ชั้นสงสัยมากว่าคนที่เคยโดนชั้นไม่คุยด้วยมาสองปีเต็ม เอาความมั่นหน้ามาจากไหนมาพูดมาแสดงกิริยามาเป็นสิ่งที่ชั้นโคตรเกลียดตรงหน้าชั้นวันนี้ ในเมื่อในสมการนี้คนที่จะทนไม่ได้ถ้าต้องไม่มีกันคือเธอน้า ชั้นไปได้มากกว่าไม่คุยกันอีกจ้ะ สองปีนั้น is one of the best time in my life
ก็ดีใจแหละ รู้สึกเติบโตตาม motto ชีวิตตัวเองนิดนึงงง be who you needed when you were young ตอนนี่ๆ แทบไม่มีใครให้ถามเลย ก็เลยโตมาเป็นรุ่นพี่ที่น้องถามได้ซ้าเลย ช่วยมั้ยไม่รู้ แต่พยายามช่วยทุกคนนะ เข้าใจความไม่รู้จะไปเริ่มตรงไหนตอนเรียนจบดีย์