I realized something today. Editing is exhausting, confusing, time consuming shit pero I’m still giving my full capabilities pag nag eedit for work. And the time I enjoyed editing is when I do it for my loved ones. I don’t love doing it for myself but for others.
I have good friends! Maganda environment kung nasan ako. Pero hindi pa rin nila mahihigitan yung binigay mo. Hehe. I miss you! I love you! Ang sagwa ko rito pero ito na yung huling photo ata natin.
Siguro enough na yung 3 years, hindi rin naman lahat nakakakuha ng 2nd chances. Half of 37 years binigay mo sa amin, half of my age binigay ko sayo, other half, namimiss kita. And I know kasama naman kita palagi.
Gusto sana kita kuhanan ng magandang photo, parinig sayo yung mga kantang gusto ko, pakita ko sayo yung mga nagawa ko. Pero ngayon lang ako natuto hehe.