Bu video 2023 seçimi öncesine ait. Dünden beri bunu sanki yeniymiş gibi dolaşıma soktular. Kendilerince operasyon yapıyorlar.
O videoda söylediklerim de doğru çıktı ve 2023 seçimi muhalefetin aleyhine sonuçlandı. Haklı çıkmış söylediklerim. Keşke haklı çıkmasaydım ama biz gazeteciler siyasal tavrımız ne olursa olsun tespitlerimizi objektif yapmalıyız.
Akademisyen Nurettin Kalkan'ın parlamenter sisteme geçiş önerisini dile getirdiğim için farklı siyasi partilerin trolleri tarafından yine garip operasyonlara maruz kalıyorum.
Ben de duygusal ve öfkeli sloganlar yazmayı iyi bilirim. Sözümona muhalefet yapıp, duygu tribünlerine oynayıp en çok like almayı ben de biliyorum. Ancak artık o noktada değiliz.
Her düşüncesini söyleyene hain damgası yapıştırmak ya da hapse attırmaya çalışmak Türkiye’yi iyi bir yere götürmüyor.
Siyaset duygusal tweet atarak değil ki strateji kurarak yapılır.
Daha mantıklı bir düşüncesi olan, daha gerçekçi ve güçlü stratejisi olan varsa yazsın, söylesin, tartışalım.
Hep beraber bir çıkış yolu arayalım, hep beraber bir çıkış yolu bulalım.
“Her boka atlamayın! Her tuzum var diyene elinizde hıyarla koşmayın!”
👉🏻 Fatih Altaylı’dan Mustafa Altıoklar'a:
• Bir deli bir kuyuya taş atar, kırk akıllı çıkaramaz ya.
• Altıoklar için aptal demem mümkün değildir ama bazen akıllı olmak aptalca laflar etmeye engel olmuyor belli ki!
• Altıoklar, Türk sineması tartışmasına kırmızı gözlükleri ile kendince katılmış, mealen şöyle buyurmuş;
• “Hikayesini yazan Kürt, yönetmeni Kürt, oyuncusu Kürt. Siz buna ne hakla Türk filmi dersiniz!”
• Bu “pek de akıllıca” olmayan yoruma en iyi yanıtı yıllar önce sevgili Yaşar Kemal vermiş ve “Ben Kürdüm. Yazdığım konunun kahramanları Kürt. Olay Kürt coğrafyasında geçiyor ama ben Türkçe yazıyorum ve bu Türk edebiyatıdır” demişti.
• Şimdi ben Mustafa Altıoklar’a daha basit, onun da anlayabileceği tarzda bir soru sorayım;
• Yazarı İtalyan, yönetmeni İtalyan, başrol oyuncuları İtalyan olan bir film Amerikan sinemasına mı aittir yoksa İtalyan sinemasına mı?
• Yazarı Mario Puzo İtalyan, yönetmeni Coppola İtalyan, başrol oyuncuları Al Pacino ve Robert de Niro İtalyan.
• Peki o halde Baba filmi bir İtalyan sineması ürünü müdür, yoksa bir Amerikan sineması ürünü mü?
• Ve buna siz “Amerika sineması” mı diyorsunuz yoksa “Amerikan sineması” mı?
• O yüzden boş, mantıksız, zekasız konuşmayı bırak��n. Her boka atlamayın. Her tuzum var diyene elinizde hıyarla koşmayın.
Astrolog Dilek Korhan da parlamenter sisteme geçileceği yönünde bir iddiada bulundu. Kapanan hesabımda son paylaşımlarımdan biri de Serdar Akınan’ın bu konuyla ilgili paylaşımıydı.
Ev hapsi cezasına çarptırılan Murat Ağırel:
• Bu fotoğrafa iyi bakın. Ayağımda elektronik kelepçe var. Ama en sonda söyleyeceğimi baştan söyleyeyim:
• Meslektaşlarım Şaban Sevinç ve Mustafa Balcı cezaevindeyken ayağımdaki kelepçenin benim için hiçbir önemi yok.
• Ben evimdeyim, onlar dört duvar arasında. Mesele ben değilim.
