@pavlospapadim Ξεκάθαρα το έχασε ο κοουτς. Είχαν σκάσει οι Αιγύπτιοι, δεν είχαν τρεξιματα στο τέλος, έπρεπε να έχει αλλάξει κάποιους παικτες. Όσο για τη διαιτησία, είναι υπερβολικά αυτά που λέγονται. Το δε πέναλτι που ζητάνε είναι αστείο...
Πρέπει πάντως να είσαι πολύ άρρωστος για να έχεις δει τέτοια ματσάρα και να ασχολείσαι με τη διαιτησία. Ρε σεις, βλέπουμε ένα από τα καλύτερα μουντιάλ όλων των εποχών. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ και σταματήστε να δηλητηριάζετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας! #ARGEGY#WorldCup
Φοβερά απογοητευτικές οι προτάσεις για δωρεάν ΜΜΜ και κατάργηση Πανελλαδικών. Κλασική ελληνική αριστερά: έχει ιδέες μόνο για τη διαχείριση της φτώχειας και όχι για την παραγωγή του πλούτου για όλους.
This is Arteta’s moment.
Yes, the squad’s been amazing.
Yes, the fans have been incredible.
Yes, the club’s owners stepped up big time last summer.
But it was this man’s vision, intensity, intelligence, courage and decisions that won us the League. Thankyou @m8arteta 🙏
Το 23ο επεισόδιο του podcast "Υποκειμενικά Αντικειμενικός για την παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη και πώς μια εξοργιστική υπόθεση κρατικοδίαιτου ευνοϊσμού και "γαλάζιας" αυθαιρεσίας εξελίχθηκε στην πιο σουρεαλιστική κωμωδία της χρονιάς!
https://t.co/mzHxzUh6T0
Το 22ο επεισόδιο του podcast «Υποκειμενικά Αντικειμενικός» για τις παλινωδίες του Τραμπ στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τους Ιρανούς που έχουν το πάνω χέρι και τον λογαριασμό του πολέμου που θα πληρώσουμε και εμείς. https://t.co/qUR13Dd0q7
Αλλοι κάνουν ήδη ανατιμήσεις στα προϊόντα "λόγω πολέμου", άλλοι ψάχνουν "κονέ" μήπως και καλέσουν το γιο σε επιστράτευση, άλλοι στοκάρουν μακαρόνια και μπαίνουν στην ουρά για να φουλάρουν το αυτοκίνητο. Υποτίθεται ότι θα παίρναμε τους Τούρκους φαλάγγι. Τι χώρα!
Έχουν περάσει σχεδόν 17 χρόνια και νομίζω μετά και την σημερινή απόφαση του εφετείου ήρθε η ώρα να μοιραστώ μια ιστορία την οποία γνωρίζουν ελάχιστοι άνθρωποι που αποτελούν το στενό μου περιβάλλον.
Στην αρχή ήταν φόβος, μετά έγινε εμμονή και στο τέλος κατέληξε σε δικαίωση. Μια δικαίωση που ήρθε εκείνο τον Οκτώβρη του 2020, όταν όλα αυτά τα σκουπίδια κατέληξαν εκεί που έπρεπε.
Δυστυχώς δεν θα σαπίσουν πίσω από το κελί και πιθανότατα θα εμφανιστούν πάλι μπροστά μας, αλλά σίγουρα τώρα μπορείς να τους κοιτάξεις πρόσωπο με πρόσωπο και δεν θα είσαι εσύ αυτός που φοβάται.
Στο μακρινό 2009 λοιπόν σε ηλικία 20 ετών ήμουν απλά ένα παιδί από την Ρόδο που ζούσε το όνειρο του στην πρωτεύουσα. Φοιτητική ζωή, γήπεδα, διασκέδαση και καλοπέραση. Στο μυαλό μου δεν υπήρχε τίποτα που να με έκανε πολιτικά σκεπτόμενο. Κακώς μεν, αλλά λίγο η ηλικία, λίγο η μετάβαση σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο από ένα χωριό της επαρχίας, δεδομένα δεν σε αφήνουν να σκέφτεσαι έξω από εκεί που φτάνουν οι επιθυμίες σου.
Αποφάσισα λοιπόν μετά από 2 χρόνια στην Αθήνα να μετακομίσω σε ένα μεγαλύτερο σπίτι. Η σπιτονοικοκυρά μου γνωρίζοντας πως δεν κατείχα και πολλά από μαστορέματα, ήθελε να κρατήσει τα 700 ευρώ που είχα δώσει εγγύηση για να μπω στο σπίτι προκειμένου να βαφτεί. Ένα τέτοιο ποσό για ένα σπίτι μόλις 40 τμ. Της ανακοίνωσα πως θα το βάψω εγώ και βγήκα στην γύρα να βρω κάποιον ελαιοχρωματιστή στην περιοχή.
