A friend and colleague suggested a PhD title that's so me:
"I hate architecture" - a speculative approach to planning, building, and urbanism in outer space
There's a potential for the 13-goal record of Just Fontaine to be broken in this world cup. Given that 4 teams will play 8 matches and eight teams will play 6 matches, an average of 1.7 to 2.2 goals per match is enough. I'm rooting for Messi, Mbappé, Halland, and Kane.
پس از یکسال، زندگی در �� آدرس متفاوت، سفر به ۴ کشور و شروع فصل جدیدی از زندگی میتونم بگم که اون موشکهایی که ۲۰۰-۳۰۰ متری خونهی من به زمین نشست وحشتناکترین پیام آور تغییر بود.
یه رابطهی روایی و الگوی رفتاری جدی بین فتوت پهلوانان شاهنامه، علی شیر خدا، شعبان جعفریها، گنده لات محل، "داداش" باشگاهی و gym bro هست. باید دید این رابطهی روایی چقد با واقعیات تاریخی و فیزیولوژیک ارتباط داره.
من همچنان به فراخوانِ ۱۸ و ۱۹ دی فک میکنم پشمام میریزه. اصن نمیتونم باور کنم یه آدم ممکنه بدون هیچگونه مسئولیت پذیری این هممیهنان هممیهنانشو که میگه بفرسته جلو گلوله. و اینکه هیچ منطقی براش پیدا نمیکنم بیشتر آزارم میده.
ینی اگه مطمئن بود که یه عملیات کودتاطور در کاره که قراره خامنهای رو بردارن به جاش خودشو به تخت بشونن، علیرغم اینکه بازم کاری کثیف تر ازین نیست که یسری آدم بمیرن که تو شاه بشی، حداقل میتونستم بفهمم چرا فراخوان داد.
ولی الان اصن نمیفهمم. ینی خودشم گول زده بودن و فک میکرد ریزشیا وجود دارن و اسراییل خرش کرده بود؟ یا نه خودشم از اول میدونست هیچوقت قرار نیست به قدرت برسه و در نقش بازوی رسانهای اسراییل فقط از هر دستوری بهش میدادن اطاعت میکرد؟!
واقعیتش فک میکنم ترکیبی ازین دوتاست. یعنی همینجوری الا بختکی بهش گفتن بیا این مسیرو برو تهش شاه میشی. ولی معلوم نیست ته مسیر کجاست. این وسطم هر اتفاقی افتاد باید بیفته دیگه. یعنی خیلی راحت با خودش گفته خب مردم خودشون میخوان من برم شاهشون بشم لابد حاضرن حتی واسم بمیرن!
چجوری ممکنه یه انسان به همچین موجودی تبدیل شه؟ چرا فراخوان داد؟ رو چه حسابی؟!
یکی از اثرات منفی این جنگ بیمعنا شدن خط قرمز «درخواست کمک نظامی از دولت خارجی برای نجات» در تخیل جمعی م�� ایرانیان است. آنچه که باعث عادی شدن چنین درخواستی شد، توصیف وضعیت موجود با استعارههایی چون «اشغال» کشور به دست نیروی غیرایرانی و «ت��ابل ایرانی و انیرانی» و تشبیهِ
۱/۳
بزرگترین سندروم کاساندرا سهم کسانی میشه که اتفاقا قدرت شبیهسازی و سواد آیندشون انقدر بالاست که یک تعادل نَش رو دههها زودتر میبینند.
بعد بقیه که باور ندارن اون تعادل بازیه همدیگه رو پاره میکنن و میکشن تا اینو بفهمن و خب تو خیلی از موردها اون تعادل هم دیگه اون جا نیست.