• Mesele, gazeteciliğe yönelen baskı.
• 9 Ekim Cuma günü, Ticaret Bakanlığı ve Bakan Ömer Bolat’ın şikâyeti üzerine savcılıkta ifade verdim.
• Mahkeme yurtdışına çıkış yasağı ve haftada üç gün imza kararı verdi. Savcılık itiraz etti. İmza y��kümlülüğü ev hapsine çevrildi.
• Ne yaptım? Sahte belge mi ürettim? Özel hayat ile ilgili bilgi mi verdim?
• Bilmediğim rakamları gerçek diye mi açıkladım? Hayır.
• Meclis kürsüsünde dile getirilen, tutanaklara giren iddiaları araştırdım. Soru sordum.
• İddialarda adı geçen isimlerden birinin Ticaret Bakanı Ömer Bolat olduğunu söyledim.
• Ömer Bolat’ın Hedef Portföy bünyesinde yatırımının bulunduğu iddiasını aktardım.
• Ayrıca Hedef Portföy çevresindeki şirketler, ticaret sicili kayıtları, ortaklık ve adres bağlantıları hakkında edindiğim bilgileri anlattım.
• Program canlıydı.
• İsmail Saymaz ve diğer yayın arkadaşlarım doğal olarak sorular yöneltti.
• İsmail Saymaz, 400 milyon lira yatırılıp 800 milyon lira alan bakanın Ömer Bolat olup olmadığını sordu.
• Verdiğim yanıt çok açık: “400 koyup 800 aldığını bilmiyorum. Bu konuda bilgim yok.”
• Şaban Sevinç ve Mustafa Balcı cezaevinde.
• Gazetecilik yalnızca kendin için özgürlük istemek değildir; görüşüne katılmadığın meslektaşının da özgürlüğünü savunabilmektir.
• Asıl sorular hâlâ ortada:
• Fon krizinde kim kazandı, kim kaybetti? Kimler krizden önce çıktı? Hangi hisselerin değeri olağandışı işlemlerle yükseltildi? Denetim kurumları ne yaptı? Siyasi veya bürokratik nüfuz kullanıldı mı?
• Yatırım hesabı sahibi olmak suç değildir; hakkında iddia bulunan herkes de suçlu değildir.
• Ama hiçbir kamu görevlisi sorulardan muaf değildir.
• Ayağıma kelepçe takabilirsiniz. Sokağa çıkmamı engelleyebilirsiniz. Cezaevine de atabilirsiniz.
• Ama bu soruları ortadan kaldıramazsınız.
• Çünkü mesele benim ayağımdaki kelepçe değil. Mesele, halkın gerçeği öğrenme hakkı.
Dilek İmamoğlu: "Ekrem İmamoğlu, salondan çıkarıldı ve susturuldu. Bu açıkça, savunma hakkına müdahaledir. Konuşma hakkının engellendiği yerde adaletten söz edilemez. Savunma hakkı engellenemez.
İddianame yazılması için süre koymayanlar; 4000 sayfa iddianamede, 2500 yılla yargılanan, 142 eylemle suçlanan Ekrem İmamoğlu'na sadece bir gün savunma süresi verdiler."
Karatepe Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan herkese selamlar. Merak eden varsa içten bir şekilde söylüyorum, keyfim yerinde. İlerleyen günlerde façayı bozmamak için iyi hissetmiyorken “iyiyim” diyebilirim. O durumda bir yerlere göz kırpma emojisi koyarım.
