حداقل نصف ما تو کل زندگیمون نه یه اکیپ پایه داریم، نه یه مسافرت خفن میریم، نه جایی بهمون خوش میگذره، نه قراره دو نفری تو کویر دراز بکشیم و به آسمون خیره بشیم.
فقط میریم سر کار، درس میخونیم، با خانواده میجنگیم و آدمهایی که دوستشون داریم کیلومتر ها ازمون دورن...
- آیا نظر من روی وقوع جنگ تاثیر داره؟
+ نه.
- آیا جنگ بشه خوشحال میشم؟
+ به هیچ وجه.
- آیا جنگ دوست دارم؟
+ نه، دیوانه نیستم!
- آیا توی جنگ آسیب خواهم دید؟
+ اقتصادی و روانی قطعاً، فیزیکی شاید.
- آیا بعد جنگ به رفاه و آزادی میرسیم؟
+ احتمالش کمه.
- آیا امیدوارم جنگ بشه؟
+ بله.
یعنی مثلا اواخر مهر ماه خامته ای گفته علی اکبر بیا طلسم کنیم چند هزار نفر تو خیابون می کشم بعد تو بیا اون یارو رو آتیش بزن. فقط به ۲۲ بهمن میرسونی؟
علی اکبر هم گفته اوکیه اون قسمتش با من.
هموطن دست بکش اینقدر فکر نکن
گیلکا گاهی خیلی رک میشن اصطلاح "زاییده گاییده" رو به جای کلمه "متولد" به کار میبرن. اینجوری که مثلا ما زاییده گاییدهی فلان جاییم.
الان خیلی بیشتر درکش میکنم.
ما متولد ایران نیستیم بچهها.
ما زاییده گاییدهی ایرانیم 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