؟
من این غر زدنها نسبت به مقصد مهاجرت رو نمیفهمم.
اگر جای بهتری راهت میدن، خدانگهدارت باشه و به سلامت.
اگر جای بهتری راهت نمیدن، پس این بهترین جاییه که میتونی باشی.
اگر هم فکر میکنی ایران بهتره، راه بازگشت خرید یک بلیطه. کسشر و ناله هم نداره =))
دو تا چک میخورید برمیگردید تو لونههاتون. اون ما بودیم که دست خالی رفتیم جلوی گلوله و ۴۰۰۰۰ نفر کشته دادیم. شما ساندیسخورهای بدبخت به هر ذلتی تن میدید.
بله من باعث جنگ شدم. ببخشید که تو آشپزخونه اورانیوم ۶۰ درصد غنی کردم و با برگه a4 موشک بالستیک ساختم و با ۱۸ میلیون حقوقم نیروهای حزبالله رو تامین مالی کردم.
شرمندم واقعا🥲
اورانیوم را شما تا ۶۰٪ غنی کردید ،
ما شدیم جنگ طلب؟
شما از دیوار سفارت بالا رفتید،
ما شدیم جنگ طلب؟
شما چهل و هفت سال مرگ بر آمریکا گفتید،
ما شدیم جنگ طلب؟
شما میخواستید کاخ سفید را حسینیه کنید ،
ما شدیم جنگ طلب؟
یعنی تا حالا نمیدانستید ته استکبار ستیزی ، جنگ با استکبار است؟
پرونده اپستین مال دنیاییه که زیر ۱۸ سال کودک محسوب میشه.
شما که دختر ۱۳ رو شوهر میدی و پیامبر و امام اولتون با بچه ۹ ساله ازدواج کردن وارد این وادی نشو. 🙏
ولم کن بابا از سال ۸۸ تا الان که میلیون میلیون ادم اومدن بیرون همشون اغتشاشگر و عوامل خارجی و موساد بودن؟
اگه اینطوریه یه فکری به حال بی درو پیکر بودن کشور تخمیت بکن که میلیون میلیون ادم میتونه توش بیادو تازه اغتشاشم بکنه
مردم بیسلاح را در کوچه و خیابان به گلوله بستند و گفتند کار تروریستها بود. یک روز هم به سوگ مردم ننشستند. بیاحترامی کردند. در تلویزیونشان با پیکر همین مردم جوک ساختند. اعیاد شعبانیه را پر ساز و آوازتر برگزار کردند. به راستی که شیعیان همان فرزندان شیطانند.