Birçok açıdan nostaljik bir deneyim oluyor. Yıllar sonra televizyon izliyorum ve alaturka tuvalet kullanıyorum. Üstüne bir de Dünya Kupası eklenince 2002 yılında maça yetişmek için okuldan eve koşan Çocuk Deniz’e döndüm ama şişman Ronaldo’suz aynı keyfi vermiyor. Bu arada reklamlar iyice sıkıntı olmuş. Kantinden AdBlock istemek için dilekçe yazmayı düşündürdü. Sürekli meşrubat içen Boran Kuzum ve Feyyaz’ı görüyorum. Umarım müstakil bir ev alacak kadar iyi bir kaşeye anlaşmışlardır. Yoksa çekilecek çile değil. Nihat Kahveci’ninkini ev de kurtarmaz. “Kuşkaş ne topçuydu be!” Bir de yağcılık gibi olacak ama TRT 2 çok iyiymiş. İlaçlarıma henüz ulaşamamışken Kiarostami’nin Kirazın Tadı antidepresan gibi imdadıma yetişti yine. Yemekler ODTÜ yemekhanesiyle aynı. Dışarıdayken günde 1,5 öğün yiyordum, burada 3 öğün yiyorum vakit geçsin diye. Diş fırçalama işini de günde ikiye çıkardım, yine vakit geçsin diye. Alaturka tuvalet de daha sağlıklı diye duymuştum. Öyle değilse bile buradan çıkana kadar söylemeyin, motive kakalarımın tadı kaçmasın.
Bildiğiniz gibi kendi isteğimle dönüp teslim olmama rağmen ters kelepçe yapmak istediler. Rızam olmadığını söyledim. Zor kullanarak yaptılar. Şanlı direnişim yaklaşık 4 saniye sürdü. Polisler 2 katım n’apayım? Sonra emniyette birisi, “ya aslında sosyal medyaya içerik üretmek için” demiş olmalı ki; restoranda tam yemek yiyecekken “arkadaşlar bir saniye bozmayın” deyip masanın fotoğrafını çeken influencer tatsızlığında, ters kelepçeli videolarım çekildi; önden, arkadan, yandan. Hepsinde bir şekilde kameramanı bulup sırıttığım için uzak-arka açıyı yayınlayabilmişler.
Yapıcı bir eleştiri: Vatan Emniyet binası dökülüyor. Çalışanlar sıcaktan baygınlık geçiriyordu. Osmanlı’dan kalma klimalar var ve onlar da çalıştırılmıyor. Sadece amirlerin odasında son model klima var. Bu memurlar sırf siz istiyorsunuz diye kendilerine hiçbir zararı olmayan ve hatta belki sempati duydukları insanlara kötü polis rolü yapıyorlar. Duygusal yükü ağır olmalı; müstakil ev verseler yapmam. Bari bir klima alın. Yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim, bu iki günlük kısa mesaim gösterdi ki Behzat Ç. ve Bir Zamanlar Anadolu’da kurmaca değil belgeselmiş, bütün diyaloglar ve karakterler birebir gerçekmiş.
Uçağa binmeden önce internetteki son dakikalarımda gördüğüm son şey “ailesinin gözüne girmek için kendini yakıyor, yazık!” tarzı yüzeysel psikolojik analizlerdi. Annemin Airbnb’de biblo kırdığı için ağıt yakması ve babamın gerçekten iyi bir baba olması dışında bütün anlattıklarım kurmacadır. Şaka yazabilmek için uydurduğum hayali çatışmalardır. Kişi ve kurumlar gerçek değildir. Mizahi bir yaklaşımdır. Pardon, mahkeme diline alıştım; siz bari şaka açıklattırmayın.
Kendimi bildim bileli hiçbir konuda baskı yapmamış, bana dair beklentiye girmemiş, çöp adam bile çizsem duvara asmış can dostlarımdır ikisi de. Her anne-baba kadar korumacı ve kaygılıdırlar. 2023’teki ilk Harbiye gösterimden sonra bile “Psikolog olsan keşke, boş vakitlerinde stand-up yaparsın” seviyesinde klişe; “yurtdışında İngilizce yapsan olmuyor mu?” diyecek kadar oğullarını gözlerinde büyütmüş insanlardır. Hemfikir olmasalar da bütün saçma kararlarımın arkasında durdular, bu gösteride de öyle olduğunu biliyorum, huzurlarınızda ikisini de öpüyorum.
Bu gösteriyi ne bir karşılık umarak ne de bir an bile cesur hissederek yayınladım. 7 yıl boyunca muhteşem bir hayat yaşadım. 25 yaşıma kadar içedönük, ölümüne karamsar, her şeyden şikâyet eden bir insan olarak; hobi seviyesinde yirmi seyirciye stand-up yapsam yeterince mutlu olacakken yüzlerce gösteride binlerce insanla beraber güldüm, yüzlerce yeni arkadaşım oldu, çok kalabalık ve sevgi dolu hissettim. Üstüne ihtiyacımın çok üstünde para kazandım.
