Hakkında konuştuğumuz insanlar, ekseriyetle "hatalarını konuşabilen insanlar" değildir. Hatta hataları olmadığına inanır, bu konuşmaları saldırı olarak algılarlar.
Bağ kopar.
Hakkında konuştuğumuz insanların kendisiyle konuşsak insan ilişkilerindeki sorunların çoğu hallolurdu belki. En azından bağ kopacaksa hakikaten kopardı, kopmuyorsa sağlamlaşırdı. Böyle olmuyor, bitkisel hayat gibi ne ölü ne diri.
. #BirBaşkadır'ın 1 sezonu 2020de yayınlanmıştı ama sanki 2020nin ruhunda değil de 2008in hemen sonrası, 2010 Türkiyesini izler gibiydik. Bunun üzerine de uzun uzun konuştuk. Şimdi ise bir sıçrama yaparak direkt içinde bulunduğumuz döneme ışınlanmış hikaye. Fevkalade görünüyor👏
Bu özgüven de insanı bi tokatlamıyor değil, fikir belirtmeden önce kırk kere check eden o Pınar'ı hatırlıyorum da.
Tatlı buruk bir tat bırakan, uzak bir hülyaya bakmak gibi.
ayrıcalıklara sahip birinin derdini dinlemek insanı dumura uğratıyor. ağzının ortasına bir tane geçirmeden önce gümüş kaşığını alıp masaya koymalı, diye geçiyor içimden.
masaya koymalı ya da masaya koymalı. evet, kaşığı alıp masaya bırakmalıyım.
bu akşam sınavları okumaya başladım. lise çocuklarının yazılarını görseniz şaşırırsınız. koca sınıflarda doğru düzgün yazabilen kişi sayısı bir elin parmağını geçmiyor. kocaman bir güzel yazı problemimiz var. güzel yazı dersleri geri gelmeli. yazı medeniyettir. her anlamda.
Dünyevi tüm sosyal, politik vesaire otoritelere boyun eğip mevzu bahis Tanrı olunca onun antropomorfik veya tersi tüm otorite alımlanmalarına karşı kıyıcı olmak tam bir new age kolpacılık, en mahrem anlarında Tanrının onu dikizlediğini düşünen biri bunlardan samimidir
Biz yine de rabbimizin hâşâ bizim açığımızı arıyormuş gibi dualarımızda eksik bıraktığımız detayları "e söylemedin ki" şeklinde tamamlayan bir ilah olduğunu tahayyül etmeyelim...
Daha 10 sene önce ümmetin kadınları, namuslarına zeval gelmemesi için alimlerden int*har fetvası istiyordu. Allah birliğimizi bozmasın.
“İnkâr edenler birbirlerinin dostudur. Eğer siz de bunu yapmazsanız yeryüzünde büyük bir fitne ve bozgunculuk ç��kar.” (Enfâl/73)
Öncelikle şunu söyleyeyim, ADHD ilaçları birini patatese dönüştürüyorsa zaten tanıda sorun olduğunu düşünürüz. Ve gerçekten tanıda sorun varsa ve bu durumlarda ilaç kesilir, tekrar değerlendirilir hasta.
Öte yandan ADHD tanısı olduğu halde tedavi almayan insanlar, akademik ve özel hayatlarında çok büyük güçlükler yaşıyor. Ben 46 yaşında olduğum için kendi dönemimden örnekler vereceğim zira o dönemde böyle tanılar pek bilinmiyordu. ADHD olduğuna bugün bakınca emin olduğum bir çocukluk arkadaşım sonrasında madde bağımlısı olup, sacmasapan ortamlara girip, erken yaşta bir kaza sonucu ölmüştü mesela. Çünkü örgün öğretimde devam edemedi. Yerinde duramıyordu ve akademik başarısı kötüydü. Oysa zeki çocuktu ama zeka yeterli olmuyor ADHD ağırsa.
Sonrasında erişkin psikiyatrisi olarak tedavi ağırlıklı çalıştığım dönemde gördüğüm ve tanısını benim koyduğum vakalar oldu. Ortak yönleri kapasitelerinin altında işlev görmeleri idi her anlamda.
Tabii bu insanların alt-orta sınıf ailelerin çocukları olduğunu belirtmem gerekir. Hiçbiri ayrıcalıklı okullarda okuyacak kadar varsıl ailelerden gelmiyorlardı örneğin. Ben bu meselelerdeki sınıfsallığı pas geçmeyi doğru bulmuyorum.
Fakirin bazen tek atımlık kurşunu olur ve onu nasıl değerlendirdiği tüm hayatını değiştirir, bu nedenle akademik başarıyı etkileyen faktörler hayatını totalde çok daha fazla etkiler. Varsıl aileden gelen insan, o kurşunu tekrar tekrar önüne getirecek bir ortamda yaşadığı için başkalarını da kendisi gibi zannedebiliyor.
Ezgi Hanım'ın deneyimi kendine özel, zaten kendi hikâyesini yazmış, genellemek tehlikeli olur, bu onun hikayesi, herkesinki ayrı hikâye oluyor yaşanan koşulları da dü��ününce.
TLDR: Aşırı tanı bir problem olabilir ama hızlıca geri dönüşü olan bir problem, öte yandan tanısız kalmak çok daha büyük bir problem insanların çoğunluğu için.
Mesela sizin namaz kıldığınızı ama kapanmadığınızı bir rezillik olarak yüzünüze vurmuyorlar ama siz dahil herkes o “kültürel kapalı”lar�� gösterdikleri tutarsızlıktan ötürü aşağılamayı hak görüyorsunuz. Toplum gözünde bu şamaroğlanı pozisyonunu kabul etmek bir nefs mücadelesidir.