Μου πρότεινε έναν «κύριο» ο οποίος ήρθε, είδε το σπίτι και μου ζήτησε 500 ευρώ. Αρχικά του είπα ναι, αλλά λίγο αργότερα μιλώντας με τους γονείς μου, αλλά και αρκετούς φίλους διαπίστωσα πως και αυτό το ποσό ήταν υπέρογκο. Μια γειτόνισσα λοιπόν που είχε μαγαζί στην περιοχή, μου γνώρισε ένα παλικάρι από το Βιετνάμ ο οποίος εργαζόταν ως ελαιοχρωματιστής και βρισκόταν τα τελευταία 20 χρόνια νόμιμα στην χώρα.
Μου ζήτησε ένα φυσιολογικό ποσό και του είπα να ξεκινήσει δουλειά άμεσα προκειμένου να κλείσει το θέμα της εγγύησης. Μια μέρα αργότερα και ενώ είχα ενημερώσει τον έτερο ελαιοχρωματιστή για την απόφαση μου, κατευθυνόμουν προς το σπίτι μαζί με έναν φίλο προκειμένου να πάρω μερικά ακόμη αντικείμενα που είχα αφήσει πίσω.
Στην είσοδο της πολυκατοικίας είδαμε δύο τύπους κοντοκουρεμένους με μαύρα ρούχα να έχουν ακινητοποιήσει τον ελαιοχρωματιστή από το Βιετνάμ και να τον κλωτσάνε με μανία παντού. Εγώ πάγωσα και δεν ήξερα τι να κάνω. Από την άλλη ο φίλος μου που γνώριζε πολεμικές τέχνες προσπάθησε να σώσει τον άνθρωπο αλλά δέχτηκε πολλαπλά χτυπήματα με σιδερολοστό.
Όταν άρχισε να μαζεύεται κόσμος από την φασαρία, το έβαλαν στα πόδια φωνάζοντας «δουλειά από Έλληνα δεν θα ξανά πάρεις». Οι επόμενες μέρες-μήνες ήταν εφιάλτης. Καταθέσεις, μηνύσεις, απειλές και φόβος.
Με την είσοδο των σκουπιδιών στην Βουλή τρία χρόνια μετά έζησα ξανά τον ίδιο εφιάλτη, αναγνωρίζοντας τον έναν εξ αυτών στο περίφημο βίντεο με το «εγέρθητι». Μέχρι εκείνο το απόγευμα αγνοούσα την ύπαρξη τους και ξαφνικά έμαθα τα πάντα γι αυτούς.
Ήταν ένας από τους βασικούς λόγους σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση της εποχής, που αποφάσισα να αφήσω την Αθήνα και να εγκαταλείψω το όνειρο της δημοσιογραφίας για αρκετά χρόνια. Γυρνώντας στο νησί τουλάχιστον ένιωθα πιο ασφαλής αφού ακόμα και οι καταθέσεις που δώσαμε, δεν έφεραν κάποιο αποτέλεσμα.
Για αρκετά χρόνια έγραφα ασταμάτητα στα social media, τσακωνόμουν με φίλους και με συγγενείς, προσπαθώντας να τους πείσω γι αυτούς τους μισάνθρωπους. Να μην τους αφήσω να παραμυθιαστούν από τον ωμό λαϊκισμό που βρήκε πρόσφορο έδαφος στις οικονομικές δυσκολίες της εποχής.
Το 2020 ένιωσα κι εγώ δικαιωμένος βλέποντας την Μάγδα Φύσσα να βγαίνει με σφιγμένες γροθιές από την αίθουσα του δικαστηρίου. Σήμερα νιώθω ξανά το ίδιο αίσθημα.
Δεν τρέφω αυταπάτες. Το αυγό του φιδιού το εκκολάπτει το σύστημα. Ο λαός όμως ειναι εδώ για να το τσακίζει.
Κι έχει σαν στάμπα την ζωή μου σημάδεψει......
Το 18ο επεισόδιο για τα όσα ακούσαμε από τους πολιτικούς αρχηγούς στη φετινή ΔΕΘ, τα μέτρα που παρουσίασε ο πρωθυπουργός και τους λόγους για τους οποίους δεν πρόκειται να ανέβει η δημοσκοπική βελόνα της κυβέρνησης. https://t.co/H3s2GCjTZ3
Η είδηση του ξαφνικού θανάτου της Λένας Σαμαρά, της κόρης του Αντώνη Σαμαρά, μόλις στα 34 της είναι πραγματικά σοκαριστική. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να χάνουν οι γονείς το παιδί τους. Συλλυπητήρια από καρδιάς στον Πρόεδρο κ. Σαμαρά και στην οικογένειά του