Gencecik insanlar üniversiteleri korumak için, birçok konuda aynı düşünmedikleri belediye başkanlarına haksızlık yapıldı diye başlarına bu kadar bela alırken, “politik mizah” yaptığını iddia eden biri olarak en zararsız cümleleri bile ‘ama bunu yanlış anlarlar mı?’, ‘burayı manipüle edip sana saldırırlar mı?’ kaygılarıyla silmekten, etrafından dolanmaktan sıkıldım. O kadar sıkıldım ki, sıkıntım hayli yüksek olan korkumu aştı.
Gözaltı gecesi uyuşturucu testi sonrası götürüldüğüm hastanede beni görünce heyecanla el sallayan yetmiş yaşında teyze ise, kişisel sıkıntımı hayalimin ötesinde bir memnuniyete dönüştürdü. “Halk beni anlamadı ve başıma işler geldi” diye beklerken, “Halk beni anladı ve başıma işler geldi” oldu. WIN-WIN.
Temel seviyede Türkçe bilen, gösteriyi sahiplenen ve dayanışma gösteren herkese sevgiler. Gündemi salıyorum, kararlıyım bu sefer Moby Dick’i bitireceğim. Size dışarıda kolaylıklar.
Deniz Göktaş hakkında süregiden linç kampanyasına bir de babası hakkında asılsız iddialar eklendi.
Deniz Göktaşın babası Kemal Göktaş hakkında 1980'lerde silahlı militan olduğu, Çorum olaylarına karıştığı iddia ediliyor, mesajlar paylaşılıyor.
Deniz'in babası 1972 doğumlu, yani 1980 yılında 8 yaşında.. Sırf isim benzerliğini kullanarak iftira atılıyor.
Ama zaten aksi beklenir mi bunlardan.
#DenizGöktaşSerbestBırakılsın
Kaş Belediyesinin antik tiyatrodaki milli maç organizasyonu tüm dünyada en çok paylaşılan görüntüler arasına girdi.
Milyarlık bütçe ayırsanız turizm için daha iyi reklam yapamazsınız.
Oyuncu Şebnem Sönmez, Kemal Kılıçdaroğlu'nun BirGün gazetesini sık takip ettiğinin ortaya çıkmasının ardından Kılıçdaroğlu'na hitaben açık bir mektup yayımladı:
"BirGün Gazetesi'ni okuduğunuz için size buradan seslenmek istedim.
Siyaset sahnesine ilk çıktığınız günden beri sizi neden sevmediğimin kanıtlarını bu ülkeye mütemadiyen nasıl sunduğunuzu duyun diye.
Siz ne istiyorsunuz?
Siz bu ülke için ne istiyorsunuz?
Bu halktan ne istiyorsunuz?
CHP'den ne, devletten ne istiyorsunuz?
78 yaşındasınız, kalan yaşamınız nasıl olsun istiyorsunuz?
Siz 'Anayasa'ya aykırı ama evet!' dediğinizde ne istiyordunuz?
'Adalet Yürüyüşü'nüzde Ankara'dan İstanbul'a yürürken ne istemiştiniz?
Geçmişinize dair sorularım sayısız, cevaplarını merak etmiyorum.
Bugün ülkemin canını neye feda ettiğinizi merak ediyorum.
Bugün bir milletvekili bile değilken Genel Başkanlığını yıllarca üstlendiğiniz CHP'nin devlet tarafından 'atanmış' başkanı olmayı kendinize yakıştırıyor musunuz?
Devletin kolluk gücüyle zorla, zorbalıkla sözümona ele geçirdiğiniz CHP Genel Merkezi'ne adım atamamanızı nasıl açıklıyorsunuz?
Seçilmiş Genel Başkan Milli Egemenlik Parkı'na yağmurdan sırılsıklam yürürken, genel merkez binanızda servis edilen çikolatalar afiyet olmasın. Olamaz zaten.
