جدی امروز از بهترین روزهای تولدم. دوستها و لبمیتهام برام کلی پلن چیدهبودن. کل روزو هم کار نکردن و همهش عشق و صفا. هنوزم تموم نشده. چون تازه الکوهولا رسیده. نمخوام تموم چهTT کاش هرروز تولدم بود.
یادم افتاد تابستون با کلی ذوق گیتار خریدم و انقدر وقت نداشتم، شروع نکردم. الان چندروزه سرم خلوتتره. دلم میخواد شروع کنم. ولی دوباره از چندروز دیگه بازم خیلی شلوغپلوغ میشه سرم. پس کی؟😭
سه سال پیش که این توییت رو زدم احتمالا غمگین بودم. حالا که ریتوییتش کردم نه. و کاریه که دلم میخواد انجامش بدم. چون ناز و جالب: ادامهی زندگی من توی گلی که خودم بزرگش کردهبودم یه زمانی.
مدتیه که خیلی جالب دارم در لحظه زندگی میکنم. هزارتا کار دارم بعدش، کلی نگرانی از قبل و در ادامه، اما توی یه لحظهی مشخص مثلا با تمام وجود به گربهای که داره جلوم غذا میخوره نگاه میکنم و صدای زبونزدن و جویدنش رو میشنوم و لذت میبرم. مطلقاً هیچچیز دیگری تو ذهنم نمیمونه.
امروز تصمیم گرفتم باورهامو باور کنم. بعد اینکه استادی که میگفت من خودم هم نمیتونم Fourier transfom رو باز کنم و درس بدم، تدریس منو دید و برام دست زد.
بعد پنج ماه از ۵ صبح تا ۱۲ شب ریسرچ، این هفته میخوام به مناسبت تولدم به خودم یه روز تعطیل و فرصت دیدن یه تئاتر خوب بدم. بهم تئاتر خوبی که در حال اجراست پیشنهاد بدید.
تا جایی که من دیدم، ایرانیها وقتی عزیزی از دست میدن روی سنگ مزار اون عزیزشون هفت سین میچینن و گاها سال تحویل کنارش میمونن، این عید نداشتن و اینا هم مال شما پدر عربهاست که از روز ازل چشم دیدن نوروز و یلدای ما رو نداشتید.