ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ)

ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@IMinakshiJoshi Jhootha

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@preetjaikaur https://t.co/KKT0gvftfj

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@harpal900 https://t.co/KKT0gvftfj

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@amritsi32548343 https://t.co/KKT0gvftfj

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@brar_inder90 https://t.co/KKT0gvftfj

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਇੱਕ ਬਾਰ ਏਹ ਦੇਖ ਲਉ, ਸ਼ਾਇਦ ਸੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਜਾਏ।

https://t.co/KKT0gvftfj

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਰੂਹ ਦੀ ਅਰਦਾਸ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

Meri ਵੋਟ ਦੇਸ਼ ਲਈ, ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਵੋਟ BJP ਨੂੰ
#ਵੋਟ4BJP

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@Harinde59969978 Fake ਆ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@BhagwantMann ਸ਼ਰਾਬੀ, ਏਹ ਬਚਾਉ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@AmanKaurSidhu2 ਜਿਹੜਾ ਦੇਸ਼ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@WeNeverForget84 ਉਹ ਲੈ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@papalpreetsingh ਸ਼ਹੀਦ ਕਿਵੇਂ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@KaurUdhoke ਆਹ ਕੀ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਕਜੁ ਅਉਗੁਣ ਮੇਰੇ ਫੋਲ ਨਾ ਫੋਲਣ,
ਮੈਂ ਤੋਲੀ ਦਾ ਫੇਰ ਕੀ ਤੋਲਣੁ,
ਤੂੰ ਸਰਪੋਸ ਖਲਕੁ ਦਾ ਓਲਣੁ,
ਤੈਂ ਨਾਉਂ ਸੱਤਾਰ ਸਦਾਇਆ ਹੀ ਵੋ ।੩।

ਸਾਹ ਹਬੀਬ ਨ ਗਈਉ ਸੁ ਨਾਲੇ,
ਰੋ ਰੋ ਨੈਣ ਕੀਤੇ ਰਤ ਨਾਲੇ,
ਇਸ ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਪਏ ਕਸਾਲੇ,
ਯਾਦੁ ਕੀਏ ਗ਼ਮ ਖਾਇਆ ਹੀ ਵੋ ।੪।

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਸਾਥੋਂ ਕੀ ਚਿਤ ਚਾਇਆ ਹੀ ਵੋ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਪੁਰ ਤਕਸੀਰ ਭਰੀ ਮੈਂ ਆਹੀ,
ਤੈਨੂੰ ਬਣਦੀ ਹੈ ਫੋਲੁ ਨਾ ਕਾਈ,
ਜੇ ਕੋ ਪੁਛੈ ਤਾਂ ਦੇਹ ਉਗਾਹੀ,
ਸਿਰ ਤੇਰਾ ਨਾਉਂ ਧਰਾਇਆ ਹੀ ਵੋ ।੧।

ਤੈਂ ਜੇਹਾ ਕੋਈ ਹੋਰੁ ਨਾ ਮੈਨੂੰ,
ਮੈਂ ਜੇਹੀਆਂ ਲਖ ਸਾਹਿਬੁ ਤੈਨੂੰ,
ਹੋਰ ਵਕੀਲ ਪਾਈਂ ਵਿਚ ਕੈਨੂੰ,
ਤੈਂ ਕੇਹਾ ਰੋਸ ਪਾਇਆ ਹੀ ਵੋ ।੨।

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਤ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਓਸ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

@AmanKaurSidhu2 ਤਾਂ ਹੀ ਬੇੜਾ ਗਰਕ ਹੁੰਦਾ

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਪਹਿਲੀ ਦੇ ਚੰਨ ਵਾਂਗੂੰ ਸਾਡਾ ਸੱਖਣਾ ਏ ਕਸ਼ਕੌਲ,
ਬੋਲ ਮੁਰਾਦਾਂ ਵਾਲਿਆ ਤਾਰਿਆ ਕਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਲੋ । ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਕਿਉਂ ਡਰ-ਡਰ ਮਰੀਏ, ਰਹੀਏ ਡਾਵਾਂਡੋਲ,
ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਟੀ ਜੋ ਹੁੰਦੈ ਸੋ ਹੋ।
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਏ ਉਹੋ ਤਕੜਾ ਹੱਥ ਜੀਹਦੇ ਵਿਚ ਡਾਂਗ, ਘਰ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕੱਲਮ-ਕੱਲੇ ਚੋਰ ਤੇ ਲਾਠੀ ਦੋ ।

[ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ (ਜੱਸੀ ਕੌਰ) @pkla_manch]

ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਆ ਕੇ ਗਿਆ ਖਲੋ ।
ਸੜਕ ਦੀਏ ਨੀ ਰੱਤੀਏ ਬੱਤੀਏ ਕਦੇ ਤਾਂ ਸਾਵੀ ਹੋ।
ਪੀੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੱਤ ਐਵੇਂ ਗੰਢੇ ਚੀਰ ਕੇ ਰੋ,
ਹੋਵੇ ਪੀੜ ਪਿਆਜ਼ੀ ਆਪੇ ਅੱਥਰੂ ਪੈਂਦੇ ਚੋ।
ਡਰ ਲਗਦਾ ਏ ਬਾਹਰੋਂ ਕੋਈ ਕੁੰਡੀ ਮਾਰ ਨਾ ਜਾਏ,
ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਅੰਦਰੋਂ ਆਪੇ ਬੂਹਾ ਲਈਏ ਢੋ ।