Siz siyasete selam verdiğiniz ilk günden bugüne arınmak istediğim, istediğimiz her şeyin sembolüsünüz.
Ben sizden arınmış bir ülke istiyorum.
Cumhuriyeti, halkı ve partiyi sizin zihniyet ve edimlerinizden arıtmak boynumuzun borcudur.
Hiçbir zaman hiçbir partinin ne üyesi ne de sempatizanı oldum.
Sade bir vatandaş, kendi mesleğinin örgütünü kurmuş bir oyuncuyum.
Vatandaş olarak haklarımı biliyor ve sizden bile korumak için var gücümle yaşıyorum.
Devlet baba'ya güvenmiyor, muhalefet anaya inanıyorum.
İnandıklarımın, güvendiklerimden kat be kat üstün olduğunu bilin.
Sizin güvendiklerinizin de size asla yoldaş olmadığına, olamayacağına inancım hayat tecrübemle binlerce kez ortadadır.
Sizin inancınız ne?
Son soruma da cevap vermeyin, bunu da hiç merak etmiyorum.
Not: Söyleyeceğim daha çok şey var ama ben işgalci değilim.
Görüşmemek üzere."
(Birgün)
Turhan Çömez:
"İngiltere'de İranlı bir garsonun babası Türkiye'de bir ev almış diye bütün aileye Türk vatandaşlığı verilmiş
Tek bir kelime Türkçe bilmiyor, ama Türk vatandaşı diye seçim günü konsolosluğa gidip Akp'ye oy verecekmiş
Şu ülkeyi ne hale getirdiniz yazıklar olsun
Kamuoyunda “Jet Fadıl” olarak bilinen Fadıl Akgündüz’ün açıklamaları yeniden gündem oldu:
“Yatırım yapmanın cezasını çekiyorum. Erdoğan, 1.5 milyar dolarlık otelimi 150 milyona vermemi istedi. Vermeyince zulüm etmeye başladılar. 13 yıldır cezaevindeyim.”
"Partide oturarak kazanılmaz. Partide oturan muhalefet olur. Milletle kucaklaşan iktidar olur"
Özgür Özel, Medyascope'a konuştu: "Biz muhalefet koltuğunu reddedip iktidar koltuğuna talip olduğumuz için başımıza bunlar geldi. Şu her geçen arabanın gösterdiği ilgiye, tepkiye, desteğe bakarsanız.. Devleti milletin karşısına diktiler. Millet arkamıza geçti"
📽️ @ozgecanozgenc
Gelişmeler canlı aktarım sayfamızda ➡️ https://t.co/hZmYbnJl14
Toplumlar bazen konuşarak değil…
yürüyerek düşünür.
Çünkü yürümek, insanlığın en eski itiraz biçimlerinden biridir.
Sözün yetmediği yerde beden konuşur…
suskunluğun ağırlığını adımlar taşır.
��zgür Özel’in Meclis’e yürüyüşü de bu yüzden yalnızca bir siyasi refleks değil…
bir toplumsal ruh hâlinin dışavurumudur.
Çünkü mesele bir kişinin nereye yürüdüğü değil…
bir toplumun içinde biriken duygunun hangi bedende görünür olduğudur.
Tarih bize şunu öğretir:
Bazen kurumlar sessizleşir…
bazen cümleler etkisini kaybeder…
ve tam o anda insanlar yönünü kelimelerle değil, hareketle tarif eder.
Bu yüzden bazı yürüyüşler bir güzergâh değil, bir çağın psikolojisidir.
Yıllar sonra belki tartışmanın ayrıntıları unutulur…
ama bir toplumun sıkışmışlık hissinin sokağa, meydana, koridora nasıl yansıdığı hatırlanır.
Çünkü kolektif hafıza olayları değil…
duyguları arşivler.
Neymiş Barış bira içmiş. Bu nasıl olurmuş. Vay arkadaş ne büyük suç! Siz niye sürekli olarak insanları kalıplara sokmaya çalışıyorsunuz. İnsanların yaşam tarzları size niye bu kadar dert oluyor!