هری پاتر برای من از بچگی یک خونهی امنی بود که بهش پناه میبردم. انگار میتونستم از همه فرار کنم و همراهش خودم رو تو هاگوارتز تصور کنم. فکر میکردم که چون کمتر میخونمش و ازش دور شدم تاثیر قبل رو نداشته باشه، ولی اشتباه میکردم. هنوز هم دلم رو گرم میکنه.
من واقعا از تنها خونه موندن، تنها غذا خوردن و فیلم دیدن، تنها خرید کردن و کلا هر کار دیگهای که تنها انجامش بدم لذت میبرم و جالبه که از وقتی یادم میاد اینجوری بودم.