Gantong oras namimiss kita ng sobra. Gantong oras nakayakap ako sayo minsan nakayakap ka sa akin habang tulog. I miss you baby ko. I love you palagi!๐
Day 6: Wala na ang sakit. Wala na kahit nakita ko mga post mo tungkol sa kanya. Wala na akong maramdaman. Di dahil hindi kita minahal, dahil cguro sa sobrang sakit na naramdaman ko kaya nag shut down lahat.๐
Day 5: The thought of you is not as painful as the first 3 days. I think medyo ok na ako. Kahit isipin ko pa na magkasama kayo. Again, kakalimutan kita pero di ibig sabihin nun na pinapatawad na kita. ๐
Day 4: It still hurts but not as painful as the past few days. Iโm done and Iโll be fine. Soon enough youโll realize how worthless you are for all my tears. ๐
2nd day is the most heartbreaking of all. Nalaman ko may sakit ka pala. Di mo man lang binanggit nung tayo pa. Di mo man lang inisip na mahahawaan mo ako. Takot na takot ako para sa sarili ko. Di ko alam anong gagawin ko. Pano pag nagkaroon din ako? Selfish ka! Putangina ka!๐
Day 1: sobrang sakit, nagmakaawa ako na subukan natin ulit. Umayaw ka. Sabi mo napagod ka na. Expected ko na yun isasagot mo. Kala ko di masyadong masakit, sobrang sakit pala. Tumulo luha ko bigla habang kumakain, di ko alam bakit. Sobrang bigat ng dibdib ko. ๐
Kagabi nalaman ko, kaya pala naging cold ka na after ng monthsary natin, dahil kayo na pla ng bago mo. Kaya pala di mo na pinapahawak phone mo nung nagmaneho ka kasi wallpaper mo na pala sya. Dun ko na realized na gumawa ka lang ng dahila para magkahiwalay tayo para sa bago mo.๐