@abdullahnaci Ben umutlu degilim:) çünkü sade, minimal yaşam bir kültür ve görgü meselesidir.. tüm kompleks ve egolardan arınmış asil ve kendini gerçekleştirmiş bir ruh eğilimi ister.. vasat insanların bunun içsellestirmesi zor! gösterişli, debdebeli şatafatlı görünürlüğü var olmak sanıyorlar
Ses kaydedin, fotoğraf çekin ve anları değerlendirin. Bir daha asla duyamayacağımız sesler, bir daha asla göremeyeceğimiz insanlar ve bir daha asla yaşayamayacağımız anlar var
“Bir gün nerede yaşayacağım biliyor musun?
Cennet şelalelerinde.
Zamanda kaybolmuş bir yer.
Var ya biliyor musun? Bunu bir kütüphane kitabından yürüttüm. Tek hayalim kulübemi oraya taşımak.”
Tam da böyle bir yazının altını çizmişken karşıma bu tweet çıktı. Evet zaman çok hızlı aktı gitti ama geçmişe bakıp keşke demektense ilerde bugün için keşke dememek için her anı dolu dolu yaşamaya çalışmak lazım. Kendini yormadan, yıpratmadan.
Ben çok vakit kaybettim. Uzun yıllarımı depresyonla, anksiyeteyle ve bana zarar veren insanlarla mücadele içerisinde ama aslında bir anlamda kaybederek geçirdim. Çünkü elimi kolumu bağlamıştım. Kendime hiç yatırım yapmadım. Her şeyden kaçmayı, ertelemeyi ana formül olarak tutuyordum.
Hayat akıyor. Sen ne kadar öyle dursan, bir şey yapmasan da hayat geçiyor ve ne yaparsan yap geri alamadığın tek şey zaman.
Bunu hep söylüyorum, biliyorum çünkü şuan neyden pişmansın diye sorsalar herhalde en çok bunu söylerim.
Durdum..Erteledim. Sıkıntılar içerisinde kendimi tanıyıp onarmaya çalışırken sadece bunu yaptım halbuki daha farklı şeyler yapabilirdim.
Çoğu zaman yemeğimi yapmadım.
Çoğu zaman arkadaş toplantılarına katılmadım.
Çoğu zaman spora gitmedim.
O belgeyi almadım.
O kursu bitirmedim.
Halbuki devam etseydim bir çok şeye, bugün bir çok şey farklı olurdu. Bunu biliyorum.
Elimde değildi evet ama elimdeydi de.
Bugün bir çok şey yine zor ama ben ağlayarakta olsa devam ediyorum çünkü durduğum daha çok zarar veriyor. Bunu maalesef ben geç öğrendim. Kısacası, iftarımızı hazırlayalım, çayımızı demleyelim.
Devam edelim.
Afiyet olsun.
Dünyanın en kötü hislerinden biri çalıştığın yerdeki insan kalitesinin düşük olması olabilir.. bu mallarla aynı yerde ne işim var düşüncesi hayattan soğutuyor
Kıvırmadan söylemek gerek.
8 bin tl için insanların bebeklerini öldüren insanların yaşatılmasını istemiyorum. Yasal ya da yasadışı farketmez benim için.